I OZ 630/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1754/07 odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 20 maja 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 17 stycznia 2008 r. odrzucającego skargę w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie utraty uprawnień dotyczących zwrotu kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1754/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Z. K. na postanowienie z dnia 20 maja 2008 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 17 stycznia 2008 r. o odrzuceniu jego skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...]., nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r., doręczonym skarżącemu w dniu 28 maja 2008 r. odrzucił zażalenie Z. K. na postanowienie z dnia 17 stycznia 2008 r. o odrzuceniu skargi z uwagi na niedopuszczalność wniesienia tego środka odwoławczego. Odpis postanowienia z dnia 20 maja 2008 r. doręczony został skarżącemu w dniu 28 maja 2008 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem 4 czerwca 2008 r. Tymczasem skarżący wniósł zażalenie dopiero w dniu 6 czerwca 2008 r. (data nadania ustalona zgodnie z pismem Urzędu Pocztowego R. [...] z dnia [...]), a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Z tych względów Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) odrzucił zażalenie. Na powyższe postanowienie Z. K. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżący zarzucił naruszenie art. 194 § 2 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a. i wskazał, że Sąd błędnie przyjął, iż w dniu 28 maja 2008 r. doręczone mu zostało postanowienie z dnia 20 maja 2008 r. Podał, że przedmiotowe postanowienie odebrał osobiście w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 maja 2008 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 6 czerwca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Istota zarzutu w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia, czy Sąd pierwszej instancji właściwie ustalił, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu - Z. K. w dniu 28 maja 2008 r. Skuteczność doręczania pism sądowych stronie należy oceniać na podstawie przepisów Rozdziału 4 - Doręczenia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 67 § 1 P.p.s.a. jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom (art. 67 § 5 P.p.s.a.). Natomiast szczegółowy tryb doręczania pism reguluje na podstawie art. 65 § 2 P.p.s.a. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sadowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz.U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). Zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia przesyłkę doręcza się, z zastrzeżeniem ust. 2, wyłącznie adresatowi, chyba że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dopuszczają doręczenie innej osobie. Adresat potwierdza odbiór przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Listonosz zobowiązany jest wpisać datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego, zaznaczyć sposób doręczenia i potwierdzić wszystko własnoręcznym podpisem (§ 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki adresowanej do skarżącego zawierającej odpis postanowienia Sądu z dnia 20 maja 2008 r. (k. 61 akt) wynika, że była ona awizowana w dniu 27 maja 2008 r. wobec niemożności doręczenia jej adresatowi i pozostawiona na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce na korespondencję. W miejscu przeznaczonym na złożenie podpisu przez adresata przesyłki potwierdzającej jej odbiór odnotowana jest data 28 maja 2008 r., a innym charakterem pisma podpisano "K.". Brak jest natomiast adnotacji doręczającego przesyłkę co do sposobu jej doręczenia z podaniem komu i na jakiej podstawie została wydana. Oceniając treść zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazać należy, że Sąd pierwszej instancji na powyższe zapisy nie zwrócił należytej uwagi i wadliwie, bez uprzedniego wyjaśnienia, komu faktycznie została przesyłka doręczona przyjął, iż doręczono ją do rąk adresata. W tym stanie rzeczy należy uznać zażalenie za zasadne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.