II SA/Sz 594/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2008 r. na rozprawie sprawy ze skarg Stowarzyszenia A. na uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oddania w dzierżawę nieruchomości komunalnych p o s t a n a w i a I. odrzucić skargi, II. zwrócić Stowarzyszeniu A. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonych wpisów od skarg. Stowarzyszenie A z/s w O. D. wniosło w dniu 11 maja 2007 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargi na uchwały Rady Miejskiej w C. nr [...] z dnia [...] w sprawie oddania w dzierżawę nieruchomości komunalnych. Przed wniesieniem skargi strona skarżąca pismem z dnia 26 marca 2007 r. wezwała Radę Miejską w C. do uchylenia uchwały zarzucając, że uchwała została podjęta z rażącym naruszeniem prawa. Rada Miejska w C. pismem z dnia 11 kwietnia 2007 r. doręczonym skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2007 r. udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skargi do Sądu zostały nadane w urzędzie pocztowym w dniu 11 maja 2007r., natomiast Sąd w dniu 16 maja 2007 r. przekazał skargi Radzie Miejskiej w C. celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Rada Miejska w C. wniosła o odrzucenie skargi podnosząc, że skarga została wniesiona po terminie. Nadto organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc brak legitymacji Stowarzyszenia A do wniesienia skargi oraz brak podstaw do przyjęcia, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Pierwszą kwestią do rozważenia w niniejszej sprawie było dochowanie terminu do wniesienia skarg. Zgodnie z art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 1270 ze zm.,- zwanej dalej P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu określonego w art. 53 P.p.s.a. decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie stronie skarżącej doręczono odpowiedź Rady Miasta C. na wezwanie do usunięcia prawa w dniu 14 kwietnia 2007 r./ k.149/, zatem 30-dniowy do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 maja 2007 r. Sąd w dniu 16 maja 2007 r. przesłał skargę do organu, a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Powołana przez stronę skarżącą w piśmie z dnia 1 lutego 2008 r. /uzupełnienie skargi/ zasada, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu dotyczy wyłącznie postępowania administracyjnego. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można zatem przyjąć daty nadania skargi do sądu. W postępowaniu sądowo administracyjnym niedopuszczalne jest zastosowanie trybu z art. 65 K.p.a. Również brak pouczenia, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o trybie i terminie do wniesienia skargi nie może stanowić podstawy do uznania, że skarga została wniesiona w terminie. W tym stanie rzeczy skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a P.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu od skarg. Sad nie uwzględnił wniosku pełnomocników stron o zwrot kosztów zastępstwa procesowego bowiem zgodnie z art. 200 P.p.s.a. tyko w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub zaskarżoną czynność, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu. .