VII SA/Wa 1691/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego skargę oddala VII SA/Wa 1691/07 UZASADNIENIE Prezydent [...] działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r, Nr [...] odmówił E. S. zawieszenia wszczętego na jej wniosek z dnia 29 grudnia 2006r postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku usługowo- mieszkalnego na działkach nr ewid. [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] przy ul. K. w W. W uzasadnieniu organ wskazał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę był niekompletny, wobec czego pismem z dnia 3 stycznia 2007r wezwano inwestora w trybie art. 64 § 2 kpa do jego uzupełnienia w zakreślonym terminie z pouczeniem, że nie usunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez dalszego biegu. Pomimo wezwania, inwestor nie uzupełnił wniosku, lecz w dniu 15 stycznia 2007r złożył wniosek o zawieszenie postępowania w trybie art. 97 § 1 kpa do czasu rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy [...] wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej na działkach nr [...] i [...] z obrębu [...] oraz wyrażenie zgody na dysponowanie tymi działkami na cele budowlane tj. budowę drogi dojazdowej i przyłączy do sieci infrastruktury dla inwestycji realizowanej na działkach nr [...] i [...] z obrębu [...]. Zdaniem organu, złożenie przez inwestora wniosku do sądu nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu zażalenia inwestora, postanowieniem z dnia [...] lipca 2007r, Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu pierwszej instancji odnośnie braku przesłanek do obligatoryjnego zawieszenia postępowania, o którym mowa w art. 97 § 1 kpa uznając również brak przesłanek z art. 98 § 1 kpa do fakultatywnego zawieszenia postępowania. Organ wskazał, iż inwestor z chwilą złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę powinien stosownie do art. 33 ust 2 pkt 2 Prawa budowlanego posiadać prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a nie dopiero ustalać to prawo przed sądem. W ocenie organu odwoławczego, E. S. nie miała tytułu prawnego do nieruchomości na której planowana była inwestycja, a złożony przez nią wniosek do Sądu Rejonowego o ustanowienie drogi koniecznej i wyrażenie zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E. S. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 7 kpa, art. 8, art. 9 oraz art. 97 § 1 pkt 4 i art. 98 § 1 kpa podnosząc, iż kwalifikacja prawna żądania strony należy do organu, który niezależnie od podstaw prawnych wskazanych przez stronę ma obowiązek zastosować prawidłową kwalifikację prawną. Zdaniem skarżącej wniosek o zawieszenie postępowania został rozpatrzony jedynie w świetle przesłanek z art. 97 kpa wskazanych przez samą skarżącą "bez uprzedniego wyjaśnienia jej, że zgłoszone żądanie może być również oceniane przez pryzmat art. 98 kpa, co narusza art. 7 i art. 9 kpa w sposób mający istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, oraz narusza w taki sam sposób art. 8 kpa, ponieważ organ nie może wydać stronie negatywnego rozstrzygnięcia, gdy sprawa mogła być inaczej rozstrzygnięta, gdyby zastosowano inny przepis prawa, niż wskazany przez stronę". Skarżąca podniosła również, że"...(.. ).. według art. 98 § 1 kpa, odmowa zawieszenia może nastąpić tylko z udowodnionej przez organ przyczyny kolidowania zawieszenia z interesem społecznym", podkreślając ogromne koszty związane z przygotowaniem dokumentacji do wniosku o pozwolenie na budowę. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Wbrew zarzutom skargi, organ odwoławczy ocenił wniosek o zawieszenie postępowania zarówno w świetle art. 97 § 1 kpa jak i art. 98 § 1 kpa. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wyraźnie wynika, że Wojewoda [...] stwierdził brak " przesłanek zarówno do obligatoryjnego (art. 97 § 1 kpa) jak i fakultatywnego (art. 98 § 1 kpa) zawieszenia postępowania". Analizując wniosek skarżącej pod kątem przesłanek z art. 98 § 1 kpa organ odwoławczy prawidłowo uznał, że spełnienie przesłanek, od których uzależniona jest dopuszczalność zawieszenia postępowania nie pociąga za sobą obowiązku zawieszenia z uwagi na fakultatywny charakter art. 98 § 1 kpa. W tej sytuacji za nieuzasadniony należy uznać zarzut, że odmowa zawieszenia postępowania może nastąpić tylko z udowodnionej przez organ przyczyny kolidowania zawieszenia z interesem społecznym. Dokonując analizy wniosku o zawieszenie postępowania w świetle przesłanek wymienionych w art. 97 § 1 kpa organ odwoławczy również prawidłowo uznał, że złożenie przez inwestora wniosku do sądu o ustanowienie drogi koniecznej i wyrażenie zgody na dysponowanie nieruchomościami na cele budowlane nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Przepis art. 33 ust 2 pkt 2 Prawa budowlanego wymaga od podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dołączenia do wniosku oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oznacza to, że skarżąca powinna już w momencie składania wniosku posiadać prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a nie dopiero ustalać to prawo przed sądem powszechnym. Wojewoda [...] prawidłowo ustalił brak przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 kpa uzasadniającej zawieszenie postępowania. Uznając, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.