II SA/Gl 1069/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. i K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. skarżący S. S. i K. S. wnieśli skargę na "bezprawność działania stron przeciwnych w zakresie podjętych działań wywłaszczeniowych z własności nieruchomości rolnej (...)". W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 28 grudnia 2007 r. wezwano skarżących łącznie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez dokładne wskazanie przedmiotu skargi, a mianowicie wskazanie decyzji, postanowienia lub innego aktu wydanego przez Wojewodę [...], które skarżący kwestionują (podanie daty wydania i numeru). Do wykonania powyższego zarządzenia zakreślono skarżącym siedmiodniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, iż nieusunięcie w/w braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 10 stycznia 2008 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 17 stycznia 2008 r. skarżący w piśmie z dnia [...] r. wskazali jako przedmiot zaskarżenia decyzję Wojewody [...] z dnia z dnia [...] r. nr [...] oraz szereg pism skierowanych do tego organu. W związku z powyższym i treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej p.p.s.a., Sąd uznał, iż przedmiotowa skarga dotyczy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator albo Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 p.p.s.a. ). Skarżący w przedmiotowej sprawie zaskarżyli do Sądu decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...], przy czym była to decyzja wydana przez Wojewodę jako organ I instancji. Przysługiwał zatem od niej środek zaskarżenia w postaci odwołania (zgodnie z art. 127 § 1 kpa) do Ministra Infrastruktury, a nie skarga do sądu administracyjnego. O tym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia skarżący zostali prawidłowo w decyzji pouczeni. Wobec powyższego skarga na decyzję organu I instancji jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. W oparciu o tę samą podstawę prawną skarga podlegałaby odrzuceniu, również gdyby przyjąć, że jej przedmiotem są także pisma wskazane w piśmie skarżących z dnia [...] r. Pisma te nie stanowią bowiem orzeczeń, aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a.