II SA/Wa 1950/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2008 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego z osób, rzeczy określonego w tytule wykonawczym oddala skargę II SA/Wa 1950/07 UZASADNIENIE Wojewoda Z. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. o zastosowaniu środka egzekucyjnego, na podstawie art. 143 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) oraz w związku z art. 45 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) wezwał P. P. do dobrowolnego opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego znajdującego się w S. przy ul. [...] określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. i wskazał, iż w przypadku niezastosowania się do niniejszego wezwania do dnia 18 czerwca 2007 r. nastąpi po tym terminie przymusowe wykwaterowanie, również w przypadku ewentualnej nieobecności na koszt i ryzyko ww. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że dnia [...] czerwca 2004 r. Dyrektor Zarządu Zasobów Mieszkaniowych MSWiA wydał decyzję Nr [...] o zwolnieniu przez pana P. P. wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkałymi osobami zajmowanej osobnej kwatery stałej przy ul. [...]. Od powyższej decyzji ww. wniósł odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Organ II instancji, decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1753/05 skargę oddalił. W związku z uprawomocnieniem się powyższego wyroku Sądu, decyzja Dyrektora Zarządu Mieszkaniowego MSWiA z dnia [...] czerwca 2004 r. o zwolnieniu zajmowanej kwatery stała się wykonalna. Pismem z dnia 22 maja 2007 r. P. P. złożył zażalenie na postanowienie wskazując, że zostało ono wydane w oparciu o błędny stan faktyczny, ponieważ decyzja Dyrektora Zasobów Mieszkaniowych MSWiA Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., jest dotknięta wadą prawną w postaci ciężkiego naruszenia przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2007 r., na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 143 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 45 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP po rozpoznaniu zażalenia pana P. P. postanowił utrzymać w mocy postanowienie Wojewody Z. z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] o zastosowaniu środka egzekucyjnego w stosunku do pana P. P., polegającego na wezwaniu do dobrowolnego opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się w S. przy ulicy [...] określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. Minister w uzasadnieniu postanowienia, poza argumentami wskazanymi w uzasadnieniu postanowienia wydanego przez organ I instancji podkreślił, że zarzuty i inne środki odwoławcze przysługujące w ramach postępowania egzekucyjnego, nie mogą być wykorzystywane do weryfikacji decyzji administracyjnej stanowiącej podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Zmiana lub uchylenie takiej decyzji może nastąpić wyłącznie w ramach jednego z trybów szczególnych unormowanych w kodeksie postępowania administracyjnego. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazał na naruszenie art. 7, 11 kpa, oraz art. 45, 37a, 38 i 45 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie niniejszej jest bezsporne, że decyzją Dyrektora ZZM MSWiA Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. orzeczono o zwolnieniu przez pana P. P. wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkującymi osobami zajmowanej osobnej kwatery stałej w S. przy ulicy [...] i przekazaniu jej do dyspozycji [...] Oddziału Straży Granicznej do dnia 31 lipca 2004 r. Powyższa decyzja była przedmiotem skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wa 1753/05 oddalił skargę. Zgodnie z § 1 art. 7 ustawy o postępowanie egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie, a zgodnie z § 2 powołanego artykułu stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a z pośród kilku takich środków – środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. W dniu 15 maja 2007 r. Wojewoda Z. poinformował zobowiązanego o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej i na podstawie art. 143 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 45 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP wydał postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego, w którym wezwał ww. do dobrowolnego opróżnienia z osób i rzeczy zajmowanego lokalu. Na postanowienie Wojewody Z. pan P. P. złożył zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w którym zakwestionował zasadność prawomocnej decyzji Dyrektora ZZM MSWiA Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., będącej podstawą wszczęcia egzekucji wskazując, że jest ona dotknięta wadą prawną, polegającą na ciężkim naruszeniu przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Wydając zaskarżone postanowienie organ II instancji, w ocenie Sądu prawidłowo wskazał, że przedstawione przez ww. okoliczności nie stanowią podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności zastosowanego środka egzekucyjnego. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 141 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wymieniony przepis w § 1 stanowi, że jeżeli egzekwowany jest obowiązek wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu mieszkalnego lub użytkowego albo innego pomieszczenia, stosuje się środek egzekucyjny prowadzący do odebrania zobowiązanemu nieruchomości albo usunięcia zobowiązanego z zajmowanego lokalu lub pomieszczenia w celu wydania tej nieruchomości lub opróżnionego lokalu (pomieszczenia) wierzycielowi. Zgodnie z § 2 cytowanego artykułu egzekucję prowadzi się przeciw zobowiązanemu, członkom jego rodziny i domownikowi oraz innym osobom zajmującym nieruchomość lub lokal (pomieszczenie), które mają być opróżnione i wydane. Podkreślić należy, że działania organu egzekucyjnego mają charakter formalno-procesowy i są konsekwencją niewykonania decyzji o charakterze merytorycznym. Organ egzekucyjny nie bada więc decyzji merytorycznej kształtującej prawo pod względem jej zgodności z prawem, lecz tylko podejmuje działania przy zastosowaniu obowiązujących przepisów prawa do jej wykonania. W ocenie Sądu zarzuty podniesione w skardze przez pana P. P. w istocie odnoszą się do decyzji nakazującej zwolnienie osobnej kwatery stałej, a nie zaskarżonego postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. Wskazać należy, że organ egzekucyjny nie może już badać merytorycznie powiązań między zobowiązanym a tymi podmiotami, lecz realizuje tytuł wykonawczy. Wobec powyższych ustaleń, w ocenie Sądu, wydane przez organ postanowienie jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, powołanej wyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.