II SA/Kr 991/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Krystyna Kutzner spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr : [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wnioskiem z dnia [...] r. skarżący M. G. zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] o wypłatę zaległego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji niepełnosprawnego syna M. za okres 10 miesięcy , w łącznej wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił , że w dniu [...] 2006r. otrzymał decyzję nr [...] z ww. Ośrodka Opieki Społecznej z której wynikało , że będzie otrzymywać od września 2006r. dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji niepełnosprawnego syna M., ucznia [...] klasy gimnazjum w [...] , który legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności wydanym w dniu [...] 2005r. Skarżący podniósł , że w [...] 2005 r po przedstawieniu w Ośrodku Pomocy Społecznej orzeczenia o niepełnosprawności syna , na podstawie tego orzeczenia otrzymał wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego , jednak organ pomocy społecznej nie poinformował , że na syna również przysługuje dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, który powinien być wypłacany od [...] 2005 do [...].2006 . O tym dodatku skarżący dowiedział się dopiero z ww. decyzji otrzymanej w dniu [...].09.2006r. Skarżący zarzucił , że organ pomocy społecznej powinien był udzielić stosownej informacji , a po złożeniu wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego - ewentualnie wezwać o uzupełnienie wniosku w zakresie dodatków do tego świadczenia. W postępowaniu swym organy powinny dbać o dobro osób , które starają się o świadczenia rodzinne i pomoc społeczną. Sytuacja finansowa i materialna rodziny skarżącego była znana organowi pomocy społecznej , gdyż wielokrotnie korzystała z pomocy tego organu w formie zasiłków celowych. Skarżący podniósł , że spełnił wszystkie warunki dotyczące przyznania dodatku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnoprawnego, a brak jego przyznania jest niedopatrzeniem organu pomocy społecznej. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działając na podstawie art.13 ust. 1 , art. 23 ust.1 i ust. 5 pkt. 1 , art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28.11.2003r. o świadczeniach rodzinnych / Dz.U.Nr 228 póz. 2255 z późn.zm./ oraz § 2 Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 02.06.2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne / Dz.U. z 2005r. Nr 105 póz. 881/ - decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pomocy społecznej wyjaśnił , że zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych , dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, a także osobie uczącej się, na pokrycie zwiększonych wydatków związanych z rehabilitacją lub kształceniem dziecka. Z kolei art. 23 ust. 1 ww. ustawy stanowi , że ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych oraz ich wypłata następują na wniosek uprawnionych osób . W toku postępowania ustalono, że B. G. - żona skarżącego złożyła wniosek o świadczenia rodzinne w dniu [...].2005r. i decyzją nr [...] z dnia [...] .2006 r zostały przyznane świadczenia zgodnie ze złożonym wnioskiem. Kolejny wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego został złożony dnia [...].2005r. i decyzją [...] przyznano świadczenie. Wniosek o dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka nie był składany wcześniej i dlatego nie był wypłacany ; dopiero w dniu [...].2006r. został złożony wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku oraz do zasiłku pielęgnacyjnego. Decyzjami z dnia [...].2006 r zostały przyznane wnioskowane świadczenia. Organ pomocy podniósł , że zgodnie z art.24 ust.2 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych , prawo do świadczeń rodzinnych ustala się , począwszy od miesiąca , w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego i tak było w rozpatrywanej sprawie . Świadczenia były wypłacane zgodnie ze złożonymi wnioskami . Od decyzji z dnia [...] r. skarżący złożył odwołanie , w którym zarzucił , że brak wypłaty świadczenia z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego wynika z powodu zaniedbania i błędu podmiotu realizującego takie świadczenia , w tym przypadku Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Skarżący powtórzył dotychczasową argumentację , iż organ pomocy społecznej nie udzielił pełnej informacji o prawie do tego świadczenia , ani nie udostępnił druku wniosku o jego wypłatę. Pracownik tego Ośrodka powinien udzielić osobom zgłaszającym się pełnej informacji o przysługujących im świadczeniach i udostępnić wszelkie formularze. Zgodnie z § 11 Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 02.06.2005r w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne ( Dz. U. Nr 105, poz. 881 ) , formularze wniosków oraz innych dokumentów niezbędnych do przyznania prawa do świadczeń rodzinnych udostępnia podmiot realizujący świadczenia rodzinne. To Ośrodek Pomocy Społecznej powinien wiedzieć, co w związku z orzeczeniem o niepełnosprawności , syn skarżącego powinien otrzymywać. Skarżący wyjaśnił , że jego rodzina jest uprawniona już od wielu lat do pobierania świadczeń rodzinnych(zasiłek rodzinny) ze względu na niski dochód w rodzinie i pomoc taka otrzymywał. Gdyby nie decyzja otrzymana w dniu [...].2006r., na mocy której przyznano dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego , skarżący – jak stwierdził - nigdy by się nie dowiedział, że taki dodatek powinien otrzymywać już od [...] 2005r., tj. w dniu złożenia orzeczenia o niepełnosprawności syna . Skarżący wskazał na art.31 ww. ustawy , zgodnie z którym , jeżeli odmowa przyznania świadczeń rodzinnych lub ustalenie ich wysokości były następstwem błędu podmiotu realizującego zadania w zakresie świadczeń rodzinnych, wypłata świadczeń rodzinnych może nastąpić za 3 lata wstecz, licząc od dnia zawiadomienia o popełnieniu błędu lub dnia wydania decyzji prostującej błąd z urzędu. Skarżący nie posiadał wiedzy na temat przysługujących mu prawa do spornego dodatku do zasiłku rodzinnego, dlatego wniósł, aby organ pomocy społecznej przyznał się do swojego błędu , wynikającego albo z braku wiedzy urzędnika , albo ze złej wewnętrznej organizacji pracy podmiotu realizującego te świadczenia. Skarżący powtórzył swoje oświadczenie, że ze swej strony spełnił wszystkie warunki dotyczące otrzymania tego dodatku . Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r nr [...]uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówiło przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na okres od [...] 2005r. do [...].2006r. w łącznej kwocie [...] zł . W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił , że w ustalonym stanie faktyczny oraz prawnym , zostały spełnione przesłanki warunkujące przyznanie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji niepełnosprawnego syna skarżącego . Jednak zgodnie z art. 24 ust.1 ww. ustawy , przyznanie prawa do świadczeń rodzinnych następuje od miesiąca w którym został złożony wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami do końca okresu zasiłkowego , przy czym art. 24 ust. 3 omawianej ustawy, stanowi ,iż w przypadku ustalania prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności osoby prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W tym przypadku prawo do świadczeń rodzinnych ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. Materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy świadczy o tym ,że pierwszy wniosek o określenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego złożyła żona skarżącego w dniu [...].2006r. , a postępowanie wszczęte tym wnioskiem zostało zakończone wydaniem w dniu [...]2006r. decyzji znak [...] o przyznaniu między innymi żądanego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na okres od [...]. 2006r. do [...]. 2007r. W związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło , że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego za żądany przez skarżącego okres tj. od dnia [...].2005r. do [...] 2006r. w sytuacji, gdy w [...]2005r. nie wystąpił ze stosownym wnioskiem o określenie prawa do tego dodatku . Ustawa o świadczeniach rodzinnych wyraźnie stanowi, że ustalenie prawa i wypłata świadczeń rodzinnych, w tym dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, może nastąpić tylko na wniosek m.in. jednego z rodziców, a prawo jest przyznawane od momentu złożenia wniosku z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Odnosząc się do zarzutu odwołania o braku informacji, organ odwoławczy podniósł , że przepisy regulujące kwestie przyznania świadczeń rodzinnych , tak jak wszystkie pozostałe przepisy prawa obowiązujące w Rzeczpospolitej Polskiej są podawane do wiadomości publicznej , dlatego nawet, jeżeli organ nie poinformował skarżącego o wszystkich rodzajach świadczeń , o jakie może wystąpić, nie jest to okoliczność warunkująca przyznanie świadczenia za wskazany we wniosku okres , gdy skarżący mógł własnym działaniem uzyskać niezbędne informacje. Niezależnie od powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło , że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art.24 ust.1 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych , gdyż dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego przyznawany jest na okres zasiłkowy. Zarówno z rozstrzygnięcia, jak i z treści uzasadnienia aktu kończącego postępowanie organu l instancji nie wynika, do jakiego okresu odnosi się odmowa przyznania dodatku, o którym mowa w art. 13 ust .1 ustawy o świadczeniach rodzinnych . W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję organu l instancji i orzekło, iż w przedstawionym stanie faktycznym obowiązujące przepisy prawa nie pozwalają na przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego za okres wskazany we wniosku. Na powyższą decyzje wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący powtórzył dotychczasowe stanowisko w sprawie, iż dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka przysługiwał mu i powinien go dostawać , zgodnie z obowiązującym przepisami. Zła organizacja pracy organu pomocy społecznej i niewłaściwe przeszkolenie spowodowało wydanie krzywdzącej dla niego decyzji . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i również podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny y zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) . Sądy administracyjne dokonują kontroli zaskarżonej decyzji oceniając, czy decyzja nie narusza prawa obowiązującego w dacie jej wydania oraz w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony przed organami administracji publicznej . Z kolei art.134 § 1 w/w ustawy stanowi, że sąd nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że Sąd ma prawo, a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa , a także wszystkie przepisy , które powinny znaleźć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji , nawet , gdy dany zarzut nie został podniesiony ( wyrok WSA w Warszawie , z dnia 25.02.2004 r , syg.akt III S.A. 1456/02 , Lex nr 113588 ). Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził , że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo w zakresie niżej wskazanym. W rozpatrywanej sprawie istota sporu dotyczy terminu , od kiedy skarżącemu należało ustalić prawo do dodatku do zasiłku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego . Skarżący domagał się przyznania tego prawa od dnia [...].2005 r do dnia [...].2006 r, natomiast organy pomocy społecznej odmówiły skarżącemu przyznania tego prawa za wskazany okres . Stanowisko organów zostano oparte na art.24 ust.2 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych , który stanowi , że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się , począwszy od miesiąca , w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami ( ... ). Przytoczony przepis został uznany wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23.10.2007 r , syg. Akt P/28/07 za nie zgodny z art.2 w związku z art.69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wyrok ten dotyczył sprawy , w której przedmiotem rozstrzygnięcia był zasiłek pielęgnacyjny , jednak w uzasadnieniu tego wyroku Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę , że sądy orzekające w sprawach innych zasiłków, mogą dokonać stosownej wykładni art.24 ust.2 ustawy wykorzystując art.8 Konstytucji RP ( podkreślić należy , że uprawnień takich nie posiadają organy pomocy społecznej ). Trybunał Konstytucyjny w ww. wyroku zwrócił uwagę , że istotą jest to : 1/ czy miarodajna jest data osiągnięcia stopnia niepełnosprawności , wskazana w decyzji , której uzyskanie , jako urzędowe stwierdzenie istnienia podstawowej , materialnoprawnej przesłanki uprawniającej do zasiłku , jest koniecznym warunkiem wystąpienia o przyznanie zasiłku ( co jest postępowaniem odrębnym wobec postępowania , w którym stwierdza się istnienie i stopień niepełnosprawności , 2/ czy też data wynikająca z art.24 ust.2 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych . Trybunał stwierdził, że przepis ten samodzielnie reguluje termin przyznania zasiłku , określając jego początek na miesiąc , w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Przez "prawidłowo wypełnione dokumenty" rozumie się także dostarczenie jako załączników dokumentów , do których wydania są zobowiązane organy administracji publicznej . Mechanizm przyznawania świadczeń rodzinnych , w tym dodatku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego , obejmuje dwa etapy : 1/ urzędowe potwierdzenie istnienia stanu faktycznego uzasadniającego uprawnienie do dodatku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i 2/ przyznanie dodatku. Przyznanie dodatku , o którym wyżej mowa ( decyzja wydana w drugim etapie) jest związane z istnieniem niepełnosprawności dziecka ( do ukończenia 16 roku życia , a po ukończeniu 16 roku życia - z określonym stopniem niepełnosprawności ) i jest przeznaczony na zniwelowanie skutków tego upośledzenia. W pierwszym etapie następuje wskazanie daty wystąpienia niepełnosprawności ( lub określonego stopnia niepełnosprawności ) . Zgodnie z art.24 ust.2 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych , data ta jest bez znaczenia dla daty początkowej uzyskania zasiłku i dodatków do tego zasiłku. wymogom rzetelnej legislacji. Trybunał Konstytucyjny dokonując analizy obowiązujących w tym zakresie rozwiązań normatywnych stwierdził istnienie rozbieżności między bezwarunkowym unormowaniem ustawy i względnym unormowaniem rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy tj. Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 02.06.2005 r w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. z 2005 r Nr 105, poz.881 ze zm.). Ustawową zasadą jest , że świadczenie przysługuje począwszy od miesiąca , w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Tymczasem w rozporządzeniu znajduje się unormowanie przewidujące , że w wypadku, gdy przyczyną braku orzeczenia o niepełnosprawności jest nie wydanie go przez właściwy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności w ustawowo określonym terminie i wnioskodawca może to udokumentować , zasiłek pielęgnacyjny przysługuje od miesiąca , w którym taki wniosek został złożony ( § 12 ust.3 i 4 ww. Rozporządzenia z dnia 02.06.2005 r ). To unormowanie łagodzi rygoryzm art.24 ust.2 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych , przynajmniej w tym zakresie , w jakim chodzi o opieszałość działania organów. Trybunał Konstytucyjny w omawianym wyroku podniósł , że przepis zawarty w rozporządzeniu ( § 12 ust. 3 i 4 ) stworzył wyjątek od zasady przewidzianej w ustawie ( w art. 24.ust.2 ). Ustawa w art.2 pkt.1 statuuje dodatki do zasiłku rodzinnego jako świadczenia opiekuńcze , których przeznaczenie i cel określone zostały w art.13 tej ustawy . Celem dodatku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego jest częściowe pokrycie zwiększonych wydatków związanych z rehabilitacją lub kształceniem dziecka niepełnosprawnego . Orzeczenie o niepełnosprawności , wydane w trybie przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej określa datę (okres) jej powstania. Oznacza to , że od tej pory osoba legitymująca się takim orzeczeniem ponosi zwiększone wydatki związane z jej niepełnosprawnością. Rozpatrując niniejszą sprawę tut. Sąd podzielił argumentację Trybunału Konstytucyjnego zawartą w wyroku z dnia 23.10.2007 r . Art.24 ust.2 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych nie można oceniać w oderwaniu od całości regulacji dotyczącej przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego , zamieszczonej w dwóch różnych ustawach , która – łącznie w dwóch różnych postępowaniach – ma prowadzić do uzyskania decyzji przyznającej dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego . Mechanizm przyznawania zasiłku rodzinnego i dodatków do niego stanowi pewną całość , stworzony przez oba postępowania , musi być traktowany jako jednolita procedura. Art. 69 Konstytucji RP nakłada na władzę publiczną obowiązek pomocy osobom niepełnosprawnym w zakresie zabezpieczenia egzystencji , przysposobienia do pracy i komunikacji społecznej. Trybunał Konstytucyjny w ww. wyroku wskazał datę ustalającą wystąpienie niepełnosprawności danego stopnia , stwierdzoną orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności , jako początek ochrony praw osoby niepełnosprawnej. Rozwiązanie przyjęte w art.24 ust.2 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych , wprowadzające bezwzględny termin ograniczający datę przyznania zasiłku pielęgnacyjnego w oderwaniu od konkretnej daty urzędowo ustalonej w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności , zdaniem Trybunału Konstytucyjnego , narusza wskazany art.69 i art.2 Konstytucji RP. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem toczącego się postępowania jest dodatek do zasiłku rodzinnego , a zatem dodatek do zasiłku rodzinnego - co do zasady - nie może być przyznany wcześniej , niż sam zasiłek . Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracyjny musi rozważyć , czy skarżący ma prawo uzyskać dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego od daty przyznania po raz pierwszy zasiłku rodzinnego na syna M. , mając na uwadze fakt, że jego niepełnosprawność datuje się od [...] r ( co wynika z orzeczenia o niepełnosprawności ). Końcowo należy nadmienić , że zgodnie z art.190 ust.3 Konstytucji RP orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wywiera skutki (derogacja niekonstytucyjnego przepisu ) od daty ogłoszenia wyroku w organie promulgacyjnym. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23.10.2007 r , sygn. akt P/28/07 , został ogłoszony w dniu 30.10.2007 r w Dzienniku Ustaw Nr 200, poz.1446. Zgodnie z art.145a Kodeksu postępowania administracyjnego , można żądać wznowienia postępowania w przypadku , gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z konstytucją , umową międzynarodową lub z ustawą , na podstawie którego została wydana decyzja. Uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w zakresie wyżej opisanym , Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 b ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi– orzekł jak w sentencji.