II SA/Kr 694/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA: Renata Czeluśniak WSA: Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu skargę oddala Wójt Gminy [...] postanowieniem z [...] r. znak: [...] na podstawie art. 128 § 1 pkt. 2 oraz w związku z art. 130 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) postanowił, że wobec nie wykonania obowiązku wymienionego w tytule wykonawczym Nr rej [...] z [...] r. wystawionym przez Wójta Gminy [...] jego wykonanie zostanie zlecone innej osobie na koszt A. P. Jednocześnie zobowiązano A. P. do wpłacenia kwoty 100 zł tytułem zaliczki na poczet kosztów zastępczego wykonania obowiązku w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia, która w przypadku nie wpłacenia kwoty w terminie zostanie ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych. Pouczono również A. P., że wykonanie obowiązku wymienionego w tytule wykonawczym z [...] r. nr. [...] powoduje że zobowiązanie do zapłaty zaliczki za wykonanie zastępcze wygasa. Skarżąca została również pouczona o sposobie i terminie wniesienia zażalenia od powyższego postanowienia. Postanowienie organu I instancji zostało doręczone skarżącej [...] r. (termin odbioru II awiza). Zażalenie od powyższego postanowienia wniosła A. P. [...] r., a więc po upływie 7 dniowego terminu do jego wniesienia. Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] r. znak: [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 144 kpa, art. 17, art. 18 i art. 128 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm), oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) i § 1 pkt. 6 lit c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. z 2003 r., Nr 198, poz. 1925) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojego postanowienia podało, że zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub kpa tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Stosownie do art. 18 w/w ustawy jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kpa. Jako, że przepisy w/w ustawy nie regulują zagadnienia doręczeń, niezbędnym jest zatem sięgnięcie do unormowań zawartych w kpa. Zgodnie z art. 44 kpa: § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało wysłane na adres skarżącej [...] r. Pierwsze awizo opatrzone jest datą [...] r. Powtórne awizo datowane jest na [...] r. W efekcie nie odebrania przez stronę w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu zaskarżonego postanowienia w placówce pocztowej, w dniu [...] r. korespondencja została zwrócona do Urzędu Gminy [...]. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie w dniu [...] r., a zażalenie, sporządzone w dniu [...] r., nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. Ustawowy, 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu [...] r. Zażalenie strony wniesione zostało zatem po upływie terminu do wniesienia zażalenia. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie [...] r. wniosła A. P. Skarżąca podała, że od [...] r. do [...] r. przebywała poza miejscem zamieszkania. Dopiero [...] r. otrzymała od Wójta Gminy [...] kopie tytułu z [...] r. oraz postanowienia z [...] r. i od którego skarżąca się odwołała zachowując 7 dniowy termin. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia z [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznając sprawę nie stwierdził, aby przy wydawaniu zaskarżonych postanowień organy administracji naruszyły przepisy prawa. W szczególności Sąd pragnie zaznaczyć, że zgodnie z art. 41 § 1 kpa w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że w okresie kiedy organy doręczały skarżącej postanowienie z [...] r. skarżąca przebywała w [...]. Jeżeli zatem skarżąca zmieniła swój adres zamieszkania winna była o tym zawiadomić organy administracji. W myśl natomiast art. 44 kpa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w art. 44 § 1 kpa, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 kpa, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego przesyłka pocztowa zawierająca postanowienie była dwukrotnie awizowana: I awizo – [...] r., II awizo – [...] r., zwrot do nadawcy nastąpił [...] r. Należy zauważyć, że zgodnie z powołanym art. 44 kpa powinno być tak I awizo – [...] r., (liczymy 7 dni od dnia [...] r.) II – awizo [...] r. i zwrot do nadawcy powinien był nastąpić [...] r. bo termin odbioru II awiza upływał dnia [...] r. – i taka data uważana jest za datę dostarczenie stronie postanowienia. Należy jednak stwierdzić, że nawet pomimo wadliwego obliczenia terminów pozostawienia awiza w urzędzie pocztowym to jeżeli zostały one obliczone na korzyść skarżącej (w tym przypadku terminy te zostały wydłużone), doręczenie w niniejszej sprawie należy uznać za właściwe. Skarżącej bowiem stworzono korzystniejsze niż zapisy ustawy warunki odbioru postanowienia. Skarżąca podaje, również że otrzymała od Wójta Gminy [...] kopie tytułu z [...] r. oraz postanowienia z [...] r. i od których to skarżąca się odwołała zachowując 7 dniowy termin. Takie twierdzenia skarżącej są całkowicie bezpodstawne. Późniejsze bowiem doręczenie decyzji lub postanowienia, które już zostały doręczone zastępczo w sposób przewidziany art. 44 kpa, nie powoduje otwarcia od początku dla strony terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia (por. wyrok WSA w Warszawie z 19.09.2006 r., II SA/Wa 1070/06, Lex nr 265557, wyrok NSA z 12.10.1999 r., V SA 1880/98, Lex nr 49422). Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę za nieuzasadnioną w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.