I OZ 209/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 43/08 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie J. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowe żądanie skarżący podniósł, że skutki zwolnienia ze służby w postaci utraty źródła zarobkowania i możliwości wykonywania pracy zawodowej, mogą spowodować dla niego niepowetowaną szkodę i narazić go, a także najbliższe osoby, na pozbawienie środków utrzymania. Wskazał także, iż ze względu na treść opinii służbowej, zwolnienie ze służby będzie miało dyscyplinarny charakter, co z kolei może narazić go na konieczność poniesienia dodatkowych kosztów, negatywnie wpłynąć na prawa emerytalne i pozbawić praw mieszkaniowych. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wynika to również z okoliczności i charakteru sprawy. Przedstawione okoliczności nie uzasadniają poglądu, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) w razie uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, ulegają uchyleniu skutki tej decyzji, jakie wynikły dla żołnierza zawodowego z tego tytułu. Z kolei art. 116 ust. 3 tej samej ustawy stanowi, że żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie w wysokości sześciokrotności kwoty uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość, a w przypadku gdy stanowisko służbowe, które żołnierz zawodowy zajmował przed zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, nie istnieje, według stawek na porównywalnym pod względem stopnia etatowego i grupy uposażenia stanowisku służbowym, obowiązujących w dniu uprawomocnienia się orzeczenia lub decyzji wymienionych w ust. 1. Ponadto, w kontekście argumentacji skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji może pozbawić go oraz najbliższe mu osoby środków utrzymania, mając na uwadze czas niezbędny do zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd podniósł, że dla negatywnej oceny tej argumentacji nie bez znaczenia jest, znajdująca potwierdzenie w "zestawieniu" znajdującym się na karcie nr 128 akt osobowych, okoliczność, że w związku ze zwolnieniem ze służby J. K. wypłacono [...] zł. W ocenie Sądu nie ma zatem podstaw do ustalenia, że wykonanie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] rodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości późniejszego przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia powstałej szkody przez późniejszy zwrot świadczenia. Na powyższe postanowienie J. K. wniósł zażalenie, zarzucając mu uchybienie art. 61 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), polegające na błędnym przyjęciu, iż brak wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej skutkującej zwolnieniem skarżącego z zawodowej służby wojskowej nie będzie skutkował powstaniem po stronie skarżącego znacznej szkody, którą nie jest utrata prawa do świadczeń związanych ze stosunkiem służbowym i nie będzie wywierało dla skarżącego nieodwracalnych skutków prawnych, pomimo, iż zostanie on zwolniony ze służby, gdzie powrót do tej służby będzie znacznie utrudniony nawet po wygraniu procesu. Zdaniem skarżącego, niewątpliwie zaskarżona decyzja w wyniku jej wykonania wywoła nieodwracalne skutki prawne. Skarżący zostanie przecież zwolniony z zawodowej służby wojskowej, utraci możliwość uzyskiwania dochodów ze stosunku służbowego. Należności zaś jakie otrzymał w związku ze zwolnieniem ze służby w znikomym jedynie stopniu zrekompensują mu straty, jakie poniesie w związku z utratą źródła utrzymania i wystarczą jedynie na krótki okres czasu. Skarżący utraci ponadto zajęcie zarobkowe i źródło utrzymania siebie i osób mu najbliższych. Sąd jednak nie zauważył tego, iż świadczenia jakie skarżący otrzyma są przeznaczone jedynie na jego utrzymanie przez kilka miesięcy. W ocenie skarżącego taki pogląd jest sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego. Taka interpretacja art. 61 § 3 ustawy, jakiej dokonał Sąd I instancji jest wysoce niesłuszna i nie uwzględnia realiów życia społeczno-gospodarczego oraz katastrofalnej sytuacji na rynku pracy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, iż wykonanie decyzji narazi go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem zgodzić się z podniesionym w zażaleniu argumentem, iż przedmiotowa decyzja w razie jej wykonania wywoła nieodwracalne skutki prawne. Art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 11 wrześnie 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wyraźnie stanowi, iż w razie uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy, ulegają uchyleniu skutki tego orzeczenia lub decyzji, jakie wynikły dla żołnierza zawodowego z tego tytułu. Nie wiadomo więc na jakiej podstawie skarżący stwierdzi, iż po ewentualnym uchyleniu decyzji powrót do służby wojskowej byłby dla niego znacznie utrudniony. Odnosząc się do argumentów natury finansowej należy wskazać, iż powołany wyżej przepis art. 116 w ust. 3 przewiduje, iż żołnierzowi zawodowemu w takim przypadku przysługuje odszkodowanie w wysokości sześciokrotności kwoty uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość a w przypadku gdy stanowisko służbowe, które żołnierz zawodowy zajmował przed zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, nie istnieje, według stawek na porównywalnym pod względem stopnia etatowego i grupy uposażenia stanowisku służbowym, obowiązujących w dniu uprawomocnienia się orzeczenia lub decyzji wymienionych w ust. 1. Nie bez znaczenia dla oceny argumentacji skarżącego w zakresie skutków finansowych wywołanych wykonaniem przedmiotowej decyzji jest także podniesiona przez Sąd I instancji okoliczność, iż w związku ze zwolnieniem ze służby J. K. wypłacono kwotę [...] zł. W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] w przedmiocie zwolnienia J. K. z zawodowej służby wojskowej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.