IV SAB/Wa 177/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi K. G. i J. G. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania zażalenia - skargę oddala - Pismem z dnia 3 października 2007r. K. i J. G. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska polegającą na nierozpoznaniu zażalenia na postanowienie z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] wydane przez Dyrektora Zespołu Parków Krajobrazowych [...] działającego z upoważnienia Wojewody Zachodniopomorskiego. Postanowieniem tym organ odmówił uzgodnienia wnioskowanej przez skarżących inwestycji polegającej na budowie domu mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego na działce nr [...] w obrębie B. na terenie [...] Parku Krajobrazowego "P. ". Skarżący podnieśli, iż pomimo upływu terminów dla załatwienia sprawy, określonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego Minister Środowiska - nie wydał w sprawie rozstrzygnięcia. Dlatego też skarżący wnieśli o zobowiązanie Ministra Środowiska do wydania rozstrzygnięcia jako organu II instancji. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o oddalenie skargi, informując iż w dniu [...] października 2007r. rozpatrzył zażalenie J. i K. G. i wydał postanowienie nr [...] , którym uchylił zaskarżone postanowienie i postanowił uzgodnić realizację wskazanej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga K. i J. G. nie mogła zostać uwzględniona. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz.1270 z póź. zm.) zakres przedmiotowy skarg i na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym w k.p.a. lub akcie szczególnym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a. oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest zatem ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając zatem skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzekać jedynie o obowiązku wydania postanowienia w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach i obowiązkach skarżącego (wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SAB 37/00). Wobec powyższego jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi, stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. W niniejszej sprawie skarżący J. i K. G. zarzucali Ministrowi Środowiska bezczynność polegającą na nierozpoznaniu w ustawowym terminie zażalenia wniesionego przez skarżących w dniu 12 lipca 2006r. na postanowienie Dyrektora Zespołu Parków Krajobrazowych [...] działającego z upoważnienia Wojewody Zachodniopomorskiego i wnosili o zobowiązanie organu II instancji do rozpoznania tego zażalenia. Należy jednak mieć na uwadze, iż w momencie rozpoznawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 8 stycznia 2008r. - skargi na bezczynność Ministra Środowiska – nie pozostawał on już w bezczynności, ponieważ zapadło rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym. Minister Środowiska postanowieniem z dnia [...] października 2007r. po rozpatrzeniu zażalenia skarżących J. i K. G. na postanowienie Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] lipca 2006r. w imieniu którego postanowienie podpisał Dyrektor Zespołu Parków Krajobrazowych – orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i postanowił uzgodnić realizację planowanej przez skarżących inwestycji. Dlatego też Sąd nie mógł uwzględnić skargi na bezczynność organu w sytuacji, gdy organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, a zatem załatwił sprawę w rozumieniu art. 35 k.p.a., mimo iż nastąpiło to z przekroczeniem ustawowych terminów. Nie można bowiem zobowiązywać organu do wydania określonego aktu lub decyzji skoro rozstrzygnięcie sprawy zapadło przed dniem orzekania przez sąd. Z tych wszystkich względów na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga na bezczynność została oddalona jako bezzasadna.