II SA/Go 781/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za niezasadne p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wnioskiem z dnia [...] r. oznaczonym jako "Podanie.Zażalenie." D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyjaśnienie przyczyn nieudzielania przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej odpowiedzi na jej pismo z dnia [...] r. Na wezwanie organu D.B. sprecyzowała, iż powyższe pismo stanowi skargę na nieudzielanie odpowiedzi przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Wezwany przez SKO do zajęcia stanowiska Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wskazał, że sprawy objęte wnioskiem D. B. z dnia [...] r. zostały załatwione w drodze decyzji. Postanowieniem [...], działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) i art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie D. B. w przedmiocie nieudzielania w terminie odpowiedzi przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej za niezasadne. W uzasadnieniu organ podkreślił, iż wniosek D. B. zakwalifikować należało jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie uznane zostało przez SKO za niezasadne, z uwagi na fakt, że wnioski objęte pismem skarżącej z dnia [...] r. zostały rozpoznane przez organ pomocy społecznej w drodze decyzji administracyjnej (organ wskazał sześć decyzji wydanych na skutek wniosku skarżącej z dnia 5 lipca 2007 r.), a tym samym brak jest przesłanek wskazujących na zwłokę organu w zakresie spraw objętych w/w wnioskiem. D.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W treści skargi skarżąca podniosła, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu. Skarżąca podkreśliła zastrzeżenia co do jakości, szybkości i rzetelności pracy pracowników organów administracji publicznej rozpoznających jej sprawy. Podkreśliła, iż w jej ocenie organ celowo uchyla się przed pozytywnym załatwieniem spraw z jej wniosku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Organ w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu do zaskarżonego postanowienia jednocześnie podkreślając, iż niedopuszczalne jest wniesienie środka odwoławczego od rozstrzygnięcia organu administracji publicznej wydanego w wyniku rozpoznania zażalenia na bezczynność organu przewidzianego w art. 37 kpa. Organ przyznał także, iż w treści zaskarżonego postanowienia błędnie pouczył skarżącą o przysługującym jej prawie do wniesienia skargi na postanowienie Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.), dalej nazywaną ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 ppsa, a obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionego w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie wydane przez organ administracyjny w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej Kpa. Wskazać należy, iż jest to szczególny tryb postępowania na gruncie procedury administracyjnej z uwagi na fakt, że zażalenie inicjujące owe postępowanie nie jest wnoszone na postanowienie, lecz na zachowanie lub bezczynność organu l instancji. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 kpa wydaje w celu jego załatwienia postanowienie o jakim mowa w art. 123 kpa. Jest to postanowienie zaliczane do grypy wydawanych w toku postępowania administracyjnego - tak jak w tym przypadku bezczynności organu -wynikających w trakcie postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Natomiast jak wskazano na wstępie przepis art. 3 § 2 ppsa przewiduje, iż sąd administracyjny rozpoznaje jedynie skargę wniesioną na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt l OSK 306/05. Stąd też na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.