II SO/Ol 15/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia WSA Irena Szczepkowska Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia A o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w "[...]" w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., znak: "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na budowę stacji bazowej sieci telefonii cyfrowej sygn. akt "[...]" postanawia wyłączyć sędziów A. S., M. M., U. B., S. P., D. T., I. D., E. T., G. G., S. P., W. S. oraz asesorów J. P., P. P. i M. R. od orzekania w tej sprawie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Stowarzyszenie A wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w "[...]" skargę na decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na budowę stacji bazowej sieci telefonii cyfrowej na dachu budynku przy ul. "[...]" w "[...]". Stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 28 września 2007 r. strona skarżąca została wezwana do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w związku z tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w "[...]" jest formalnie uczestnikiem postępowania, strona będzie wnosiła o wyłączenie sędziów tego Sądu od orzekania w sprawie z powodu istnienia okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w tej sprawie. W odpowiedzi na to wezwanie strona stwierdziła, iż wniosła o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w "[...]" z postępowania w sprawie, by uniknąć braku bezstronności. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2007 r. "[...]" Naczelny Sąd Administracyjny, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania wniosku skarżącej o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Mając na względzie dosłowne sformułowanie rozpatrywanego wniosku, należy na wstępie wyjaśnić, iż ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie znana jest instytucja wyłączenia sądu. Może jednak nastąpić wyłączenie od orzekania w sprawie wszystkich sędziów danego sądu w przypadku, gdy stosowna przyczyna zachodzi z osobna w stosunku do każdego z nich. Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18, jak również na podstawie art. 19 wskazanej ustawy, stanowiącym że wyłączenie może nastąpić na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do art. 24 tejże ustawy, wskazane przepisy stosuje się odpowiednio także do wyłączenia asesora sądowego. Ustosunkowując się do złożonego wniosku wszyscy sędziowie i asesorzy orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w "[...]" oświadczyli, że pomimo faktu, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w "[...]" jest stroną postępowania, nie zachodzą w stosunku do nich podstawy wyłączenia przewidziane w art. 18 ani stosunek tego rodzaju, że mógłby wpływać na ich bezstronność w orzekaniu w sprawie. Mając jednak na względzie wątpliwości skarżącej co do bezstronności wszystkich sędziów, przychylili się do jej wniosku. Abstrahując od subiektywnych odczuć wyrażonych w tychże wyjaśnieniach, złożenia których wymaga art. 22 § 2 stosowanej ustawy, należy stwierdzić, iż prowadzenie postępowania w sądzie, który w postępowaniu tym ma przymiot strony, może w powszechnym przekonaniu budzić uzasadnione zastrzeżenia, godząc tym samym w zaufanie do instytucji wymiaru sprawiedliwości. Na dyskomfort z tej przyczyny byłby narażony każdy sędzia tego sądu, któremu przyszłoby zasiąść w składzie orzekającym. Wobec tego, że podstawą wyłączenia sędziego, określoną w art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą być wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych wątpliwości co do jego bezstronności przy rozstrzyganiu danej sprawy, należało w oparciu o art. 22 § 2 tej ustawy postanowić jak w sentencji.