II OSK 765/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-06-17

Skład orzekający: Zygmunt Niewiadomski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny prawidłowo odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, jeśli wpis został dokonany przez osobę trzecią w terminie, ale bez wyraźnego wskazania danych skarżącego?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi, uznając, że wpis sądowy dokonany przez osobę trzecią w terminie, z podaniem właściwej sygnatury akt, powinien być uznany za dokonany na rzecz skarżącego. Błędne zastosowanie art. 220 § 3 PPSA przez sąd pierwszej instancji uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarżący złożył skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 220 § 3 PPSA, wskazując, że wpis został uiszczony w terminie przez sąsiadkę, H. K.-K. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2008r. sygn. akt VII SA/Wa 2115/07 o odrzuceniu skargi G. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 2115/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...]. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2007r. zobowiązał skarżącego do uiszczenia kwoty w wysokości 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 grudnia 2007r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru. Termin do dokonania powyższej czynności upłynął zdaniem Sądu bezskutecznie w dniu 31 grudnia 2007r., co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Od powyższego postanowienia G. B. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na odrzuceniu skargi pomimo uiszczenia wpisu w terminie. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że wpis został uiszczony przez sąsiadkę skarżącego H. K.-K. w dniu 31 grudnia 2007r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna. Zgodnie z art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie Sąd I instancji błędnie zastosował powyższy przepis. Co prawda, z akt sprawy wynika, że wpisu dokonała H. K.-K., bez powołania danych dotyczących skarżącego, przez co Sąd pierwszej instancji przez wydaniem zaskarżonego postanowienia nie miał informacji o uiszczonym wpisie w niniejszej sprawie, to jednak, skoro w tytule przelewu podano właściwą sygnaturę akt sądowych, można uznać, że osoba dokonująca tego przelewu działała w interesie i na rzecz skarżącego. Biorąc w tej sytuacji pod uwagę okoliczność, że wpis został uiszczony w terminie i w należytej wysokości, stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji nie mogło się ostać. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło