II SA/Kr 359/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A.A. , M.A. i A.A. na decyzję Wojewody z dnia [....] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w następstwie wznowienia postępowania; skargę oddala. Decyzją z dnia [.....] Starosta K. orzekł o ustaleniu na rzecz M.A. , A.A. i A.A. odszkodowania w wysokości [.....] zł za nieruchomość oznaczoną jako działka ewidencyjna nr .... o pow. .....ha obr. ..... jedn. ewid. ..... m. K., obj. Kw .......wydzieloną pod budowę ulicy i przejętą na własność Gminy K. decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia ..........1994 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst. jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 z późn. zm.). W związku z brakiem porozumienia pomiędzy Gminą Miejską K. a poprzednimi współwłaścicielami w kwestii uzgodnienia kwoty odszkodowania za grunt wydzielony pod drogę - sprawa ustalenia odszkodowania załatwiana była w trybie administracyjnym. Wysokość przedmiotowego odszkodowania ustalono na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego w dniu ........2005 r. przez rzeczoznawcę majątkowego M.S. Zgodnie z tym operatem wartość przedmiotowej działki została określona na łączną kwotę [.....] złotych tj. [.....] zł za 1m2. Organ wskazał, iż wartość w/w działki ustalono według jej stanu na dzień wydania decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, tj: na dzień .........1994 r. oraz ceny na dzień wydania decyzji o odszkodowaniu. W trakcie toczącego się postępowania administracyjnego M.A. , A.A. i A.A. wnieśli zastrzeżenia do w/w operatu, kwestionując poprawność jego sporządzenia. (pismem z dnia .......2005 r. i dwoma pismami z dnia ........2005 r.). Zarzucili m.in. naruszenie art. 98 ust. 3 ust. o gospodarce nieruchomościami poprzez powołanie przez rzeczoznawcę w operacie tylko trzech nieruchomości przeznaczonych pod autostradę oraz to, że do porównań przyjęto transakcje pochodzące z 2003 i 2004 roku, a nie z 2005 r. Strony podały, że wartość działek mieszkaniowych w tym rejonie kształtuje się w granicach ok. [.....] zł za 1m2 i zaproponowały ustalenie ceny działki w wysokości [.....] zł za 1m2. W rezultacie wnoszono o ustalenie innej, wyższej kwoty przedmiotowego odszkodowania i o uzupełnienie w/w opinii o analizę rynku nieruchomości z ustaleniem wartości 1 m2 w 2005 r. Pismem z dnia ...........2005 r. autorka operatu szacunkowego ustosunkowała się do złożonych zastrzeżeń - m.in. wyjaśniła, że przyjęcie do porównań trzech transakcji nieruchomości z 2003 i 2004 roku przeznaczonych pod autostradę jest prawidłowe, zgodne z § 36 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości oraz sporządzania operatu szacunkowego i Standardami Zawodowymi Rzeczoznawców. Organ administracyjny wskazał, iż w celu uzyskania wyjaśnień od rzeczoznawcy majątkowego co do zastrzeżeń złożonych do operatu szacunkowego, w dniu ....... sierpnia 2005 r. odbyła się rozprawa administracyjna z udziałem rzeczoznawcy majątkowego oraz stron. Podczas rozprawy A.A. miał możliwość zadawania pytań rzeczoznawcy oraz uzyskania wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. Biegła wyjaśniła m.in., iż ceny nieruchomości innych niż drogowe rzeczywiście wzrosły w ostatnim okresie, natomiast ceny nieruchomości przeznaczonych pod drogi nie wzrosły, gdyż w ostatnim czasie spadł popyt na tego rodzaju działki. Od w/w decyzji strony nie wniosły odwołania i decyzja ta stała się ostateczna w dniu ......września 2005 r. M.A., A.A. i A.A. pismem z dnia ........2006 r. wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty K. z dnia [.....] .Wniosek powyższy uzasadniono faktem, iż w dniu ......2006 r. został doręczony wnioskodawcom operat szacunkowy określający wartość w/w nieruchomości, który został sporządzony w dniu ......2006 r. przez rzeczoznawcę majątkowego – R.B. Wnioskodawcy podnieśli, iż z treści wskazanego operatu wynika, że w chwili wydawania decyzji o ustaleniu odszkodowania w oparciu o operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego M.S. , dostępne były informację o innych cenach transakcyjnych nieruchomości, a w/w rzeczoznawca zataił ten fakt podczas rozprawy administracyjnej. Wnioskodawcy wskazali także, że przyjęcie w w/w operacie szacunkowym do porównania nieruchomości stanowiących wjazd na autostradę jest nieprawidłowe oraz że ceny tych nieruchomości pochodzą sprzed dwóch lat. Jako uzasadnienie swojego wniosku podali także to, że organ administracyjny nie dysponował rzetelnym operatem szacunkowym oraz że został wprowadzony w błąd przez rzeczoznawcę majątkowego, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Postanowieniem z dnia [.....] Starosta K. wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [.....] Swoje rozstrzygnięcie organ administracyjny uzasadnił tym, że wniosek pochodzi od stron postępowania oraz powołano się w nim na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zdaniem Starosty K. należało uznać, iż wobec konieczności zbadania czy w niniejszej sprawie wystąpiła okoliczność warunkująca wznowienie postępowania, określona w w/w przepisie, postępowanie zakończone ostateczną decyzją należało wznowić. Decyzją z dnia [.....] , Starosta K. orzekł o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Starosty K. z dnia [.....] . w sprawie ustalenia przedmiotowego odszkodowania na rzecz w/w osób. Organ dokonał interpretacji art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., stanowiącego podstawę roszczeń wnioskodawców, zgodnie z którym: "w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydal decyzję". Organ I instancji wskazał, iż w przedmiotowej sprawie takim "nowym dowodem", powoływanym przez wnioskodawców jest operat szacunkowy sporządzony w dniu .........2006 r. przez rzeczoznawcę majątkowego R.B. Po dokonaniu analizy postępowania zakończonego ostateczną decyzją, Starosta K. uznał, iż uwagi podnoszone przez we wniosku o wznowienie postępowania były już wnoszone przez wnioskodawców podczas prowadzonego postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za w/w nieruchomość, a zatem znane były organowi przed wydaniem decyzji - zastrzeżenia były wniesione pismem z dnia [.....] . i dwoma pismami z dnia [.....]. Wykazano, że organ administracyjny wydający decyzję dopełnił wszelkich starań mających na celu wyjaśnienie zastrzeżeń złożonych do operatu i prawidłowo dokonał jego oceny. Mając na uwadze powyższe, organ pierwszej instancji stwierdził, iż powoływanie we wniosku o wznowienie postępowania - operatu szacunkowego sporządzonego w dniu ........2006 r. - jako nowego dowodu, z treści którego wynika, że w chwili wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania istniały inne transakcje nieruchomości, o czym organ orzekający nie wiedział - nie stanowi podstawy do uchylenia ostatecznej decyzji w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Starosty K. przyjęcie przez rzeczoznawcę majątkowego M. S. tylko trzech nieruchomości porównywalnych, szczegółowo opisanych w operacie szacunkowym nie świadczy o tym, aby w badanym rynku nie występowały jeszcze inne transakcje nieruchomościami przeznaczonymi pod drogi w chwili sporządzania operatu szacunkowego. Według organu administracyjnego oczywistym jest, że w badanym rynku nieruchomości w chwili sporządzania operatu szacunkowego występowały jeszcze inne transakcje - o czym organ orzekający w przedmiotowej sprawie wiedział. Wskazano, iż z treści operatu szacunkowego, sporządzonego przez M.S. wynika, że rzeczoznawca dokonał analizy lokalnego rynku dotyczącego transakcji sprzedaży działek przeznaczonych na cele komunikacyjne - odpowiedniego do położenia wycenianej nieruchomości i wybrał trzy nieruchomości najbardziej podobne do wycenianej działki. W ocenie organu I instancji należy domniemywać, że wykonanie kolejnego operatu określającego wartość w/w nieruchomości przez innego rzeczoznawcę majątkowego spowoduje wykazanie jeszcze innych transakcji nieruchomości przyjętych do porównania, bowiem zgodnie z art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wyboru właściwego podejścia i metody szacowania nieruchomości oraz doboru nieruchomości przyjętych do porównań dokonuje rzeczoznawca i mogą one być różne w zależności od przyjętej metody szacowania. Zdaniem Starosty K. - wykazywanie nowych transakcji nieruchomości, które mogły być przyjęte przez rzeczoznawcę majątkowego przy określaniu wartości nieruchomości jako nowego dowodu, nie znanego organowi w dniu wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania - nie stanowi dowodu mogącego mieć wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Wskazano ponadto, że transakcje dotyczące obrotu nieruchomościami w istocie są "dowodem", na którym opiera się rzeczoznawca przy sporządzaniu operatu szacunkowego, lecz nie stanowią "dowodu" w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ, zakończonym wydaniem decyzji. Wskazano, iż w tym postępowaniu dowodem w rozumieniu przepisów jest operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę M. S. Od powyższej decyzji Starosty K. odwołanie wnieśli: A.A. , M.A. oraz A.A., podnosząc, iż decyzja ustalająca odszkodowanie oparta została na lakonicznej opinii rzeczoznawcy powołanego w sprawie (...). Wskazano, że organ I instancji nie ustosunkował się w ogóle do podniesionych zarzutów, jedynie "bronił" poprzednią decyzje. Odwołujące się strony nie zgodziły się z poglądem Starosty K., że w niniejszej sprawie przedłożenie innego operatu szacunkowego zawierającego inne transakcje nie jest dowodem w sprawie, domagając się równocześnie uchylenia zaskarżonej decyzji i powołania innego rzeczoznawcy, który dokona ustalenia odszkodowania. Wojewoda .........decyzją z dnia [.....] po rozpatrzeniu w/w odwołania utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu podano, że rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, zawarte w decyzji Starosty K. z dnia [.....] uznano za prawidłowe, ale ze względu na inne przyczyny niż podane w uzasadnieniu wskazanej decyzji. Zdaniem Wojewody ........... zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznowienie postępowania w tym przypadku opiera się na łącznym wystąpieniu trzech przesłanek, tj.: 1. ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy muszą być nowe, 2. nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej, 3. nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję ostateczną. W przedmiotowej sprawie, organ II instancji powziął uzasadnione wątpliwości, bazując na poglądach orzecznictwa, co do zaistnienia drugiej z wymienionych powyżej przesłanek. W ocenie organu odwoławczego nie jest prawidłowe twierdzenie skarżących, jakoby operat autorstwa R. B. sporządzony dnia ........2006 r. stanowił nowy dowód w sprawie, istniejący w dniu wydania decyzji ostatecznej. Wskazano, iż decyzja ostateczna, której uchylenia w odwołaniu domagają się strony skarżące, została wydana przez Starostę K. w dniu [.....] a więc na 11 miesięcy przed sporządzeniem operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego – R.B. . Zatem nie budzi wątpliwości fakt, iż operat z dnia .......2006 r., który według stron odwołujących się, stanowi nowi dowód w sprawie, nie istniał w dniu ........2005 r., czyli w dacie wydania decyzji, której uchylenia domagają się strony odwołujące. Organ II instancji podobnie odniósł się do kwestii istnienia "innych cen transakcyjnych nieruchomości" w dacie sporządzenia operatu szacunkowego, będącego podstawą ustalenia odszkodowania w decyzji Starosty K. Wskazano mianowicie, podzielając stanowisko organu I instancji w tym zakresie, iż to rzeczoznawca majątkowy dokonuje wyboru właściwego podejścia i metody szacowania nieruchomości oraz doboru nieruchomości przyjętych do porównań i mogą one być różne w zależności od przyjętej metody szacowania. Zatem operat M.S. został sporządzony w oparciu o przyjęte przez tego biegłego ceny transakcyjne nieruchomości do porównania celem ustalenia wysokości odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, co jest zgodne z art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem organu odwoławczego na uwagę zasługuje również fakt, iż strony postępowania jeszcze przed wydaniem decyzji Starosty K. z [.....] kilkakrotnie kwestionowały wysokość odszkodowania ustalonego w oparciu o operat szacunkowy M.S. Organ administracyjny, jak wykazano w toku postępowania przed I instancją, znał zastrzeżenia stron i w ocenie organu II instancji dopełnił wszelkich starań mających na celu ich wyjaśnienie. Mając powyższe na uwadze, podnoszenie na tym etapie przez strony zarzutu o nieuwzględnieniu przez rzeczoznawcę majątkowego M.S. , w treści sporządzonego operatu szacunkowego "innych cen transakcyjnych nieruchomości", nie uzasadnia, w ocenie organu odwoławczego spełnienia przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a tym samym uchylenia ostatecznej decyzji Starosty K. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi A.A. , M.A. oraz A.A. z daty .......2007 r. na decyzję Wojewody ........z dnia [.....]. Skarżący wnoszą o uchylenie w/w decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący kwestionują wysokość odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, wydzieloną na drogę. Wskazują, że w operacie szacunkowym sporządzonym przez R. B. znajdują się inne zestawienia i informacje, które mogły być podstawą wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania. Podają, iż organ wznawiając postępowanie powinien ustalić czy informacje zawarte w "nowym" operacie szacunkowym dają podstawę do ustalenia odszkodowania za w/w nieruchomość w innej wysokości niż wynika to z operatu M. S. oraz czy operat ten nie jest sprzeczny z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. W skardze wskazano, że informacje zawarte w "nowym" operacie szacunkowym winny lub mogły być znane rzeczoznawcy M. S. , której operat stanowił podstawę wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania przez organ I instancji. W piśmie z dnia ........2007 r. (data wpływu) skarżący przyznają, iż operat opracowany przez R. B. nie jest nowym dowodem w sprawie, lecz zawiera fakty, które mogły mieć zasadniczy wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Nieprawdą jest w ocenie skarżących, by fakty te – dotyczące innych transakcji nieruchomości - były zgłaszane organowi prowadzącemu postępowanie, a więc były mu znane przed wydaniem decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania tego rozstrzygnięcia. Oznacza to, iż w przedmiotowej sprawie sąd bierze pod uwagę przede wszystkim obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonego aktu regulacje kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Ze względu na powyższą zasadę kontroli oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była decyzja Wojewody ......... z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Starosty K. z dnia [...] . w sprawie ustalenia na rzecz M.A. , A.A. i A.A. odszkodowania w wysokości [...] zł za nieruchomość oznaczoną jako działka ewidencyjna nr ...... o pow. ..... ha obr. ..... jedn. ewid. ...... m. K. , obj. Kw ......wydzieloną pod budowę ulicy i przejętą na własność Gminy K. decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [....]. Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Skarga – złożona w ustawowym terminie - nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko w takim zakresie Sąd w ramach swojej właściwości sprawuje kontrolę orzeczeń administracyjnych (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269)). Rozważając zarzuty skargi należy przede wszystkim nawiązać do jednej z zasad ogólnych postępowania administracyjnego - zasady trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 k.p.a.). W myśl tej zasady decyzje, od których nie służy odwołanie są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie lub w ustawach szczególnych. Zasada trwałości służy zapewnieniu pewności obrotu prawnego. Obowiązywanie tej zasady wyraża się m.in. w ustanowieniu prawnych wymogów, szczególnego trybu, zasad i terminów w jakich może nastąpić wzruszenie decyzji ostatecznej. Odnosi się to także, jak wyżej wskazano, do instytucji wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania stanowi odrębną instytucję procesową uregulowaną w rozdziale 12 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 145-153). Uchylenie decyzji w tym trybie może nastąpić tylko wówczas, gdy organ wykaże i uzasadni, iż zaistniała przynajmniej jedna z przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania stanowi nadzwyczajny tryb weryfikacji decyzji ostatecznych i może nastąpić tylko w przypadkach ściśle określonych w ustawie i po spełnieniu koniecznych warunków. Stosownie do art. 147 k.p.a. następuje ono z urzędu lub na żądanie strony - jak to miało miejsce w niniejszym postępowaniu. Kluczowym zagadnieniem w sprawie jest ocena przedstawionego przez skarżących operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego R.B. z dnia .........2006 r. jako przesłanki do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznawia się postępowanie zakończone ostateczną decyzją administracyjną, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w w/w przepisie, należy rozumieć okoliczności lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, ale nie znane organowi, który wydał decyzję. Do okoliczności takich nie należy natomiast dokonana przez organ ocena materiału dowodowego sprawy ani też zastosowanie w danym stanie faktycznym określonych przepisów prawa lub ich interpretacja. Strona skarżąca słusznie przyznaje, że w/w operat nie istniał w dniu wydania przez Starostę K. decyzji z dnia [....] , zatem nie może być uznany za nowy dowód w sprawie. Skarżący stoją jednak na stanowisku, że w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne - twierdzenia zawarte w operacie z 2006 r., dotyczące "innych cen transakcyjnych nieruchomości", które mogły mieć zasadniczy wpływ na odmienne rozstrzygniecie sprawy (pismo wniesione do WSA w dniu ......2007 r.) Skarżący podają, że okoliczności te nie były wcześniej podnoszone, gdyż nie były znane skarżącym, a więc także nie były znane organowi administracyjnemu przed wydaniem decyzji w sprawie. W niniejszym postępowaniu, a także w postępowaniu odszkodowawczym, zakończonym decyzją ostateczną, stanowisko skarżących sprowadza się do zakwestionowania wysokości odszkodowania ustalonego w oparciu o operat szacunkowy autorstwa M. S. Skarżący zarzucają autorce w/w operatu nierzetelność i arbitralność ustaleń, bowiem nie zgadzają się z przyjętą przez nią analizą wyceny nieruchomości i jako dowód przeciwny przedstawiają operat szacunkowy innego rzeczoznawcy. Tego rodzaju argumenty strony mogły niewątpliwie podnosić w postępowaniu odwoławczym od decyzji ustalającej odszkodowanie, z uprawnienia do złożenia odwołania jednakże zrezygnowały. Na obecnym etapie nie ma podstaw do polemizowania z metodologią wyceny i techniką szacowania nieruchomości przyjętą przez rzeczoznawcę majątkowego, bowiem operat został sporządzony przez uprawnionego rzeczoznawcę zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach prawa (art. 154, 175 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami), a zatem stanowi pełnowartościowy dowód w sprawie ustalającej odszkodowanie. Jeśli chodzi o podstawę wymienioną w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. to o jej spełnieniu decyduje kumulatywne spełnienie następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla organu administracji są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Należy wskazać, iż okolicznościami faktycznymi wymienionymi w w/w przepisie, są okoliczności dotyczące stanu faktycznego sprawy, a nie dokonana przez organ administracyjny ocena materiału dowodowego sprawy (w tym operatu szacunkowego z 2005 r.) Dokonaną oceną organ jest związany i ani zmiana tej oceny, ani odmienna ocena przez stronę dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji i były znane organowi wydającemu decyzję, nie uzasadnia uchylenia decyzji ostatecznej. Fakty wskazywane przez skarżących dotyczące innych transakcji nieruchomości, nie stanowią podstawy do uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie przesłanki określonej w ostatnio powołanym przepisie. Bowiem to, iż w badanym rynku nieruchomości w chwili sporządzenia operatu szacunkowego występowały jeszcze inne transakcje sprzedaży działek przeznaczonych na cele komunikacyjne, było faktem powszechnie znanym, także organowi administracyjnemu. Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestia, czy organ posiadał wiedzę akurat odnośnie transakcji konkretnie wyszczególnionych w operacie R. B. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, za nowe okoliczności i dowody nie można uznać wydanych w późniejszym czasie opinii biegłych lub aneksów do tych opinii, określających wysokość odszkodowania odmienne od przyjętego w decyzji ostatecznej (zob. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., I SA 1788/99, LEX nr 75514). Twierdzenia stron, zawarte zarówno we wniosku o wznowienie postępowania, jak i w skardze nie stanowią w istocie powołania się na fakty i dowody, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., lecz zawierają polemikę z dokonaną przez organ oceną materiału dowodowego sprawy, w zakresie uznania ustaleń przyjętych w operacie szacunkowym z 2005 r., stanowiących podstawę wydanego rozstrzygnięcia. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej organy prawidłowo przyjęły w zaskarżonej decyzji oraz w poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, iż nie występuje w sprawie żadna z przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 k.p.a., w szczególności zaś skarżący nie wskazali istotnych dla sprawy nowych faktów lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.