VII SAB/Wa 57/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie lokalizacji ogrodzenia działki o nr ewid. [...] wzdłuż drogi dojazdowej - działka nr ewid. [...] - w miejscowości M. gm S. - w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wniósł J. B. zarzucając temu organowi brak stosownych działań kompetencyjnych w sprawie lokalizacji ogrodzenia działki nr ew. [...] wzdłuż drogi- działka [...], w miejscowości M., Gm. S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie zapoczątkowała decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] kwietnia1998r., nakazująca rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2003r., nr [...] umorzył postępowanie w sprawie ogrodzenia działki nr ew. [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2004r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia [...] marca 2005r., w sprawie o sygn. akt VIISA/Wa [...], tutejszy Sąd uchylił w/w decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Rozpoznając sprawę po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., postanowieniem z dnia [...] lutego 2006r., nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006r., nr [...] uchylił, postanowienie organu pierwszej instancji Zdaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., w niniejszej sprawie "obowiązek decyzyjny objęty prowadzonym postępowaniem został wyegzekwowany". Stanowisko to, po interwencji J. B. potwierdził, w piśmie z dnia [...] listopada 2006r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art.37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżący powyższy wymóg wyczerpał. Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można, zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma, bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 k.p.a. ). Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a. (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej np. w przypadku informacji publicznej), zgodnie, z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ustawodawca przewidział jednocześnie, iż do terminów określonych w powołanych wyżej przepisach nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W związku z powyższym o bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w niniejszej sprawie pozostaje w bezczynności. Po tym, jak wyrokiem tutejszego Sądu z dnia [...] marca 2005r., w sprawie o sygn. akt VIISA/Wa [...] uchylono decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] czerwca 2003r., nr [...] oraz utrzymującą ją w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004, w sprawie przeprowadzono kolejne czynności dowodowe, a następnie zawieszono postępowanie. Postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania, zostało uchylone postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Od dnia [...] czerwca 2006r., ( data wydania w/w postanowienia organu drugiej instancji) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. pozostaje w bezczynności, zobowiązany, bowiem do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie sprawy ogranicza się do przedstawiania poglądu w sprawie w formie pisma kierowanego do J. B. Sąd, stwierdzając bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., zatem uznając skargę na bezczynność organu za zasadną zobowiązał, zgodnie z przepisem art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), organ do wydania rozstrzygnięcia w sprawie lokalizacji przedmiotowego ogrodzenia w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Dodatkowo Sąd poucza skarżącego w trybie art. 6 w zw. z art. 154 § 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie niewykonania niniejszego wyroku, po uprzednim pisemnym wezwaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego P., skarżący może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.