II SA/Kr 834/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Grażyna Firek NSA Jan Zimmermann (spr.) Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego J. G. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 834/07 UZASADNIENIE Na wniosek K. B., L. B., K. K., B. W., A. K., J. T. i A. K. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany prac remontowych i wydał pozwolenie na budowę dla inwestycji w budynku przy ul. [...] w [...]. W dniu [...] r. Prezydent M. [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej tą decyzją. Po przeprowadzeniu postępowania wznowionego, decyzją z dnia [...] r. uchylił w/w pozwolenie i orzekł o odmowie jego udzielenia. W wyniku wniesienia odwołania od tej decyzji przez J. G., A. Z. i J. Z., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Umorzenie postępowania nastąpiło dlatego, że pozwolenie na budowę, które leżało u podstaw wznowienia postępowania utraciło moc. Stało się tak, gdyż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. stwierdził nieważność tego pozwolenia. Decyzja o stwierdzeniu nieważności stała się ostateczna (uchybiono terminowi dla wniesienia odwołania), a w dniu [...] r. Wojewoda [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie tego stwierdzenia nieważności. Po wniesieniu od tej decyzji odwołania działający w II instancji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. W efekcie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę trwało nadal postępowanie w sprawie jego wydania. Jednakże postępowanie to zostało z urzędu umorzone przez Prezydenta Miasta [...] decyzją z dnia [...] r. ze względu na to, że roboty zostały już wykonane, postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Odwołanie od tej decyzji wniósł J. G., a na jego skutek Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda napisał, że J. G. nie był stroną w postępowaniu poprzedzającym wydanie pozwolenia, gdyż nabył udział w przedmiotowej nieruchomości w [...] r., czyli w rok po jego wydaniu. Odwołanie zostało zatem wniesione przez podmiot nie będący stroną. Na powyższą decyzję Wojewody [...] pełnomocnik J. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Napisał w niej, że decyzja ta jest przedwczesna, gdyż rozstrzygnięcie zostało oparte na decyzji, co do której J. G. złożył wniosek o wznowienie postępowania. Dodano, że J. G. nie brał udziału w postępowaniu wyłącznie z powodu rażącego zaniedbania organu, nie uznającego go za stronę. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Kluczowym problemem, jaki należało rozstrzygnąć analizując zaskarżoną decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego jest to, czy w postępowaniu w sprawie wydania w/w pozwolenia na budowę J. G. był stroną. Wojewoda [...] odmówił mu bowiem tego statusu, natomiast skarżący utrzymuje, że jako właściciel części nieruchomości objętej planowanymi robotami budowlanymi miał interes prawny w toczącej się sprawie (art. 28 K.p.a.). Jak wynika z dokumentacji sprawy postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji w budynku przy ul. [...] w [...] toczyło się od [...] r., a J. G. nabył udział w tej nieruchomości w [...] r., czyli w momencie, w którym postępowanie to było zakończone decyzją ostateczną. Do tej pory J. G. oczywiście nie był stroną tego postępowania. Jednakże z chwilą stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę, co nastąpiło decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] r. postępowanie w sprawie toczyło się dalej i musiało się toczyć wobec osób, które w tym czasie były współwłaścicielami budynku przy ul. [...] w [...]. Skoro J. G. został jego współwłaścicielem stał się automatycznie podmiotem, którego interesu prawnego postępowanie to dotyczyło. Jeżeli więc postępowanie to skończyło się decyzją z dnia [...] r., to niezależnie od tego, że była to decyzja o umorzeniu postępowania, J. G. jako strona miał legitymację do złożenia wobec niej odwołania. Nie jest trafne stanowisko, według którego stronami postępowania są tylko te podmioty, które legitymowały się interesem prawnym w momencie wszczęcia postępowania. Postępowanie administracyjne, zwłaszcza postępowanie w komplikowanej sprawie budowlanej może trwać długo i wachlarz podmiotów, będących w nim stronami może się zmieniać. Zadaniem organu prowadzącego postępowanie jest dbanie o to, aby wszystkie strony miały umożliwiony udział w postępowaniu. Odwołanie może wnieść każda strona postępowania - nawet taka, której interes prawny w toczącej się sprawie powstał w toku postępowania albo taka, której interes prawny został skonstruowany przez wydaną decyzję administracyjną. W opisanej sytuacji należało uznać, że J. G. miał legitymację do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. [...] z dnia [...] r. a zatem decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania odwoławczego naruszyła art. 105 w zw. z art. 28 i art. 127 § 1 k.p.a. w sposób mogący mieś istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 tejże ustawy,