VII SA/Wa 2096/07

WyrokWSA w Warszawie2008-02-07

Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Mirosława Kowalska, Paweł Groński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru instalacji tablicy reklamowej, gdy inwestor nie uzupełnił wymaganych dokumentów (decyzji konserwatora zabytków) w wyznaczonym terminie, a termin ten był zdaniem inwestora niemożliwy do spełnienia?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru instalacji tablicy reklamowej, ponieważ inwestor nie uzupełnił wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie. Choć termin na uzupełnienie był krótki, inwestor powinien był wykazać się większą starannością i złożyć wniosek o wymagany dokument wcześniej. Ponadto, w przypadku niemożności dołączenia dokumentu, istniała możliwość ponownego złożenia zgłoszenia.
Stan faktyczny
Spółka S. Sp. z o.o. złożyła zgłoszenie zamiaru instalacji tablicy reklamowej. Prezydent miasta wniósł sprzeciw do zgłoszenia, a następnie Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka złożyła skargę do WSA, zarzucając, że termin wyznaczony przez organ na uzupełnienie dokumentacji (decyzji konserwatora zabytków) był niemożliwy do wykonania, a działania organu doprowadziły do rocznego opóźnienia w realizacji inwestycji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr), Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2008 r. sprawy ze skargi S. [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru instalacji tablicy reklamowej. skargę oddala. Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2007 r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania spółki S. od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia dotyczącego zamiaru instalacji wolnostojącej, posadowionej na podstawie przestawnej tablicy reklamowej typu ML, na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. W. [...] w W., utrzymał w mocy w/w decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2007 r. Stan sprawy przedstawił się następująco: Prezydent [...] W. decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia złożonego przez S. Sp. z o.o., dotyczącego zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na instalowaniu wolnostojącej, posadowionej na podstawie przestawnej tablicy reklamowej typu ML, na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. W. [...] w W. W dniu 17 stycznia 2007 r. odwołanie od powyższej decyzji wniosła S. Sp. z o.o. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2007r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent [...] W. decyzją z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] wniósł sprzeciw do przedmiotowego zgłoszenia. W dniu 16 kwietnia 2006 r. od powyższej decyzji odwołanie wniosła S. Sp. z o.o. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent [...] W. decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] ponownie wniósł sprzeciw do zgłoszenia dotyczącego zamiaru instalacji wolnostojącej, posadowionej na podstawie przestawnej tablicy reklamowej typu ML, na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. W. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, iż inwestor w terminie wyznaczonym w postanowieniu Prezydenta [...] W. z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...], nie uzupełnił wniosku o wskazane dokumenty tj. o decyzję [...] Konserwatora Zabytków. W dniu 27 lipca 2007 r. od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie złożyła S. Sp. z o.o. W toku postępowania odwoławczego, będącego przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu, organ II instancji wskazał, iż zgodnie z treścią przepisu art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ,,(...)Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji." Wojewoda [...] podniósł, iż z akt niniejszej sprawy wynika, iż postanowieniem Prezydenta [...] W. z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...] nałożono na inwestora, w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia, obowiązek uzupełnienia dokumentów załączonych do zgłoszenia o decyzję [...] Konserwatora Zabytków. W uzasadnieniu w/w postanowienia organ I instancji stwierdził, iż układ przestrzenny ulicy W., przy której ma być realizowana w/w inwestycja, wpisany jest do rejestru zabytków (poz. rej. nr [...]). Organ zauważył, iż inwestor odebrał w/w postanowienie Nr [...], w dniu [...] czerwca 2007 r., zatem termin 14 dni wyznaczony na uzupełnienie zgłoszenia mijał w dniu [...] lipca 2007 r. Jednakże inwestor nie uzupełnił zgłoszenia w wyznaczonym terminie, jak również w późniejszym okresie o wskazane dokumenty. Nadto organ wskazał, iż spółka S. Sp. z o.o., dopiero w dniu [...] lipca 2007 r. (czyli ostatniego dnia na uzupełnienie żądanej dokumentacji) wystąpiła do [...] Konserwatora Zabytków z prośbą o wydanie decyzji pozwalającej na prowadzenie wyżej omawianych robót budowlanych. Tym samym, w ocenie organu, zaistniały przesłanki przemawiające za wniesieniem sprzeciwu do przedmiotowego zgłoszenia. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła S. Sp. z o.o., wnosząc o jej uchylenie. W swojej skardze skarżąca przedstawiła przebieg postępowania administracyjnego oraz wskazała, iż Prezydent [...] W. nałożył na stronę postępowania określony obowiązek do wykonania, wyznaczając jednocześnie termin uniemożliwiający jego wykonanie. W ocenie strony skarżącej, nawet gdyby w dniu otrzymania postanowienia złożyła odpowiedni wniosek i w tym samym dniu otrzymała stosowną decyzję to i tak nie byłby wstanie wykonać obowiązku wynikającego z postanowienia, gdyż decyzja ta stałaby się prawomocna piętnastego dnia od daty otrzymania postanowienia. Ponadto Spółka podniosła, iż pomimo złożenia wniosku do [...] Konserwatora Zabytków w dniu 9 lipca 2007 r. do dnia dzisiejszego nie otrzymała żadnej decyzji w przedmiotowej sprawie. Zdaniem strony skarżącej fakt ten w sposób jednoznaczny wskazuje, że wykonanie obowiązku, określonego w postanowieniu nr [...] Prezydenta [...] W., w wyznaczonym terminie było niewykonalne. Nadto skarżąca stwierdziła, iż przebieg postępowania w sposób jednoznaczny wskazuje, że Prezydent [...] W. nie zamierzał przyjąć zgłoszenia, wymyślając nieistniejące braki w zgłoszeniu, zaś działania organu doprowadziły do sytuacji, w której strona od roku nie jest wstanie zrealizować swojego zamierzenia inwestycyjnego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w myśl postanowień którego, "w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji". Zgłoszenie stanowi na gruncie Prawa budowlanego jeden z nielicznych przejawów dążenia ustawodawcy do uproszczenia i odformalizowania procesu inwestycyjnego, w takim też kierunku należy dokonywać jego wykładni. Jeśli naruszono warunki formalne związane ze złożeniem zgłoszenia nie dołączając do niego wymaganych dokumentów, organ jest zobowiązany do wydania postanowienia wzywającego do usunięcia tych braków i nakładającego przez to na zgłaszającego obowiązek podjęcia odpowiednich czynności. Jak wynika z wyżej przywołanego przepisu, przedmiotem postanowienia może być jedynie nałożenie obowiązku do uzupełnienia brakujących dokumentów, chodzi zatem o usunięcie braków formalnych. Chodzić więc może o brakujące dokumenty oznaczone jako załączniki, których dołączenia zgłaszający zaniedbał. Może też chodzić o dokumenty, które zdaniem organu powinny być do zgłoszenia dołączone, bo takie wymaganie stawia przepis prawa. Nałożenie przez organ, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...], obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, poprzez dostarczenie w terminie czternastu dni, decyzji [...] Konserwatora Zabytków, wynikało z przepisy art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym "prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków". Z akt sprawy wynika bowiem, iż układ przestrzenny ulicy W., przy której ma być realizowana inwestycja, wpisany jest do rejestru zabytków (poz. rej. Nr [...]). W niniejszej sprawie kwestią sporną, jest kwestia terminu nałożonego przez organ, w celu uzupełnienia braków zgłoszenia. W ocenie skarżącego, zakreślony termin czternastodniowy był nierealny, aby uzyskać żądaną przez organ decyzję Konserwatora Zabytków. Jeszcze raz należy podkreślić, iż postępowanie w sprawie zgłoszenia jest postępowaniem uproszczonym i odformalizowanym po to, aby sprawy będące przedmiotem zgłoszenia były załatwiane szybko. Z akt sprawy wynika, iż inwestor odebrał w/w postanowienie Prezydenta [...] W. z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...] w dniu [...] czerwca 2007 r., zatem termin na uzupełnienie braków upływał z dniem [...] lipca 2007 r. Inwestor wystąpił do [...] Konserwatora Zabytków z prośbą o wydanie decyzji dopiero w dniu [...] lipca 2007 r., a więc ostatniego dnia upływu terminu określonego w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2007 r. Tym samym nie miał on możliwości na uzupełnienie powyższego braku. Mając na uwadze charakter postępowania w sprawie zgłoszenia, inwestor powinien był wystąpić do właściwego organu możliwie jak najwcześniej, aby dołożyć wszelkiej staranności i zmieścić się w terminie zakreślonym w postanowieniu. W wyżej wymienionym postanowieniu nie było mowy, o dostarczeniu przez stronę prawomocnej decyzji Konserwatora Zabytków. Podnieść również należy, iż nic nie stoi na przeszkodzie, aby w przypadku niemożności dołączenia dokumentu, w terminie wyznaczonym przez organ, zgłoszenie złożyć ponownie, z uwzględnieniem wcześniejszego nakazu organu. Tym samym należy uznać stanowisko organów rozpatrujących niniejszą sprawę za odpowiadające przepisom prawa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło