II SA/Gl 820/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na uchwałę Rady Miejskiej W. S. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zarzutów do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia (...) r., sygn. akt II SA/Gl 79/05 stwierdzono nieważność uchwały Rady Miejskiej W. S. z dnia (...)r. nr (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały doszło do naruszenia art. 18 ust. 2 pkt 9 i art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (DZ. U. Nr 15 z 1999 r., poz. 139 ze zm.). Uchwała powyższa zapadła mimo nierozpatrzenia przewidzianego prawem zarzutu B. Z. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Chcąc wyeliminować uchybienia proceduralne zaistniałe przy opracowaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Gmina W. S. postanowiła powtórzyć procedurę formalno-prawną w zakresie niezbędnym, to jest od wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu, dając tym samym wszystkim zainteresowanym możliwość zapoznania się z ustaleniami planu. Stosownie do art. 18 ust. 2 pkt 5 powołanej ustawy Prezydent Miasta W. S. zawiadomił pisemnie skarżącą B. Z. o terminie wyłożenia do publicznego wglądu nowego projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. S., podjętego uchwałą Rady Miejskiej W. S. z dnia (...) r. nr (...). Na podstawie art. 24 cyt. ustawy, w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), pismem z dnia (...) r. skarżąca wniosła w ustawowym terminie zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym uchwałą z dnia (...) r. nr (...) Rada Miejska W. S. odrzuciła zarzut B. Z. złożony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. S. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, niniejszą uchwałę doręczono skarżącej w dniu (...)r. Pismem z dnia (...) r. (data nadania na poczcie) pełnomocnik skarżącej wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na powyższą uchwałę, domagając się stwierdzenia jej nieważności. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia (...) r. Sąd przekazał skargę organowi w dniu (...)r., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić kwestię stosowania w niniejszej sprawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawa ta została uchylona przez ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która weszła w życie w dniu 11 lipca 2003 r. Wobec tego w czasie podejmowania zaskarżonej uchwały obowiązywała ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która nie przewiduje możliwości wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie jednak z art. 85 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym samym do niniejszej sprawy będą miały zastosowanie przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, uchwałę o odrzuceniu zarzutu w całości lub części, wnoszący zarzut może zaskarżyć do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wskazać należy, iż w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna. Sąd ten był jednakże obowiązany do jej przekazania organowi celem nadania skardze dalszego biegu. Po tej dacie, tj. od dnia 1 stycznia 2006 r. ustawa wymaga, aby skargi wnoszone były za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż wobec doręczenia skarżącej zaskarżonej uchwały w dniu (...)r., termin do wniesienia skargi upływał w dniu (...) r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej wniósł skargę w ustawowym terminie, poprzez jej nadanie w Urzędzie Pocztowym w R. w dniu (...)r., jednakże bezpośrednio do Sądu. W związku z czym skarga została przekazana organowi w dniu (...)r. Na marginesie trzeba dodać, iż skarga wpłynęła do Sądu w dniu (...) r. Zatem skargę należy uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy także wskazać, iż pełnomocnik skarżącej nie uiścił stosownie do treści art. 221 p.p.s.a. wpisu sądowego od skargi.