II SA/Op 551/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie skargi w trybie Działu VIII K.p.a. na organ postanawia odrzucić skargę. G. G. wniósł pismem dnia 17 października 2007 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na Prezydenta Miasta [...], podnosząc, że nie zostały mu wypłacone świadczenia pieniężne wraz z odsetkami dla syna. W końcowej części skargi G. G. domagał się również wyciągnięcia konsekwencji służbowych w stosunku do pracownicy Wydziału Świadczeń Socjalnych, która podpisała decyzję z upoważnienia Prezydenta, ale dopiero wtedy, gdy w przyszłości potwierdzą się jego zarzuty stawiane organom. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że jego decyzją z dnia [...], nr [...], przyznano skarżącemu prawo do zasiłku rodzinnego na syna K. G., na okres od 1 września 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r., w wysokości 64 zł miesięcznie oraz jednorazowy dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w wysokości 100 zł, a także dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka na okres od 1 września 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. w wysokości 170 zł miesięcznie. Pismem dnia 16 października 2007 r. poinformowano stronę skarżącą, że po odbiór świadczeń należy się zgłosić do kasy Urzędu Miasta od dnia 29 października 2007 r. Skarżący odebrał te świadczenia w dniu 29 października 2007 r. Organ wniósł też - z ostrożności procesowej - o oddalenie skargi, podnosząc, że nie rozumie dokładnie czego domaga się skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 ustawy, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przytoczone regulacje wyznaczają zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego, co również oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ), zwanej dalej K.p.a. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi i akt sprawy, G. G. składa skargę na działalność Prezydenta Miasta [...], a w dalszej kolejności - o ile jego zarzuty okażą się zasadne - pragnie pociągnąć do odpowiedzialności służbowej pracownika urzędu. Postępowania w tego rodzaju sprawach normuje Dział VIII K.p.a., głównie przepisy od art. 227 do art. 240. Zgodnie z art. 229 pkt 3 K.p.a., organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność prezydenta miasta jest rada gminy, a nie sąd administracyjny. Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a. jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu. Niejako na uboczu wyjaśnić też trzeba, że o wniesieniu skargi na inspektora Wydziału Świadczeń Socjalnych winien samodzielnie zdecydować skarżący, kierując ją do przełożonego służbowego pracownika. Kierowanie skarg powszechnych na poszczególnych pracowników organów do załatwienia według właściwości nie leży w kompetencjach sądu administracyjnego. Skoro zatem - jak wykazano - na działalność Prezydenta Miasta [...] nie służy skarga do tut. Sądu, to zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga złożona w takich okolicznościach podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.