II SA/Bd 813/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu Ś. z dnia [...] 2004 r. nr [...] znak: [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Bd 813/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2005 r., nr [...] Starosta Powiatu Ś. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem propan-butan na terenie istniejącej stacji paliw płynnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą z planowaną lokalizacją na działce nr [...] przy ul. [...] w P. dla "[...]" s.j. A. i A. Z.. W uzasadnieniu wskazano, iż zostały spełnione wymogi określone w przepisach prawa budowlanego. Planowane zamierzenie jest zaś zgodne z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] 2004 r. wydanej przez Wójta Gminy P.. Ponadto projekt budowlany, a w szczególności projekt zagospodarowania terenu został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 98, poz. 1067 ze zm.) Organ wskazał również, że wyżej wymieniony projekt budowlany i zawarte w nim rozwiązania techniczne zostały opracowane przez osoby posiadające uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności należące do właściwej izby samorządu zawodowego oraz został uzgodniony bez zastrzeżeń przez rzeczoznawców ds. BHP i ergonomii, higieniczno-sanitarnych i zabezpieczeń przeciwpożarowych. Ponadto podniesiono, że planowane przedsięwzięcie na etapie ustaleń warunków zabudowy nie zostało zaliczone do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Wskazano również, że planowane przedsięwzięcie, ze względu na prowadzoną już działalność na działce [...], nie będzie miało wpływu na pogorszenie życia i pracy jak i warunków bezpieczeństwa a zasięg uciążliwości zamknie się w granicach w/w działki. Od powyższej decyzji skargę złożyła M. W., wskazując, że wbrew stanowisku Starosty Powiatowego Ś. konieczne jest opracowanie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Skarżąca wskazała również, że pominięto kwestie bezpieczeństwa przeciwpożarowego, znacznego pogorszenia warunków życia i pracy i bezpieczeństwa oraz na to, iż postawienie na przedmiotowej działce zbiorników z gazem propan-butan zwiększy dodatkowo liczbę przejeżdżających pojazdów, jak również wydzielania hałasu i zakłócania spokoju. Przy tym skarżąca wskazała na negatywne oddziaływanie gazu propan-butan na środowisko i zdrowie. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]2005 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządza się przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, który jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, a zdaniem organu projektowana inwestycja nie jest tego typu przedsięwzięciem. Ponadto organ wskazał, iż w świetle obowiązującego prawa nie istnieje obowiązek uzyskania zgody właściciela sąsiedniej działki na budowę. Ponieważ zostały przez inwestorów spełnione wszelkie wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Na powyższą decyzję M. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o jej uchylenie. W skardze ponownie zwrócono uwagę na konieczność opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko. Organy administracji pominęły również kwestie bezpieczeństwa oraz pogorszenia warunków życia, pracy i wypoczynku. Ponownie skarżąca wskazała na zagrożenia związane z budową stacji tankowania gazem propan-butan. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić, jednakże z innych powodów niż to podaje skarżąca. Wojewoda [...] decyzją z [...]2005r. uchylił decyzję Starosty Powiatu Ś. z dnia [...] 2004r. znak [...] dot. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem propan - butan na terenie istniejącej stacji paliw płynnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą i planowaną lokalizacją na działce nr [...] w P.. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano m.in., że postanowienia w tej sprawie w ramach współdziałania o jakim mowa w art. 106 kpa., wydał Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ś. oraz Starosta Ś. Wydział Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa. Trafnie wskazano, że organy te wpływają poprzez swoją opinię na załatwienie konkretnej sprawy. Organ II instancji ustalił, że wymienione wyżej organy plus Wójt Gminy P. wydali postanowienia, które nie zostały doręczone wszystkim stronom postępowania. Wysunięto trafny wniosek, że nie został zakończony etap postępowania toczącego się przed organem współdziałającym, a wydane przez te organy postanowienia nie są ostateczne. Wydana w takich warunkach decyzja narusza przepisy prawa procesowego - art. 106, 10 § 1, 7 i 81 kpa. Wskazano także, że zgodnie z § 4 pkt 1b rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 179, poz. 1490), należy uwzględnić stan środowiska w powiązaniu z istniejącym i planowanym zagospodarowaniem terenu z punktu widzenia nakładania się negatywnych oddziaływań na środowisko. Organ I instancji, po otrzymaniu akt sprawy, nie uzupełnił tych braków i tym samym utrzymanie w mocy zaskarżoną decyzją, decyzji organu I instancji, narusza wskazane wyżej przepisy, a nadto art. 107 § 3 K.p.a. Organ II instancji nie wyjaśnił bowiem dlaczego uznaje także postępowanie za właściwe. Skarżąca podnosi konsekwentnie problem konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Należy zdecydowanie wypowiedzieć się czy raport ten jest potrzebny, czy też nie. Starosta w Ś., zwracając się do [...]s.j. A. i A. Z. o uzupełnienie dokumentacji, powołał się na § 8 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. Nr 120, poz.1133), który dotyczy braków części opisowej projektu. Przepis ten jest adresowany do projektantów, a nie inwestorów i to projektanci winni uzupełnić projekt. Za wysoce naganne należy uznać niedołączenie do akt organu I instancji postanowień Starosty Powiatowego w Ś. i Powiatowego Inspektora Sanitarnego o stwierdzeniu, że inwestycja nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Dokumenty te przesłano dopiero na wyraźne żądanie organu II instancji. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2003r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stwierdza w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ( poprzednio organ właściwy w sprawie wydania pozwolenia na budowę) , określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowienie to wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby sporządzenia raportu. Oznacza to, że postępowanie w sprawie zajęcia stanowiska co do konieczności sporządzenia raportu, jest postępowaniem wpadkowym w stosunku do postępowania głównego jakim jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Stronami postępowania wpadkowego, prowadzonego w trybie art. 106 kpa, są te same strony, co w postępowaniu głównym. Tym samym trafna była uwaga organu II instancji zawarta w decyzji z dnia [...] 2005r. że postanowienie Starosty Ś. i Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ś. w sprawie braku konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko nie są ostateczne. Organ II instancji w zaskarżonej decyzji wykazał pewną niekonsekwencję. W pierwszej swojej decyzji uznał, że postanowienia te są nieostateczne, a w drugiej decyzji ( zaskarżonej) przeszedł nad tym do porządku dziennego. Zgodnie z art. 51 ust. 5 Prawo ochrony środowiska na postanowienia te służy zażalenie. W toku dalszego postępowania należy doprowadzić do ostateczności postanowień Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Starosty Powiatowego wskazujących, że inwestycja nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, a dopiero potem zajdą warunki do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Uzasadnia to na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2005r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylenie decyzji zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.