II SAB/Go 15/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędzia WSA Mirosław Trzecki, Protokolant Joanna Śliwa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie pomocy społecznej oddala skargę. J.L. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy O., polegającą na niewydaniu w miesiącu styczniu 2005r. decyzji administracyjnej przyznającej skarżącemu prawo do zasiłku socjalnego. 'W skardze skarżący ponadto zarzucił organowi administracyjnemu wielokrotne naruszanie przepisów dotyczących terminów załatwiania spraw administracyjnych oraz zawarł żądanie rekompensaty za doznaną szkodę spowodowaną zwłoką w załatwianiu jego spraw. Na wezwanie Sądu o wykazanie, że przed wniesieniem skargi skarżący wniósł w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy, skarżący przedłożył do akt sprawy pisma: z dnia [...] zatytułowane: "zażalenie" skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] za pośrednictwem Urzędu Miasta i Gminy w O., z dnia [...] zatytułowane: "skarga na bezczynność, opieszałość, bierność samorządowego organu administracji publicznej" skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...]. zatytułowane:" zażalenie i skarga" skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. za pośrednictwem Urzędu Miasta i Gminy w O., z dnia [...] r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. oraz z dnia 24 lipca 2006r. - do Wojewody Lubuskiego. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący stwierdził, że: cyt. " od samego początku "- koniec cyt.- spełniał warunki formalne do przyznania zasiłku stałego socjalnego, jednakże nie z jego winy wnioskowanego świadczenia nie otrzymał. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy O. wniósł o oddalenie skargi. Organ administracyjny wskazał, że pismami z dnia 18 lutego 2005r. i 21 lutego 2005r. skarżący zwrócił się o do organu o rozpatrzenie jego statusu socjalno - bytowego. Na skutek tychże wniosków, na mocy decyzji z dnia [...] skarżącemu przyznany został specjalny zasiłek celowy. Decyzja ta stała się prawomocna. Organ wskazał ponadto, że ze względu na wysokość osiąganego dochodu skarżący nie kwalifikował się wówczas do przyznania zasiłku stałego, natomiast od momentu kiedy skarżący stał się osobą samotnie gospodarującą, która to okoliczność miała wpływ na wysokość osiąganego przez skarżącego dochodu, zasiłek stały został skarżącemu przyznany. Z tej formy pomocy społecznej skarżący korzystał od 12 lipca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Rozpoznanie przez sąd merytorycznej zasadności skargi poprzedza badanie czy skarga odpowiada warunkom formalnym przewidzianym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. Nr 159 poz. 1270 ze zm. - zwaną dalej ustawą). Stwierdzenie, że skarga nie spełnia warunków formalnych, o jakich mowa w ustawie, skutkuje - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - odrzuceniem skargi, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, bądź - w myśl art. 58 § 1 pkt 6 - odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Niedopuszczalność skargi ma, między innymi, miejsce w sytuacji niewyczerpania środków zaskarżenia, przez co należy rozumieć sytuację, w której skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, mimo że przysługiwał mu wymieniony w art. 52 § 2 ustawy środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu administracji publicznej. W myśl art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W ocenie Sądu treść pism kierowanych przez skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., jako organu wyższego stopnia, wskazuje, iż stanowią one zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., stąd należało przyjąć że skarżący wyczerpał tryb przewidziany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dodatkowo należy wskazać, że wniesienie zażalenia trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest jedynie warunkiem formalnym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Niezależnie od stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w postępowaniu sądowym podważać stanowisko wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...]. , jako organ wyższego stopnia, nie zajęło stanowiska w sprawie zażaleń skarżącego na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy O.. Z akt sądowych sprawy wynika, że zażalenie skarżącego z dnia 13 marca 2007r. zostało przekazane przez organ II instancji według właściwości Radzie Miejskiej w O., natomiast odnośnie pozostałych pism skarżącego - zgodnie z wyjaśnieniami organu - nie wpłynęły one do Kolegium. Brak stanowiska organu, wyrażonego w trybie art. 37 § 2 k.p.a., nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowości trybu wniesienia skargi, albowiem skarga wniesiona została w miesiącu lipcu 2007r., a zatem organ wyższego stopnia miał możliwość załatwienia zażalenia w 30-dniowym terminie, wynikającym z art. 35 § 3 k.p.a., co jednak nie nastąpiło. Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia skargi należy stwierdzić co następuje. Orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności [...] skarżący zaliczony został do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, przy czym z treści orzeczenia wynika, że niepełnosprawność skarżącego istnieje od 1999r. W piśmie z dnia [...] skarżący zwrócił się do Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie jego cyt.: "statusu socjalno-bytowego" W treści pisma skarżący opisał swoją sytuacją materialną, wskazując na konieczność ponoszenia wydatków związanych z pobieraniem nauki, utrzymaniem oraz spłatą kredytów. Następnie w piśmie z dnia [...] skarżący powołał się na swój wniosek z dnia [...] i wskazał kolejne wydatki pieniężne, które zmuszony jest ponosić. W piśmie tym skarżący zwrócił się również o objęcie go programem stałej opieki. Decyzją nr [...] działający z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy O. - Kierownik Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. przyznał skarżącemu specjalny zasiłek celowy w wysokości 100 zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu artykułów spożywczych. W rubrum decyzji organ powołał się na wniosek skarżącego z dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że dochód osiągany przez skarżącego przekracza kryterium dochodowe kwalifikujące do otrzymania wsparcia pieniężnego z pomocy społecznej, jednakże ze względu na szczególną okoliczność jaką w tej sprawie była niepełnosprawność wnioskodawcy, przyznany został specjalny zasiłek celowy. Wobec powyższych ustaleń, które są w sprawie bezsporne, skarga była bezzasadna. Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji -wyrok NSAz 20 lipca 1999r, ISAB 60/99 (OSP 2000, nr 6, poz. 87). Przez "załatwienie sprawy" należy rozumieć rozstrzygnięcie sprawy decyzją administracyjną, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (art. 104 § 1 ). Stosownie do treści art. 106 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (DZ.U. z 2004r. Nr 64 poz. 593) przyznanie i odmowa przyznania świadczenia z pomocy społecznej następuje w formie decyzji administracyjnej. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wniosek skarżącego z dnia 18 lutego 2005r, uzupełniony następnie pismem z dnia 21 lutego 2005r., nie pozostał bez rozpoznania, albowiem w jego wyniku w dniu 25 lutego 2005r. zapadła decyzja o przyznaniu skarżącemu specjalnego zasiłku celowego. A zatem nie zostały naruszone przepisy k.p.a. dotyczące terminów załatwiania spraw administracyjnych i organ administracyjny nie pozostał w bezczynności. W skardze do Sądu, jak również w zażaleniach kierowanych do organów administracyjnych skarżący podnosił, iż domagał się przyznania zasiłku stałego, który ze względu na orzeczony stopień niepełnosprawności, w ocenie skarżącego, powinien mu być przyznany "od samego początku". Należy zauważyć, że ani z pisma z dnia 18 lutego 2005r., ani z pisma z dnia 21 lutego 2005r. nie wynika, aby skarżący domagał się pomocy w tej właśnie formie oraz, aby pomoc miała być przyznana od miesiąca stycznia 2005r. Nadto skoro rozstrzygnięcie z dnia 25 lutego 2005r. nie było dla skarżącego satysfakcjonujące ze względu na formę przyznanego świadczenia oraz nie było po myśli wniosku z dnia 18 lutego 2005r., jedyną drogą procesową wzruszenia tegoż rozstrzygnięcia było wniesienie odwołania do organu II instancji, czego skarżący nie uczynił. Istotną w sprawie jest okoliczność, że od miesiąca lipca 2005r. pomoc w formie zasiłku stałego została skarżącemu przyznana, co było wynikiem między innymi zmiany sytuacji socjalno-bytowej skarżącego. Jednakże zasadniczą kwestią w rozpatrywanej sprawie była okoliczność, czy organowi administracyjnemu l instancji można skutecznie postawić zarzut bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 18 lutego 2005r. Należy ponownie podkreślić, że zarzut bezczynności opiera się na niezałatwienia przez organ sprawy w terminie. Zarzut bezczynności organu nie dotyczy natomiast oceny podjętego rozstrzygnięcia w sprawie, albowiem w tym zakresie zastosowanie mają odrębne środki prawne. Ponieważ, jak wyżej wykazano, wniosek skarżącego z dnia 18 lutego 2005r. został merytorycznie rozpatrzony, a postępowanie administracyjne wszczęte na skutek tegoż wniosku zakończone zostało wydaniem decyzji z dnia 25 lutego 2005r, dlatego zarzut skargi był bezzasadny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy, Sąd skargę oddalił.