II SA/Wa 1457/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw), Sędziowie WSA Bronisław Szydło, WSA Janusz Walawski, Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 2 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], którą to decyzją odmówiono K.T. przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ podał art. 92 ust. 1, art. 97 ust. 5 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) oraz § 1, § 6 i § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.). W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący, na podstawie aktu notarialnego rep. [...] nr [...] z dnia [...]., jest współwłaścicielem 1/3 części domu położonego w B. przy ul. [...] o powierzchni użytkowej [...] m2 i powierzchni mieszkalnej [...], a zatem nie przysługuje mu prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 92 ustawy o Policji, "policjantowi przysługuje równoważnik, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej". Stwierdził, że fakt posiadania domu w miejscowości pełnienia służby (bez względu na metraż) wykluczał możliwość przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu. Wskazał również, że stosownie do § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, równoważnik pieniężny nie przysługuje, jeżeli policjant lub członek jego rodziny (w rozumieniu art. 89 ustawy o Policji) posiadają dom jednorodzinny, dom mieszkalno-pensjonatowy lub lokal mieszkalny, stanowiący odrębną nieruchomość (w formie własności lub współwłasności). W konsekwencji uznał, że skarżący spełniał negatywne przesłanki do przyznania równoważnika, objęte dyspozycją przepisów § 1 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia wykonawczego w sprawie wysokości i szczegółowych zasad (...). Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, skarżący zarzucił naruszenie art. 92 w zw. z art. 88 ust. 1 i art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji. W uzasadnieniu podniósł, że na każdego ze współwłaścicieli domu położonego w B. przy ul. [...] przypada [...] powierzchni mieszkalnej i powierzchnia ta nie jest zgodna z przysługującymi mu trzema normami zaludnienia. Wywodził, że dom, którego jest współwłaścicielem, z uwagi na jego powierzchnię nie stanowi lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, albowiem przepis art. 88 przyznaje policjantowi prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni odpowiadającej normom zaludnienia. Twierdził, przywołując orzecznictwo w tym zakresie, że policjant nie posiada lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, jeżeli posiadany przez niego lub jego małżonka lokal nie odpowiada co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy administracyjnej jest ocena prawidłowości prowadzenia postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Skarga nie mogła zostać uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Istota sporu sprowadza się do oceny, czy posiadanie domu o powierzchni mniejszej niż wynikająca z norm zaludnienia uzasadnia przyznanie prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Prawo policjantów do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby regulują przepisy ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.). Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Wykładnia tego przepisu nie nasuwa wątpliwości. Z jego treści wynika wprost, że warunkiem sine quo non przyznania prawa do równoważnika jest "nieposiadanie lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej". A contrario fakt posiadania lokalu w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej wyklucza możliwość przyznania tego prawa. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż skarżący, na mocy aktu notarialnego z dnia [...]rep. [...] nr [...], stał się współwłaścicielem 1/3 domu położonego w B. przy ul. [...], a zatem domu położonego w miejscu pełnienia służby w rozumieniu art. 88 ust. 4 ustawy o Policji. Cytowane wyżej rozporządzenie wykonawcze Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w § 1 ust. 1 pkt 5 stanowi, że równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi, gdy nie posiada on (lub członek jego rodziny) m.in. domu jednorodzinnego będącego przedmiotem własności lub współwłasności w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Z łącznej wykładni przepisu art. 92 ustawy o Policji i § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia wykonawczego nie wynika, aby ustawodawca uzależniał lub wiązał prawo do równoważnika z przysługującymi funkcjonariuszowi normami zaludnienia. Przepis art. 92 ustawy nie odnosi się i nie odsyła do przepisów regulujących normy zaludnienia. Przyjąć zatem należy, iż racjonalny ustawodawca celowo pominął w art. 92 przedmiotowej ustawy odniesienie do norm zamieszkania, poza jednym wyjątkiem – określonym w § 6 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego (dotyczącym spadku). W rozpatrywanej sprawie skarżący nie nabył udziału w domu w drodze spadkowej, a zatem przepis ten nie mógł znaleźć zastosowania. Odnosząc się do zarzutów skargi, zauważyć należy, iż przywołane przez skarżącego orzecznictwo nie wiąże sądu. Podkreślić też należy, iż w tej materii orzecznictwo nie jest jednolite z uwagi na nowe regulacje prawne. Zasady przyznawania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego uległy zmianom wraz z wejściem w życie, w dniu 20 lipca 2002 r., rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego. Skarżący przywołuje w większości orzecznictwo z okresu przed wejściem w życie przedmiotowego rozporządzenia wykonawczego. Reasumując, Sąd uznał, iż równoważnik pieniężny przysługuje tylko wtedy, gdy policjant lub członek jego rodziny nie posiada w ogóle lokalu mieszkalnego. Fakt posiadania domu (niezależnie od tego, czy powierzchnia domu spełnia normy zaludniania) wyklucza prawo do przyznania prawa do równoważnika pieniężnego. Na marginesie zaznaczyć należy, iż prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu jest jedną z wielu form pomocy z jakiej skorzystać mogą funkcjonariusze Policji, w tym skarżący. Prawo do pomocy w formie równoważnika pieniężnego skierowane jest dla osób nieposiadających lokalu. Prezentowana przez skarżącego rozszerzająca wykładnia celowościowa przepisu art. 92 ustawy o Policji nakładałaby się z innymi formami pomocy i de facto prowadziłaby do nadużycia prawa poprzez kumulację alternatywnych świadczeń. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.