II FZ 361/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Edyta Anyżewska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. J. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 173/07 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi Z. J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji w sprawie umorzenia postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić zażalenie. W dniu 13 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 173/07, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wydał zarządzenie w przedmiocie wezwania Z. M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej (w kwocie 100 zł) za odpis wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2007 r. wraz z uzasadnieniem - w terminie 7 dni od daty otrzymania zarządzenia - pod rygorem ściągnięcia tejże opłaty w trybie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Następnie skarżącemu dwukrotnie przesyłano pisma (z dnia 22 stycznia 2008 r. i z dnia 5 czerwca 2008 r.), w których wzywano go do uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej. Do pism tych nie dołączano jednakże odpisu w/w zarządzenia. W zażaleniu na powyższe zarządzenie - wniesionym po doręczeniu stronie drugiego ze wskazanych pism - skarżący zażądał uchylenia tego zarządzenia podnosząc, że jego odpis nie został mu doręczony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że skarżącemu nie doręczono odpisu zarządzenia, które zaskarżył przedmiotowym zażaleniem (por. zwłaszcza karty nr 96, 103, 105, 110, 125, 126 akt sądowych). Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Powołany przepis ma - w myśl art. 198 P.p.s.a. -odpowiednie zastosowanie do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, odnośnie do których ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (w niniejszym przypadku takie uprawnienie przysługuje stronie na mocy art. 227 § 1 P.p.s.a.). Z przytoczonych unormowań wynika, że zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wnosi się po doręczeniu stronie odpisu stosownego zarządzenia. W związku z tym okoliczność niedoręczenia skarżącemu przedmiotowego zarządzenia, czyni jego zażalenie przedwczesnym. Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, które jest m.in. z innych przyczyn niedopuszczalne, a za takie należy uznać zażalenie przedwczesne (a więc wniesione z naruszeniem art. 194 § 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a.). Natomiast obowiązkiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - wynikającym z art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. - jest odrzucenie zażalenia, które ulegało odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy należało uznać, że zażalenie skarżącego podlega odrzuceniu z uwagi na jego niedopuszczalność (zostało przedwcześnie wniesione). Mając powyższe na względzie, Sąd odwoławczy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.