VI SA/Wa 1627/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Asesor WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na jednokrotny przejazd pojazdu nienormatywnego oddala skargę Z. Spółka z o.o. w R., zwana dalej skarżącą wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję nr [...] Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, dalej GDDKiA, z dnia [...] lipca 2007 r. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] maja 2007 r. wydaną na podstawie art. 64 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 oraz ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) – dalej prd. stanowiącą zezwolenie na jednokrotny przejazd pojazdu nienormatywnego. Zezwolenie wydane zostało na złożony przez skarżącą wniosek z dnia 5 kwietnia 2007 r. We wniosku podano, że przejazd odbędzie się z miejscowości L. przy drodze krajowej nr [...] w woj. pomorskim do miejscowości R. woj. mazowieckie, w okresie - pierwotnie w dniach od 11 maja 2007 r. do dnia 17 maja 2007 r. a następnie, w wyniku dokonanej pismem z dnia 30 kwietnia 2007 r. zmiany, od 24 maja 2007 r. do 30 maja 2007 r. Przewóz dotyczył jedenastoosiowego modułu [...] o całkowitym ciężarze 28,50 t. Masa całkowita wraz z ładunkiem wynosiła 59,50 t. przy długości 30,50 m. i szerokości 3,00 m. Skarżąca zaznaczyła, że przewożony moduł nie może być podzielony i przewieziony innymi środkami transportu. Po dokonaniu koniecznych uzgodnień z właściwymi oddziałami Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na całej trasie przejazdu, GDDKiA wydał dnia [...] maja 2007 r. zezwolenie na jednokrotny przejazd pojazdu nienormatywnego na wnioskowanej przez skarżącą trasie, ustalając szczegółową trasę przejazdu, okres tego przejazdu od 24 maja 2007 r. do dnia 30 maja 2007 r. oraz warunki podane w pkt 1,2,7,9,11 i 15. Warunkami tymi nałożono na skarżącą następujące obowiązki: przejazd wymagał pilotowania przez pilotów przed i za pojazdem (pkt 1), dokonanie przez pilota objazdu trasy przed wykonaniem przejazdu nienormatywnego, zrealizowanie przejazdu nienormatywnego w godzinach od 23:00 do 05:00 (pkt 7), z wyłączeniem sobót, niedziel oraz świąt (pkt 15). W pkt 7. warunków zastrzeżono, że za ewentualne szkody wyrządzone przejazdem odpowiada przedsiębiorca, na rzecz którego wydano zezwolenie, a w pkt 11 warunków stwierdzono obciążenie skarżącej jako wnioskodawcy opłatą za przejazd. Dodatkowo, w uwagach, zamieszczonych poza warunkami przejazdu, pouczono skarżącą, że na trasie należy zachować szczególną ostrożność przy skrętach pojazdu, przejazd na wskazanych odcinkach trasy należy uzgodnić z kierownikiem robót drogowych, a dwa dni przed przejazdem należy przesłać faksem organowi harmonogram przejazdu z miejscami postoju pojazdu (poza koroną drogi). W załączniku do zezwolenia wyliczono należność za przejazd. W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca zarzuciła decyzji zbędną zwłokę, nieuzasadniony wymóg dokonania objazdu trasy przez pilota przed przystąpieniem do jazdy, nieuzasadnione ograniczenie godzin przejazdu do sześciu godzin w nocy i dni z wyłączeniem sobót, niedziel i świąt oraz nieuzasadniony wymóg przedstawienia harmonogramu przejazdu. Działając na podstawie art. 61 ust.11, art. 64 ust. 1 i ust. 4 prd. oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków wydawania zezwoleń na przejazdy pojazdów nienormatywnych (Dz. U. Nr 267, poz. 2660) i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. GDDKiA utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Nie zgodził się z zarzutem wydania decyzji z naruszeniem zasady szybkości postępowania, bo jak wskazał, skarżąca złożyła prawidłowo wypełniony wniosek dopiero 11 kwietnia 2007 r. nie jak podała 5 kwietnia tego roku, a zezwolenie zostało wydane [...] maja 2007 r. po dwukrotnym uzgadnianiu trasy przejazdu z uwagi na dokonaną przez skarżącą zmianę w dniu 30 kwietnia 2007 r. terminu przejazdu. GDDKiA stwierdził, iż wytycza trasę przejazdu w porozumieniu z innymi zarządcami dróg, a warunki na jakich będzie realizował się przejazd również są z nim uzgodnione. Wyjaśnił, iż wykonywanie przejazdu pojazdami nienormatywnymi stwarza zagrożenie bezpieczeństwa dla innych użytkowników dróg, a zarządca drogi jest odpowiedzialny za stan techniczny drogi, urządzenia infrastruktury drogowej, jak też bezpieczeństwo użytkowników dróg innych, niż wykonujący przejazdy nienormatywne. Mając to wszystko na uwadze, organ określił przejazd w przedziale czasowym o jak najmniejszym natężeniu ruchu, a wyłączenie niedziel, sobót i świąt podyktowane zostało wzmożonym ruchem turystycznym w tych okresach. Co do harmonogramu przejazdu, organ zauważył, że jest on potrzebny w celu sprawdzenia stanu oznakowania pionowego po dokonanym przejeździe, jak i dla dokonania kontroli parametrów pojazdu bez zakłócania przebiegu jego przejazdu. W skierowanej do sądu administracyjnego skardze skarżąca domagała się uchylenia decyzji GDDKiA z [...] lipca 2007 r. Rozstrzygnięciu zarzuciła: bezprawne i nieuzasadnione ograniczenie dni i godzin przejazdu, niezgodność z logiką i wykładnią przepisów nakładanie obowiązku dokonania wstępnego objazdu trasy przez pilota i znaczne przekroczenie obowiązujących terminów załatwienia sprawy. Skarżąca została, jej zdaniem, zlekceważona przez organ, a decyzja służy mnożeniu utrudnień w realizacji przewozów wykonywanych przez skarżącą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do badania legalności zaskarżonych decyzji, to jest ich zgodności z prawem tak materialnym, jak też procesowym. Badając skargę w tym zakresie, Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga podlega oddaleniu. Kontroli sądowej poddana została decyzja utrzymująca w mocy decyzję zezwalającą skarżącej na jednokrotny przejazd pojazdu nienormatywnego w określonym czasie i na określonych w tej decyzji warunkach. Skarżąca w skardze zakwestionowała podstawę prawną ustalenia przez organ warunków co do czasu i godzin przejazdu, nałożenia obowiązku wstępnego objazdu wyznaczonej decyzją trasy i obowiązku przesłania organowi przed przejazdem harmonogramu tego przejazdu. Wątpliwości skarżącej nie znajdują uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Stosownie do art. 64 ust. 1 prd. ruch pojazdu lub zespołu pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, albo którego wymiary lub masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu zezwolenia na przejazd, o którym mowa wyżej wydaje się m.in. na jednokrotny przejazd w wyznaczonym czasie po ustalonej trasie (pkt 3). Zezwolenie to, zgodnie z art. 64 ust. 4 prd., wydaje Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (...) po uzgodnieniu z właściwymi dla trasy przejazdu zarządami dróg (..). W rozpatrywanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wydanie jej zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego, wskazując, zgodnie z wymogiem § 3 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2004 r., jako termin przejazdu na trasie L. – R. okres od 24 maja 2007 r. do 30 maja 2007 r. (akta adm.). Jak wynika z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia zezwolenie na przejazd jednokrotny może dokonać się w wyznaczonym decyzją czasie po ustalonej trasie, a stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia zezwolenie może być udzielone na okres nie dłuższy niż 7 dni. W przedmiotowej sprawie organ wyznaczył siedmiodniowy okres, w którym może dokonać się przejazd - od dnia 24 maja 2007 r. do 30 maja 2007 r. co oznacza, że zadośćuczynił żądaniu strony. W ocenie Sądu, termin przejazdu nienormatywnego, który obowiązany jest podać we wniosku podmiot zainteresowany, a czas przejazdu nie są pojęciami tożsamymi, bowiem przejazd obliczony faktycznie na określoną liczbę dni, czy godzin ma zrealizować się w przeciągu dopuszczalnego i wyznaczonego przez organ w uzasadnieniu terminu siedmiodniowego. W przedmiotowej sprawie termin wskazany w zezwoleniu na przejazd pokrywał się z wnioskowanym. Odnosząc się do zarzutu przekroczenia terminów rozpatrywania wniosku należy stwierdzić, co następuje. Stosownie do § 8 pkt 3 rozporządzenia zezwolenie na przejazd nienormatywny może zostać wydane jedynie po uzyskaniu zgody na przejazd zarządu drogi właściwego dla trasy przejazdu. Obowiązek uzyskania takich uzgodnień odnosi się do proponowanej trasy przejazdu ale w określonym czasie, a więc jeżeli czas ulega zmianie, na organie ciąży obowiązek uzyskania ponownych uzgodnień. Powyższe podnosił organ zarówno w zaskarżonej decyzji, jak też w odpowiedzi na skargę. Reasumując, wydanie decyzji od dnia wpływu zmienionego wniosku (zmiana nadesłana faksem dnia 11 kwietnia 2007 r.) trwało do dnia otrzymania decyzji przez skarżącą tj. do 24 maja 2007 r. Zgodnie z art. 35 § 1 Kpa. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a jak stanowi § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później, niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W przypadku wydania zezwolenia trudno jest z powodzeniem twierdzić, iż decyzja została wydana z uchybieniem terminów rozpatrywania spraw i wynika to nie tyle ze skomplikowanego merytorycznie charakteru sprawy, co ze złożonego formalnie procesu uzyskiwania uzgodnień od zarządców dróg, po których będzie realizowany przejazd. Naruszenie terminu rozpatrywania sprawy można za to stwierdzić w przypadku załatwienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, bowiem wydanie decyzji z dniem [...] lipca 2007 r. w sytuacji wpływu wniosku dnia 1 czerwca 2007 r. nie może zostać inaczej ocenione. To uchybienie nie może wszakże wpłynąć na wynik sprawy. Co do zarzutów dotyczących nałożenia na skarżącą warunków wykonania przejazdu nienormatywnego, to znajdują one uzasadnienie w art. 64 ust. 4b prd. oraz § 10 ust. 1 pkt 123 i ust. 2 cyt. wyżej rozporządzenia. Jak stanowi § 10 ust. 1 warunki przejazdu pojazdu nienormatynwego określa w zezwoleniu na przejazd organ wydający zezwolenie, ustalając zależnie od potrzeb: 1) sposób pilotowania pojazdu nienormatywnego określony w przepisach odrębnych, 2) czas przejazdu po jezdni przeznaczonej dla przeciwnego kierunku ruchu, 3) sposób zabezpieczenia urządzeń umieszczonych w pasie drogowym uzgodniony z właściwymi zarządcami dróg. Zarządca drogi, będąc na podstawie art. 20 w związku z art. 4 pkt 21 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) odpowiedzialnym za ochronę drogi w którym to działaniu mieści się dbałość o bezpieczeństwo ruchu drogowego, obowiązany jest w przypadku udzielenia zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego, tak określić warunki tego przejazdu, aby odbywał się on bezpiecznie dla wszystkich użytkowników drogi i bez ryzyka pogorszenia jej stanu. Przepis § 10 powoływanego już wyżej rozporządzenia stanowi podstawę do ustalenia warunków przejazdu co do czasu tego przejazdu i to tak w odniesieniu do godzin, jak też dni realizowania nienormatywnego przewozu. Odnosząc się do zarzutu bezpodstawnego nałożenia na skarżącą warunku (pkt 2 warunków przejazdu) dokonania, przed przystąpieniem do jazdy, objazdu trasy przez pilota, to mimo iż warunek taki nie wynika jednoznacznie i wprost z przepisów, to, wiąże się on z możliwością nałożenia obowiązku pilotowania przejazdu nienormatywnego, z której to możliwości organ skorzystał (pkt 1 warunków przejazdu). Zauważyć należy, że z uwagi na treść samego warunku dokonania wstępnego objazdu trasy, nie jest to warunek samego przejazdu nienormatywnego. Wstępny objazd nie niesie za sobą żadnych obowiązków skarżącego wobec organu związanych z wykonywaniem przejazdu nienormatywnego, a służy jedynie bezpieczeństwu tego przejazdu, na który zarządca drogi, mający obowiązek dbałości o bezpieczeństwo ruchu drogowego (art. 4 pkt 21 i art. 20 pkt 12 udp), udzielił zezwolenia. Skarżąca dodatkowo zarzuciła, że bez podstawy prawnej nałożono na nią obowiązek przesłania organowi harmonogramu przejazdu. Zauważyć trzeba, że obowiązek ten podany jest w uwadze końcowej decyzji poza "warunkami przejazdu" i należy go traktować jako pożądane i oczekiwane zachowanie skarżącej nie zaś jako bezwzględny obowiązek, od którego uzależniona jest skuteczność udzielonego zezwolenia. Mając na uwadze powyższe, zaskarżoną decyzję należało uznać za zgodną z prawem, a skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).