II SA/Wa 1455/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Adam Lipiński, Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2008 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o utrzymaniu w mocy rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji 1. uchyla zaskarżoną decyzję, oraz utrzymaną nią w mocy decyzję poprzedzającą 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz T. S. kwotę [...] zł [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), po rozpatrzeniu wniosku pana T. S. z dnia 30 maja 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2004 r., utrzymującej w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2004 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ww. podnosił, iż w dniu wydania ostatecznej decyzji o zwolnieniu ze służby przebywał na zwolnieniu lekarskim zatem zwolnienie ze służby, na mocy art. 43 ust. 1 ustawy o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), nie mogło nastąpić przed upływem 12 miesięcy od chwili zaprzestania służby z powodu choroby i wobec tego naruszenie prawa przez organ odwoławczy, przy wydawaniu spornej decyzji, miało rażący charakter w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W dalszej części uzasadnienia organ podkreślił, że w dniu wydania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., a także w czasie toczącego się postępowania odwoławczego policjant nie był chory. Pozostawał też w służbie w dniu 1 czerwca 2004 r., czyli w dacie zwolnienia określonej w decyzji komendanta. Wskazał, że pan T. S. legitymuje się zwolnieniem lekarskim od dnia [...] czerwca 2004 r., tj. od dnia w którym organ drugiej instancji wydał decyzję utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji w przedmiocie zwolnienia ze służby. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, wobec odmowy stwierdzenia nieważności decyzji bezprawnie zwalniającej go ze służby w Policji przed upływem ochronnego okresu 12 miesięcy biegnącego od dnia zaprzestania przez niego służby z powodu choroby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przywołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niz podniesione w skardze. Możliwość taką daje art. 134 § 1 ppsa, który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W sprawie niniejszej organ ustalił, że decyzja nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2004 r., którą pan T. S. został zwolniony ze służby w Policji, została mu doręczona w trybie art. 44 kpa. Stosownie do treści art. 44 kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa, pismo składa się na okres 7 dni w urzędzie pocztowo - telekomunikacyjnym lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata, w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Analiza zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2004 r., prowadzi do wniosku, że brak jest wyraźnej informacji doręczyciela, czy i w jaki sposób powiadomił adresata o przesyłce. Skoro na przesyłce, jak i zwrotnym poświadczeniu odbioru, brak było informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce, tym samym w ocenie Sądu, organ w sposób nieuprawniony przyjął, że rozkaz został doręczony adresatowi. Jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający, doręczenia nie można uznać za dokonane. Jeżeli zatem wskazana wyżej decyzja z dnia [...] czerwca 2004 r., nie została doręczona adresatowi, to zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem prawa, ponieważ postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności odnosi się do decyzji która nie weszła do obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 132 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.