II SA/Bd 742/07

Dnia 13 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007 roku sprawy ze skargi S. i B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] z dnia [...] maja 2007 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Bd 742/07 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...], działający z upoważnienia Zarządu Województwa Kujawsko – Pomorskiego, Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w B., uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego z częściową zmianą sposobu użytkowania na garaż na terenie obejmującym działki o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie miasta N. N. N. w ciągu drogi wojewódzkiej [...] T. R. Zgodnie z jednym z zawartych w nim warunków do obsługi komunikacyjnej z drogi dojazdowej gminnej przewidziano ulice [...] Na powyższe postanowienie S. i B. K. złożyli zażalenie wnosząc o jego zmianę. Uzasadniając swoje stanowisko wskazali, iż obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji jest możliwa jedynie od strony ulicy [...], gdyż planowana rozbudowa budynku ze zmianą sposobu użytkowania na garaż dotyczy działki nr [...], która nie graniczy z ulicą [...], a od strony ulicy [...] planowana jest rozbudowa budynku mieszkalnego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygniecie. W jego uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż Dyrektor Wojewódzkiego Zarządu Dróg w B. nie rozstrzyga merytorycznie o obsłudze komunikacyjnej dla planowanej inwestycji, a jedynie uzgadnia bądź odmawia uzgodnienia projektu rozstrzygnięcia w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Oznacza to, iż organ I instancji wydając postanowienie o uzgodnieniu projektu ocenił go pozytywnie, zatem dokonał wymaganego prawem uzgodnienia w rezultacie wydając korzystne dla strony rozstrzygniecie. Tym samym w ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do uwzględnienia żądania zawartego w zażaleniu. Organ uzgadniający nie ma bowiem prawa merytorycznie ingerować w przedłożony do uzgodnienia projekt, zmieniając jego ustalenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy S i B. K. podtrzymali swoje dotychczasowe stanowisko żądając umiejscowienia wyjazdu od ulicy [...]. Zdaniem skarżących organy orzekające nie przeanalizowały całości zagadnienia ograniczając się jedynie do narzucenia w sposób formalistyczny możliwości wyjazdu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu wobec naruszenia przepisów procesowych w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Jednym z organów uzgadniających jest właściwy zarządca drogi – w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego (art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Na podstawie cytowanego przepisu Burmistrz Miasta i Gminy N. N. N. zwrócił się do Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. o uzgodnienie w trybie art. 106 K.p.a. inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego z częściową zmianą sposobu użytkowania na garaż na terenie obejmującym działki nr ewidencyjny [...] w obrębie miasta N. N. N. W myśl art. 106 § 1 K.p.a. jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Postanowienie to jest elementem głównego rozstrzygnięcia sprawy. Wydanie decyzji przed prawomocnością tego postanowienia narusza przepis art. 106 § 1 K.p.a. (uchwała NSA z 9 listopada 1998 r. sygn. OPS 8/98, Lex nr 34728). Postępowanie prowadzone przez organ współdziałający musi być prowadzone z uwzględnieniem wszystkich zasad procesowych w tym gwarancji procesowych stron. Tak więc stronie musi być zapewniona możliwość wzięcia udziału w takim postępowaniu w każdym jego stadium (art. 10 § 1 K.p.a.). Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Organ orzekający winien podejmować wszelkie kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. W tym celu ustawodawca przewidział możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego (art. 106 § 4 K.p.a). Wydane w sprawie postanowienia zostały podjęte w warunkach niezachowania wskazanych wyżej wymogów procesowych. Należy także podnieść, że postanowienie podjęte w ramach współdziałania musi być podjęte z punktu widzenia przepisów powszechnie obowiązujących, co oznacza, że odmowa wydania (całości jak i poszczególnych elementów uzgodnienia) musi wskazywać konkretny przepis prawa. W zakresie spornego zjazdu nie wskazano podstawy prawnej takiego, a nie innego rozwiązania. W zażaleniu skarżący podaje istotne argumenty związane z obsługą komunikacyjną działki i okoliczności te obligowały Samorządowe Kolegium Odwoławcze do ustosunkowania się do nich w tym co do konieczności ich uzgodnienia. Oczywiście organ uzgadniający, jak to słusznie podniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, nie ma prawa ingerować w przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji i zmieniać jego ustalenia. Współdziałanie nie polega na ingerowaniu w projekt decyzji, a na wypowiedzeniu się w przedmiocie uzgodnienia. Do organu współdziałającego przechodzi kontrola zamierzenia inwestycyjnego z regulacją materialną prawa administracyjnego. Organ wydający decyzję uwzględnia stanowisko organu uzgadniającego albo w razie odmowy uzgodnienia projektu wydaje decyzje odmawiającą uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Tym samym treść uzgodnienia rozstrzyga o treści decyzji. Generalnie sprawy obywateli należy załatwiać pozytywnie chyba, że przepis prawa stoi temu na przeszkodzie. Uzasadnienie postanowienia winno zawierać elementy wskazane w art. 107 § 3 k.p.a. i być przekonywujące dla strony. Tylko wszechstronne uzasadnienie, ustosunkowujące się do wszystkich twierdzeń strony i zgromadzonych dowodów może realizować ogólną zasadę takiego działania administracji, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 K.p.a.). Przeprowadzone postępowanie nie spełnia tych wymogów. W szczególności brak powiadomienia skarżącego o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy umożliwiłoby wypowiedzenie się na temat możliwych rozwiązań. Należy także zauważyć, że dołączona do projektu decyzji o warunkach zabudowy mapka sytuacyjno-wysokościowa nie uwzględnia zabudowy budynku dokonanej na podstawie pozwolenia na budowę wydanego w [...] r. Należało uzasadnić dlaczego zjazd z ul. [...] nie jest możliwy. Na rozprawie przed sądem administracyjnym skarżąca podniosła, że jej nieruchomość składa się z 2 działek i z tej działki na której ma być zbudowany budynek, nie ma możliwości zjazdu ani z ul. [...] ani z ul. [...]. Gdyby przestrzegano art. 10 § 1 K.p.a. okoliczności te mogłyby być wyjaśnione już w postępowaniu administracyjnym. Uzasadnia to, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienie jak w sentencji.