II SA/Gd 339/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędziwa NSA Jan Jędrkowiak Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi B. D. i J. D. na decyzję Wojewody z dnia 6 marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia 29 listopada 2006 r. nr [...] Prezydent uchylił swoją decyzję nr [...] z dnia 12 maja 2005r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę drogi dojazdowej na działce nr [...] związanej z realizacją zespołu budynków jednorodzinnych przy ul. [...] w G., zmienioną w zakresie działki nr [...] decyzją nr [...]. z dnia 11 stycznia 2006r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową w zakresie objętym projektem zamiennym stanowiącym załącznik do niniejszej decyzji, zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił J. P. pozwolenia na budowę muru oporowego na działce nr [...] przy ul. [...] w G. Podstawę prawną wydania decyzji stanowiły przepisy art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, art. 81 ust. 1pkt2 i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane / tekst jednolity Dz. U. nr 207 z 2003r., poz. 2016 ze zm./. W uzasadnieniu decyzji Prezydent podał, że w dniu 11 października 2006r. do Urzędu wpłynął wniosek J. P. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę muru oporowego na działce nr [...] przy ul. [...] w G. Po zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania administracyjnego B. i J. D. wnieśli zastrzeżenia do planowanej budowy muru. Organ I instancji wskazał, że zapewnił im czynny udział w sprawie. Odnosząc się natomiast do wniosku o przeprowadzenie wizji lokalnej mającej na celu kontrolę, czy roboty budowlane są wykonywane zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę organ wskazał, że nie posiada kompetencji do przeprowadzenia oceny zgodności realizacji inwestycji z udzielonym pozwoleniem na budowę. Zgodnie z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego właściwym do rozpatrzenia sprawy prowadzonych robót budowlanych jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, któremu pismo stron zostało przekazane zgodnie z kompetencjami tego organu. Organ I instancji podał, że inwestor miał prawo rozpocząć prace budowlane przy budowie budynku, gdyż dla budowy domu jednorodzinnego było udzielone pozwolenie na budowę / decyzja z dnia 11 stycznia 2006r./. Natomiast obecnie złożony projekt budowlany stanowi projekt zamienny w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie wprowadzenia murów oporowych na terenie działki. Konieczność wprowadzenia murów oporowych wynika z konfiguracji terenu. W przypadku braku tych murów istnieje duże prawdopodobieństwo zagrożenia spłynięcia istniejących skarp oraz zalewania działek sąsiednich wodami opadowymi. Organ uznał, że w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do odmownego rozpatrzenia wniosku inwestora, skoro złożył on stosowny wniosek załączając do niego odpowiednie dokumenty zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, nadto zostały spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 powoływanej ustawy. W odwołaniu od powyższej decyzji B. D. i J. D. wskazali na szereg uchybień proceduralnych, które ich zdaniem miały miejsce w postępowaniu przed organem I instancji i które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżonej decyzji odwołujący zarzucili naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1/ art. 10 § 1 w związku z art. 73 § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie polegające na braku pouczenia stron bezpośrednio przed wydaniem decyzji o prawie zapoznania się z aktami, co stanowi naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, 2/ art. 10 § 1 in fine i § 3 kpa poprzez jego niezastosowanie w sprawie skutkiem czego uniemożliwiono stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także utrwalenia w aktach sprawy w drodze adnotacji i w treści uzasadnienia decyzji przyczyn odstąpienia od powyższej zasady, co stanowi naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, 3/ art. 81 kpa poprzez jego niezastosowanie, w konsekwencji uznanie przez organ I instancji za udowodnione okoliczności stanu faktycznego podanych w uzasadnieniu decyzji, mimo że strony przed wydaniem decyzji nie miały możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, w tym dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, 4/ art. 7 i art. 77 § 1 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, co stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia przez organ administracji całości materiału dowodowego sprawy, 5/ naruszenie art. 107 § 3 kpa na skutek nieprawidłowego uzasadnienia decyzji. Powołując się na powyższe odwołujący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania odwołujący w sposób szczegółowy przedstawili uzasadnienie poszczególnych zarzutów sformułowanych w odwołaniu, podnosząc w szczególności, że bezzasadne jest twierdzenie organu o zapewnieniu im czynnego udziału w postępowaniu, skoro ich zarzuty i wnioski dowodowe nie zostały rozpoznane, a decyzja została wydana w okolicznościach uniemożliwiających zajęcie stanowiska końcowego, z winy organu. Skarżący podali, że między innymi składali zastrzeżenia a także złożyli wraz z uzasadnieniem wniosek o przeprowadzenie wizji lokalnej celem ustalenia, czy zakres i sposób wykonywania prac jest zgodny z prawem budowlanym. W tym zakresie odwołujący podnieśli, że skoro z zawiadomień wynikało iż wszczęte postępowanie dotyczy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę to istnieć musi taki projekt zawierający wytyczne co do sposobu prowadzenia prac, tymczasem mimo braku stosownych decyzji prace zostały rozpoczęte, a ich przebieg nie odpowiada opisowi technicznemu udostępnionemu przez organ. Odwołujący podnieśli, że zgłaszali organowi, iż inwestorzy dokonali dowiezienia materiału ziemnego celem podniesienia wysokości poziomu gruntu swoich nieruchomości- w rezultacie budynek jest usytuowany do wysokości sprzecznej z projektem budowlanym, a to powoduje naruszenie układu wód gruntowych i w przypadku dodatkowego zgromadzenia wód opadowych na skutek samowolnego podniesienia poziomu gruntu de facto powstanie sztuczny zbiornik wodny, co będzie powodować stałe zalewanie między innymi działki odwołujących, jej teren zostanie przekształcony w niestabilne bagnisko. Za niedorzeczne odwołujący uznali twierdzenie organu, iż projekt budowy muru ma zapewnić ochronę przed zagrożeniem spłynięcia skarp, zalewaniem działek sąsiednich wodami opadowymi. Na powyższe okoliczności skarżący przedłożyli dokumentację fotograficzną. Odwołujący podali, że kwestionowali również przebieg i rozmiar planowanych prac przy murze oporowym na odcinku przy granicy działki nr [...] przechodzącej po załamaniu w linię prostą granicy działki [...], wskazując, że usytuowanie muru oporowego spowoduje poważne ograniczenia co do pełnej możliwości korzystania z nieruchomości odwołujących i może naruszyć jej stabilność gruntową. W tej sytuacji wnosili o dokonanie szczegółowych obmiarów zmian poziomu wysokości gruntu i dokonanie oceny jego wpływu na sytuację hydrologiczną wód gruntowych, łącznie z ryzykiem powstałym dla działek sąsiednich. Odwołujący zarzucili, że ich w/wym. wnioski oraz zarzuty zostały pominięte i nierozpatrzone przez organ administracji. Odwołujący zarzucili, że wbrew stanowisku organu, nie dotyczyły one kontroli zgodności wykonywanych robót z projektem budowlanym, lecz kwestii projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę muru oporowego. Odwołujący podnieśli, że organ nie zapoznał się z ich pismem , natomiast tego samego dnia / 29 listopada 2006r./ wydał decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i jednocześnie pismo odwołujących zawierające przedstawione wnioski i zarzuty przekazał do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pomijając wykonanie czynności wnioskowanych przez odwołujących. Nadto odnosząc się do uzasadnienia decyzji odwołujący podnieśli, że jest ono błędne, nie wynika z niego ocena jakichkolwiek dowodów i świadczy ono, że nie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające obejmujące rzeczywiste badanie stanu faktycznego sprawy. Również uzasadnienie prawne jest błędne, gdyż pomija i nie wyjaśnia konsekwencji prawnych zastosowania powołanych przepisów prawa budowlanego, co powoduje, że wyjaśnienie podstawy prawnej sprzecznie z art. 107 § 3 kpa nie zostało dokonane. Rozpatrując odwołanie Wojewoda zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy decyzją z dnia 6 marca 2007r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji w pierwszej kolejności przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz ustalił, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem. Organ II instancji podkreślił, że zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 1 ustawy- Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodność z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi oraz bada kompletność projektu budowlanego wraz z wymaganymi uzgodnieniami, a uznając jednocześnie za spełniony w/wym. wymóg oraz art. 32 ust. 4, zgodnie z art. 35 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ II instancji wskazał, że wnioskowana inwestycja polegać ma na zmianie zagospodarowania działki nr [...] w stosunku do udzielonego pozwolenia na budowę z dnia 11stycznia 2006r.w zakresie dostosowania nieruchomości do warunków terenowych poprzez zastosowanie murów oporowych. Poprzez ich zastosowanie zlikwiduje się zagrożenie spłynięcia istniejących skarp oraz zalewanie działek sąsiednich wodami opadowymi. Załączony projekt budowlany został wykonany przez osoby uprawnione zgodnie z przepisami techniczno- budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami. Inwestor dopełnił wymogu wynikającego z art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Nadto zamierzona inwestycja nie pozostaje w kolizji z warunkami technicznymi wynikającymi z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. / Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm./. Odnosząc się do odwołania organ II instancji wskazał, że projektowana budowa muru oporowego na działce nr [...] w G. nie dotyczy budowy budynku mieszkalnego i jego posadowienia. Zagadnienie związane z popełnieniem ewentualnej samowoli budowlanej nie leży w kompetencji organu architektoniczno- budowlanego- organem właściwym dla rozpatrzenia tej sprawy jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Powołując się na powyższe organ II instancji wskazał, że skoro inwestor spełnił wymogi określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, to organ zobowiązany był zgodnie z wnioskiem inwestora do zatwierdzenia przedłożonego projektu i wydania pozwolenia na budowę, albowiem odmawiając naruszyłby postanowienia art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Nadto podkreślono, że przedmiotowe postępowanie ograniczone jest jedynie do badania zasadności rozstrzygnięcia dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę murów oporowych na działce nr [...]. Odnosząc się do zarzucanych w odwołaniu naruszeń zasad postępowania administracyjnego organ II instancji podał, że organ I instancji dopełnił dyspozycji wynikających z art. 7, art. 8, art. 9 oraz art. 77 § 4 i art. 80 kpa. Strony były informowane o okolicznościach sprawy , które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. W tym zakresie powołano się na spotkanie w organie I instancji w dniu 10 stycznia 2007r. informujące stronę o okolicznościach zaistniałej sytuacji. W skardze na powyższą decyzję B. D. i J. D. wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta z dnia 29 listopada 2006r. oraz zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, w stosunku do organu II instancji, ponowili wszystkie zarzuty zgłoszone w powołanym wyżej uzasadnieniu odwołania wraz z ich uzasadnieniem. Skarżący podnieśli również, że Wojewoda przy rozpoznaniu skargi nie odniósł się do zarzutów odwołania i wskazanych w odwołaniu uchybień organu I instancji. Za bezprzedmiotowe skarżący uznali stanowisko organu II instancji, że budowa mogła być rozpoczęta wobec istnienia pozwolenia z dnia 31 października 2005r. w sytuacji, gdy to pozwolenie nie dotyczyło budowy murów oporowych, a zarzuty skarżących dotyczyły tej właśnie kwestii. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Skargę uznać należy za nieuzasadnioną, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę muru oporowego na działce nr [...] w G. przy ul. [...]. Takie bowiem ramy toczącego się postępowania wyznaczył wniosek inwestora J. P. złożony w dniu 11 października 2006r. Do powyższego wniosku został załączony projekt techniczny zamienny zagospodarowania działki nr [...] w zakresie dostosowania układu działki do warunków terenowych poprzez zastosowanie murów oporowych. Zgodnie z treścią przepisu art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /tekst jednolity Dz. U. nr 156 z 2006r., poz. 1118 ze zm./ istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego do istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego należy zakres objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu. Istotne odstępstwo od warunków pozwolenia na budowę jest zatem dopuszczalne po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie w zakresie dotyczącym działki nr [...] decyzją z dnia 11 stycznia 2006 został zatwierdzony projekt budowlany i udzielone pozwolenie Spółdzielni [...] na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową, zgodnie z projektem budowlanym załączonym do powyższej decyzji. Natomiast decyzją z dnia 4 kwietnia 2006r. decyzja o pozwoleniu na budowę, została przeniesiona ze Spółdzielni Mieszkaniowej na rzecz J. P. Jak to wyżej wskazano przepis art. 36a ust. 1 wyraża zasadę, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zasada ta wyklucza odejście przez inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę bez uzyskania zmiany decyzji. Taka okoliczność zaistniała w rozpatrywanym stanie faktycznym sprawy, albowiem złożenie przez inwestora wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego wraz z projektem technicznym zamiennym w zakresie wykonania muru oporowego na działce nr [...] stanowiło zmianę zagospodarowania tejże działki, a w konsekwencji istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany, co oznacza powtórzenie czynności powołanych w tych przepisach w odniesieniu do samych odstępstw. W myśl art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdza : 1/ zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, 2/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 3/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, 4/ wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Tak więc przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w cyt. przepisie, a także warunki zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego / złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane/. Organy administracji powołując powyższe uregulowania prawidłowo ustaliły, że zostały spełnione wymogi cytowanych przepisów. Konsekwencją powyższego jest obowiązek organu udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem z przywoływanym przez organy administracji przepisem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W niniejszym stanie faktycznym inwestor złożył projekt zamienny zawierający wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w zakresie wykonania muru oporowego na działce nr [...]. Zgodnie z wymogami ustawowymi inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedłożył projekt budowlany, sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia, którego podstawą opracowania były opracowania geologiczne dla wskazanego terenu. Projektant złożył wymagane oświadczenie o sporządzeniu projektu, zgodnie z w obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej /art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego/. Projektowana zmiana nie wymagała też prowadzenia odrębnego postępowania w zakresie dotyczącym wymagań ochrony środowiska stosownie do wymagań ustawy- Prawo ochrony środowiska. Zaskarżona decyzja nie jest też sprzeczna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu W decyzji tej w zakresie postanowień dotyczących geologii wskazano, że w związku z projektowanymi inwestycjami należy ustalić kategorię geotechniczną warunków ich posadowienia z uwzględnieniem stateczności skarp, zgodnie zasadami określonymi rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998r. w sprawie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych /Dz. U. nr 126, poz. 839/. W zależności od ustalonej kategorii geotechnicznej oraz rodzaju warunków gruntowych należy sporządzić odpowiednią dokumentację: geotechniczną i/lub inżynierską. W przypadku konieczności zabezpieczenia stabilności skarpy należy w projekcie budowlanym przewidzieć sposób jej zabezpieczenia. Dokumentacja taka dotycząca badania podłoża gruntowego została w sprawie sporządzona dla projektu budynku mieszkalnego i załączona do tego projektu przy wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Skoro zatem organy administracji rozpoznając wniosek inwestora o zmianę pozwolenia na budowę działały w zgodzie z obowiązującymi normami prawa, to brak jest podstaw do podważenia zaskarżonych decyzji z przyczyn wskazanych w skardze. Skarżący podnieśli w szczególności zarzuty naruszenia zasad postępowania administracyjnego / zgodnie z zacytowanymi wyżej zarzutami/. W myśl art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania i jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty skarżących dotyczące naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 73 § 1, art. 81, 7 i 77 § 1 oraz 107 § 1 kpa poprzez niezapewnienie skarżącym udziału w postępowaniu, co uniemożliwiło im wypowiedzenie się co do inwestycji przed wydaniem decyzji, zarzuty niezebrania całości materiału dowodowego i brak jego oceny, jak też niezgodne z prawem uzasadnienie decyzji, są częściowo uzasadnione, nie uzasadniają jednak uchylenia decyzji. Niewątpliwie skarżący zostali zawiadomieni o wszczęciu postępowania w sprawie i zgłosili swoje zastrzeżenia, które nie zostały nieuwzględnione przez organ administracji. Wprawdzie przed wydaniem decyzji organ I instancji nie wyznaczył stronom dodatkowego terminu na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów, jednakże powyższe nie miało wpływu na ocenę zasadności skargi. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący nie zgłosili bowiem takich zarzutów i okoliczności, które mogły prowadzić do wydania przez organ I instancji decyzji o innej treści. Skarżący wskazywali, że usytuowanie muru spowoduje ograniczenia co do pełnej możliwości korzystania przez nich z własnej nieruchomości. Skarżący nie wskazali jednakże na czym ograniczenie to miało by polegać, czy nowy sposób zagospodarowania działki nr [...] poprzez budowę muru oporowego spowoduje ograniczenia w możliwości zagospodarowania działki skarżących, czy też mur oporowy został usytuowany zbyt blisko granicy działki skarżących, w następstwie czego może powodować zacienienie ich działki. Zarzut ten nie został przez skarżących sprecyzowany. Ochrona interesu skarżących, kwestionujących prawo do zabudowy działki sąsiedniej, może opierać się tylko na ocenie dotyczącej przestrzegania obowiązujących przepisów prawa, a szczególności wymagań techniczno- budowlanych. Oznacza to, że skarżący mogliby kwestionować sposób zagospodarowania działki nr [...] poprzez budowę muru oporowego, jeżeli poprzez taką zabudowę inwestor naruszyłby obowiązujące przepisy techniczno- budowlane. Taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie zaistniała. Natomiast w sytuacji zgłoszenia przez skarżących nieprawidłowości w wykonywaniu prac budowlanych, czy też wykonywaniem ich bez pozwolenia na budowę, lub sprzecznie z wydanym pozwoleniem, organem właściwym jak to prawidłowo ustaliły organy administracji, jest organ nadzoru budowlanego. Podejmowanie w tym zakresie czynności przez organy architektoniczno- budowlane byłoby niezgodne z prawem / przepisami prawa budowlanego dotyczącymi właściwości/, z tej przyczyny wniosek skarżących o zbadanie sposobu prowadzenia robót na działce nr [...] prawidłowo został skierowany do organu nadzoru budowlanego. Przepis art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego przewiduje możliwość odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie zakres zaproponowanej zmiany mieścił się w pojęciu istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu. Zatem realizacja tak zmienionego zamierzenia wymagała zmiany udzielonego pozwolenia na budowę. Redakcja przepisu art. 36a ust. 1 wskazuje, że w wyniku wniosku inwestora wszczynane jest nowe postępowanie administracyjne o zmianę pozwolenia, które w wyniku ustalenia przez organ, że ma istotny charakter kończy się decyzją o zmianie pozwolenia na budowę. Przepis ten nie stanowi podstawy do utrzymywania w mocy w całości lub w części dotychczas obowiązującej ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę lub uchylania takiej decyzji w całości lub w części albowiem przepis art. 36a ust. 1 reguluje sytuację inwestora, który nie przystąpił jeszcze do realizacji inwestycji niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Natomiast przepis art. 36a ust. 2 reguluje sytuację, gdy inwestor bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę przystąpił do realizacji zmienionego zamierzenia inwestycyjnego. Wówczas właściwy organ winien uchylić decyzję o pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie postępowanie toczyło się na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, a zatem organ administracji winien wydać decyzję o zmianie pozwolenia na budowę, a nie o jego uchyleniu w części dotyczącej budowy muru oporowego. Powyższe naruszenie nie mało jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, albowiem ostatecznie inwestor uzyskał, zgodnie ze swoim wnioskiem- pozwolenie na zabezpieczenie skarpy poprzez budowę muru oporowego, o co wnioskował i w sytuacji, gdy pierwotna dokumentacja budowlano-techniczna obejmowała swym zakresem umocnienie skarpy. W powyższym zakresie dotyczącym zabezpieczenia skarpy sporządzony był wcześniej projekt techniczny dotyczący umocnienia skarpy wraz z opisem technicznym. Został on sporządzony we wrześniu 2004r w zgodnie z powoływanymi warunkami decyzji o warunkach zabudowy jako projekt techniczny wykonawczy dotyczący niwelacji terenu i umocnienia skarpy od strony ul. [...] w rejonie projektowanych budynków przy ul. [...] w G. Zgodnie z opisem technicznym do tego projektu w oparciu o przeprowadzone badania geologiczne zawarte w dokumentacji geotechnicznej dla budynków mieszkalnych i w wyniku przeprowadzonych badań laboratoryjnych ustalono między innymi zasady umocnienie skarpy. Wskazano, że w wyniku przyjętego rozwiązania projektowego problemem jest sposób zagospodarowania istniejącej skarpy od wschodniej strony działki wzdłuż istniejącego chodnika. Przedstawiono w omawianym projekcie sposoby zagospodarowania – wzmocnienia skarpy w sposób zależny od możliwości finansowych właścicieli położonych wyżej działek. Jednocześnie w opracowaniu przedstawiono sposoby i warianty umocnienia skarpy / tradycyjne darniowanie, zabezpieczenie obitką faszynową, aż po umocnienie skarpy pustobetami lub siatką typu "TENSAR"/. Powyższe rozwiązania stanowiły między innymi podstawę do wydania powoływanego w zaskarżonych decyzjach pozwolenia na budowę z dnia 12 maja 2005r. i w tym zakresie przyjęte rozwiązania zostały zmienione / zgodnie z sentencją decyzji uchylone/ poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej budowy muru oporowego zgodnie z projektem zamiennym, pozostałe postanowienia pozwolenia na budowę zgodnie z sentencją decyzji pozostały bez zmian, poza punktem 4/ nakazującym zapewnić nadzór inwestorski. W konsekwencji uznać należy, że w rozpoznawanym stanie faktycznym użyte w zaskarżonej decyzji sformułowanie o uchyleniu pozwolenia na budowę w zakresie objętym projektem zamiennym / murów oporowych/, zamiast zmiany pozwolenia na budowę i udzielenia pozwolenia na budowę muru oporowego nie stanowiło naruszenia prawa, które miałoby wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącej, wskazującej na szereg nieprawidłowości postępowania w przedmiocie nieprawidłowości w wykonywanych pracach budowlanych zauważyć należy, o czym już zresztą była mowa powyżej, że niniejsze postępowanie dotyczy w swojej istocie budowy muru oporowego /udzielenia pozwolenia na budowę muru oporowego/. Zatem te zarzuty, które dotyczą wadliwego wykonywania robót budowlanych winny być, jak to prawidłowo ustaliły organy administracji, przez organ nadzoru budowlanego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami), oddalił skargę.