I OZ 512/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2008 r. sygnatura akt I SA/Wa 1946/07 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek E. B. o przywrócenie terminu do wystąpienia ze skargą na decyzję Ministra Budownictwa. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż w swoim wniosku skarżąca powołała się na chorobę dróg oddechowych, która uniemożliwiła jej dokonanie czynności w ustawowym terminie, czyli do dnia 23 listopada 2007 r.. Okres niedyspozycji trwał do dnia 26 listopada 2007 r. i w tym dniu, za pośrednictwem osoby trzeciej, wniosła skargę za pośrednictwem Ministra Budownictwa. O uchybieniu terminu dowiedziała się z postanowienia z dnia 18 grudnia 2007 r., którym odrzucono jej skargę i które doręczone jej było w dniu 2 stycznia 2008 r. Skarżąca stwierdziła, iż po tej dacie działała w przekonaniu, iż wystąpić winna ze skargą kasacyjną, jednakże profesjonalni pełnomocnicy do jakich się zgłaszała nie widzieli podstaw do wniesienia takiego środka zaskarżenia, polecając jej jednocześnie wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu wniosek E. B. wniesiony został z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Zdaniem Sądu termin ten rozpoczął bieg w dniu 26 listopada 2007 r., kiedy to skarżąca mogła podjąć czynności w postępowaniu, na co wskazuje wniesienie przez nią skargi. Sąd podkreślił także, iż dla określenia biegu terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu nie miał wpływu fakt doręczenia stronie w dniu 2 stycznia 2008 r. postanowienia o odrzuceniu skargi. Zażalenie na to postanowienie wniosła E. B., podnosząc w uzasadnieniu okoliczności związane z postępowaniem przez organami administracji, oraz domagając się od Sądu zbadania zasadności decyzji wydanych przez te organy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. NA wstępie zauważyć trzeba, iż Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie nie zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien być liczony od dnia 26 listopada 2007 r., kiedy to skarżąca wniosła skargę. W ocenie Sądu odwoławczego termin ten winien być liczony - wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - od dnia 2 stycznia 2008 r., kiedy doręczono stronie postanowienie o odrzuceniu skargi. Zauważyć bowiem trzeba, iż dopiero w tym dniu skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminowi, tym samym uznać trzeba, iż dopiero w tej dacie ustała przyczyna uchybienia. Przeciwne potraktowanie tego przedmiotu stanowiłoby naruszenie zasady zawartej w art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który nakazuje pouczać stronę działającą bez profesjonalnego pełnomocnika o skutkach prawnych czynności oraz o skutkach zaniedbań. Nieprawidłowym było zatem stwierdzenie, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał z dniem 3 grudnia 2007 r., gdyż termin ten kończył swój bieg dopiero w dniu 9 stycznia 2008 r. Jednocześnie zauważyć trzeba, iż uchybienie to pozostało bez wpływu na wydane orzeczenie. Zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy wniosek o przywrócenie terminu winien być złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Jak wskazano powyżej termin ten upływał z dniem 9 stycznia 2008 r., zatem wniosek złożony przez E. B. dniu 6 marca 2008 r. uznać należy za spóźniony, a postanowienie o jego odrzuceniu na podstawie art. 88 powołanej ustawy, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.