II OZ 1131/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Bd 512/07 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 23 lipca 2007 r. odmówił A. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie stanowią przesłanki do przywrócenia terminu zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", bowiem nie wskazują na brak winy strony w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu nieuzupełnienie w terminie braków skargi z powodu przebywania przez pełnomocnika na urlopie oraz niepoinformowanie przez pracownika kancelarii o wpływie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi świadczą o braku staranności pełnomocnika przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowadministracyjnym i nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył A. K., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem niedokonanie czynności w terminie spowodowane było przyczynami niezależnymi od pełnomocnika skarżącego, tj. zaniedbaniem pracownika kancelarii w nadaniu korespondencji sądowej dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony przywrócić uchybiony termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. W myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona skarżąca powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że wskazane przez skarżącego okoliczności nie stanowią o braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i nie mogą być tym samym uznane za przesłanki dla przywrócenia terminu. Wskazać należy, że pełnomocnik działający w sprawie – jako radca prawny – zobligowany jest do zachowania dużo dalej posuniętej staranności, niż wymagana od osób nie będących profesjonalnymi pełnomocnikami. Powinien mieć zatem świadomość konsekwencji niedokonania w terminie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podkreślenia wymaga, że zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w kancelarii pełnomocnika skarżącego nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. W ramach kryterium dochowania staranności, warunkującego brak winy w uchybieniu terminowi mieści się bowiem również właściwa organizacja wewnętrzna pracy kancelarii prowadzonej przez pełnomocnika. Natomiast powierzenie przez niego czynności niedoświadczonemu pracownikowi powoduje, że nieprawidłowe wykonanie przez niego obowiązków obciąża również osobę zlecającą czynności temu pracownikowi. W związku z powyższym skutki zaniedbania przez pracownika kancelarii obciążają również podmiot prowadzący kancelarię. Zawinienie pełnomocnika strony w uchybieniu terminu nie stanowi natomiast przesłanki do przywrócenia terminu. Trafnie zatem Sąd I instancji ocenił, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.