II OZ 1133/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska -Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt II SAB/Wr 468/07 w przedmiocie zasądzenia od organu zwrotu poniesionych kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie ze skargi J. K. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o przeprowadzenie czynności kontrolno - rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej na terenie nieruchomości nr [...] obręb L. postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt II SAB/Wr 468/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi J. K. w pkt I uchylił zaskarżoną decyzje [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, w punkcie II orzekł, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz w punkcie III zasądził od organu na rzecz skarżącego J. K. kwotę 63 zł. tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku wskazał, iż wniosek skarżącego jest zasadny w zakresie zwrotu kwoty 63 zł., na którą składają się: opłata sądowa od skargi w kwocie 50 zł. oraz koszty przejazdu skarżącego w dniu 24 lipca 2008 r. w dwie strony tj. do Sądu i z Sądu do miejsca zamieszkania w wysokości 13 zł. Odnośnie pozostałych kosztów, wyszczególnionych w złożonym przez skarżącego spisie (k. 81), Sąd uznał, iż koszt przejazdu skarżącego do Sądu w dniu 27 czerwca 2008 r. nie podlegał zwrotowi, gdyż Sąd z urzędu stwierdziłby podstawy do odroczenia rozprawy w związku z naruszeniem przepisów o doręczeniach, zaś zwrot kosztów utraconego zarobku w łącznej kwocie 100 zł. nie został w ogóle wykazany przez skarżącego, tym bardziej w zgłoszonej wysokości. J. K. wniósł zażalenie na punkt III powyższego wyroku wnosząc o zmianę orzeczenia o kosztach i zasądzenie na jego rzecz, zgodnie z przedstawionym na rozprawie w dniu 24 lipca 2008 r. spisem poniesionych kosztów, w kwocie 176 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 1 P.p.s.a.). Należy podkreślić, że niezbędność kosztów postępowania podlega ocenie sądu i jest uzależniona od konkretnych okoliczności sprawy. Sąd powinien każdorazowo rozważyć, czy czynność, która spowodowała koszty była w ujęciu obiektywnym potrzebna do realizacji praw strony oraz czy i do jakiego poziomu poniesione koszty stanowiły także z obiektywnego punktu widzenia wydatek konieczny. Należy podzielić pogląd Sądu I instancji odnośnie podnoszonego przez J. K. utraconego zarobku. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż jego zarobek dzienny wynosi kwotę 50 zł. Sąd nie może przyznać zwrotu kosztów utraconego zarobku opierając się jedynie na żądaniu takiego zwrotu bez udokumentowania, iż strona osiągnęłaby dochód w takiej wysokości gdyby nie stawiennictwo w Sądzie. W takiej sytuacji, należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo dokonał zasądzenia kosztów postępowania na rzecz J. K. w wyroku z dnia 24 lipca 2008 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.