I SA/Rz 708/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia S. WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ WSA Barbara Stukan-Pytlowany Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi Wójta Gminy J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007r. postanawia odrzucić skargę I SA/Rz 708/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia (...) czerwca 2007 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania Z. H., uchyliło decyzję Wójta Gminy . z dnia (...) marca 2007 r. Znak : (...) w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2007 r. Z uwagi na brak zarówno uzasadnienia faktycznego jak i prawnego. Na decyzję tę organ orzekający w I instancji złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc, że decyzja I instancji została wydana w oparciu o zupełny materiał dowodowy, jak również prawidłowo zostało sporządzone jej uzasadnienie z uwzględnieniem zarówno stanu faktycznego jak i prawnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako wniesioną przez podmiot nieuprawniony. Powołując się na liczne orzecznictwo organ naprowadził, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w indywidualnej sprawie w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje i postanowienia administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Skarga podlega odrzuceniu. Z treści art. 13 § 1, pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz.60 ze zm./ wynika, że organem podatkowym, stosownie do swej właściwości jest naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz /prezydent miasta/, starosta albo marszałek województwa- jako organ I instancji. Z kolei z treści art. 1 c ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych /tekst jedn. Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz.84 ze zm./, a także z treści art. 6 a ust.4 a ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym /tekst jedn. Dz.U. z 2006r. Nr 136, poz.969 ze zm./ wynika, że organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat lokalnych, jak i właściwych w sprawach podatku rolnego jest wójt /burmistrz, prezydent miasta/. Przepis art. 6 c ust. 1, powołanej wyżej ustawy o podatku rolnym stanowi, że osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji /nakazie płatniczym/. Prawidłowo zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjęło w odpowiedzi na skargę, że w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej zleconej ustawami, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tej sprawie. Powierzenie bowiem organom gminy w drodze ustawowej właściwości do orzekania w indywidualnych sprawach w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość składania przez te organy skarg do sądu administracyjnego na decyzje wydane w tych sprawach przez organ odwoławczy. Za takim stanowiskiem opowiedział się również wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny w tym, w wyroku NSA z dnia 16 lutego 2005r. OSK 1017/04 oraz w wyroku NSA z dnia 29 listopada 2005 r. FSK 2631/2004 LexPolonica nr 1074260/. Ze względów wyżej podniesionych skarga Wójta Gminy, wniesiona na decyzję organu II Instancji uchylającej jej decyzję własną, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 50 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./.