III SA/Wa 1775/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Protokolant Anna Armińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi E.K. i A.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości. III SA/Wa 1775/07 Uzasadnienie Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 163 § 2 w zw. z art. 162 § 1-4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 8, poz. 60 ze zm., w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako O.p.) odmówił A. i E. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] określającej wysokość dochodu A. K. z działalności gospodarczej za rok 2003. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] określił wysokość dochodu A. K. z działalności gospodarczej za rok 2003. Decyzji tej poczta nie doręczyła bezpośrednio adresatom i dokonała dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej decyzję. Przesyłka zawierająca decyzję została zwrócona do organu. Od decyzji tej A. i E. K. złożyli odwołanie w dniu [...] lutego 2007 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W dniu 12 lipca 2007 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w W. złożony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji. We wniosku podnoszono, że strona nie otrzymała decyzji a także, że nie odebrała zawiadomień o pozostawieniu decyzji w placówce pocztowej. Wskazanym na wstępie postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że strona nie dopełniła określonego w art. 162 O.p. warunku do przywrócenia terminu, polegającego na jednoczesnym złożeniu wniosku o przywrócenie terminu i dokonaniu czynności, dla której termin został zastrzeżony. Na to postanowienie A. i E. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi poniesiono, że skarżący z powodu konieczności wyjazdów służbowych nie odebrał osobiście decyzji oraz, że E. K. z powodów zdrowotnych nie mogła odebrać decyzji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednakże nie z powodu argumentów w niej podniesionych. Zgodnie art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenia prawa, których strona nie podnosi w skardze i w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Przepis ten nakłada na Sąd obowiązek zbadania sprawy w celu ustalenia czy nie wystąpiły w niej naruszenia prawa nie podnoszone przez stronę skarżącą. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem określonego w art. 122 O.p. obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w zakresie niezbędnym do jej prawidłowego rozstrzygnięcia. Z treści art. 162 § 1 i 163 § 1 i 2 O.p. wynika, że przesłanką faktyczną do wydania postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu jest jego uchybienie. W przypadku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania przesłanką do wystąpienia tego uchybienia jest doręczenie decyzji, gdyż od doręczenia decyzji zaczyna biec termin do wniesienia od niej odwołania. W aktach niniejszej sprawy znajduje się pocztowe potwierdzenie doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...]. W potwierdzeniu tym stwierdzono, że przesyłki zawierającej decyzję nie doręczono adresatowi i pozostawiono ją na okres 14 dni w placówce pocztowej. Potwierdzenie to nie zawiera podpisu i daty osoby doręczającej. Dla uznania, że wymieniona decyzja została skutecznie doręczona stronie w trybie art. 150 O. p. konieczne było wykazanie przez organ administracji, że poczta zawiadomiła skarżących w sposób nie budzący wątpliwości o nadejściu pisma i miejscu, gdzie może je odebrać. Skoro potwierdzenie odbioru przesyłki zawierające informację o awizowaniu przesyłki zawierającej decyzję nie zawiera podpisu osoby doręczającej decyzję to na podstawie tego dokumentu nie można jednoznacznie stwierdzić, że doszło do doręczenia decyzji w trybie zastępczym. Z tego względu zdaniem Sądu bez wyjaśnienia, czy w niniejszej sprawie doszło do doręczenia decyzji, od której strona zamierzała wnieść odwołanie niemożliwym było wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, gdyż w przypadku gdyby w rzeczywistości nie doszło do doręczenia decyzji orzekanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia dowołania byłoby bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie organ pominął istotną dla rozstrzygnięcia sporawy okoliczność wadliwego sporządzenia opisanego potwierdzenia odbioru decyzji i nie wyjaśnił tej kwestii mimo, że jak już Sąd wskazał miała ona istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z tego względu Sąd uznał, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 122 O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie obowiązany zbadać, czy w niniejszej sprawie doszło do prawidłowego doręczenia decyzji w trybie określonym w art. 150 O.p. W przypadku stwierdzenie, że w sprawie nie doszło do doręczenia decyzji organ będzie obowiązany na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 O.p. stwierdzić nieważność postanowienia z dnia [...] marca 2007 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.