II GZ 191/07

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2007-12-11

Skład orzekający: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy okoliczności takie jak zły stan zdrowia, nadmiar obowiązków oraz brak środków na pomoc prawną wystarczają do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Nie, okoliczności takie jak zły stan zdrowia, nadmiar obowiązków oraz brak środków na pomoc prawną, jeśli nie są poparte dowodami wskazującymi na niemożliwość złożenia skargi w terminie i nie są udokumentowane, nie stanowią wystarczającego uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ciężar udowodnienia braku winy spoczywa na stronie domagającej się przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
R. Ż. złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą umorzenia należności składkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, wskazując jedynie na błędne obliczenie. R. Ż. złożył zażalenie, podnosząc, że uchybienie terminu było spowodowane złym stanem zdrowia, nadmiarem obowiązków i brakiem środków na pomoc prawną.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie R. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 września 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 2020/07.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 września 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 2020/07 w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. Ż. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 2020/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił wniosek R. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że wniosek skarżącego nie zawiera żadnych danych uprawdopodabniających brak zawinienia, a jedynie informację, iż uchybienie terminowi nastąpiło wskutek błędnego obliczenia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył R. Ż. wnosząc w nim o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że błędne obliczenie terminu było wynikiem złego stanu zdrowia, nadmiaru obowiązków oraz braku fachowej pomocy, gdyż nie stać go na korzystanie z pomocy adwokata, a ponadto, że nie było to działanie celowe i zamierzone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie domagającej się przywrócenia terminu ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu Sąd ocenia zatem, czy strona uprawdopodobniła okoliczności, które powołała na usprawiedliwienie opóźnienia w dokonaniu czynności procesowej oraz czy te okoliczności są tego rodzaju, że uprawdopodabniają brak winy w opóźnieniu. W przedmiotowej sprawie skarżący wskazał, że naruszenie terminu nie było działaniem celowym, a jedynie wynikiem pomyłki w obliczeniach i ogólnikowo powołał się na zły stan zdrowia. Nie zaistniały zatem w tym przypadku żadne okoliczności od niego niezależne oraz trwające przez cały czas biegu terminu, które spowodowałyby, że złożenie skargi w terminie było faktycznie niemożliwe, dlatego też uznać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał prawidłowej oceny, iż R. Ż. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy. Także podniesiona w zażaleniu okoliczność, iż R. Ż. nie stać na korzystanie z pomocy adwokata nie uprawdopodabnia braku winy w dokonaniu w terminie czynności procesowej. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło