I SA/Po 1603/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2008r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. oddala skargę /-/ K. Wolna – Kubicka /-/ W. Zygmont /-/ S. Małek I SA/Po 1603/07 U Z A S A D N I E N I E W dniu [...] r. Urząd Gminy [...] wydał M. K. zaświadczenie, z którego wynikało, że S.W. zam. przy ul. M. [...] w K. figurował w latach 1997-2003 w ewidencji podatkowej prowadzonej w tamtejszym urzędzie jako płatnik podatku za działkę położoną w K. o pow. [...] ha oraz, że w myśli przepisów ustawy z dnia 15.11.1984 o podatku rolnym ( Dz.U. z 1993 Nr 94 poz. 431) przedmiotowa działka nie stanowi gospodarstwa rolnego ze względu na powierzchnię. Wnioskiem z dnia 25 stycznia 2007r J. B. zwróciła się do Wójta Gminy K. o zmianę wydanego w dniu [...] r M.K. zaświadczenia w ten sposób że domagała się zaświadczenia, że S.W. zmarły w [...] r ostatnio zamieszkały w K. przy ul. M. [...]figurował w latach 1958-1992 w ewidencji podatkowej prowadzonej w Urzędzie Gminy w K., jako płatnik podatku za połowę działki położonej w K. przy ul. M. [...]oznaczonej jako K. tom 1 karta 16. J.B. wniosła również o zaświadczenie, że w dniu śmierci S. W. przedmiotowa działka stanowiła gospodarstwo rolne, powołując się przy tym na oświadczenie sołtysa wsi K. złożone w sprawie [...]Sądu Rejonowego w P., który stwierdził, że działka ta stanowiła gospodarstwo rolne. W uzasadnieniu wniosku J.B. oświadczyła, że S.W. w latach 80 –tych wydał jej w posiadanie przedmiotowe gospodarstwo w zamian za opiekę. Ona opłacała podatek gruntowy i inne świadczenia za całe gospodarstwo tj. zarówno za swoją część gospodarstwa, którą otrzymała od rodziców - małżonków N. jak i za część S. W., zaznaczając, że robi to w jego imieniu. Postanowieniem z dnia [...] działając na podstawie art. 306a §1, 2 pkt 2, art. 306b oraz art. 306c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 ordynacja podatkowa ( Dz.U z 2005r nr 8 poz 60 z późn. zm) Wójt Gminy K. odmówił J. B. wydania zaświadczenia, z uwagi na to ,iż wnosząca podanie żądała potwierdzenia okoliczności faktycznych albo stanu prawnego które nie wynikają z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W archiwum prowadzonym w Urzędzie Gminy K. nie znajdują się bowiem żadne dokumenty dotyczące przedmiotu posiadania przez S. W. w okresie 1958-1992. J. B. działając przez pełnomocnika złożyła zażalenie na to postanowienie domagając się jego zmiany i wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu podniosła, iż stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest błędne. Powołując się na przepis art. 306 b § 2 ordynacji podatkowej twierdziła, iż organ przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające, a tego nie uczynił. J. B. powołując się na załączone do zażalenia zaświadczenie z dnia [...] r podpisane przez G. K. i zaświadczenie sołtysa wsi K. z dnia [...], twierdziła, że w latach 70-tych i 80-tych odbierała zarówno swoje nakazy płatnicze jak i nakazy płatnicze od gruntów i nieruchomości S. W. i że płaciła podatki u sołtysa wsi K. oraz że czyniła to również po śmierci S. W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono miedzy innymi, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości zmiany zaświadczenia wydanego przez organ podatkowy. Zaświadczenie jest aktem innego rodzaju niż decyzja czy postanowienie i nie znajdują do niego zastosowania instytucje procedury podatkowej dotyczące zaskarżania orzeczeń czy ich wzruszania w trybach nadzwyczajnych. Jak wynika z przepisu art. 306 b § 2 ordynacji podatkowej ustawodawca dopuszcza przeprowadzenie w niezbędnym zakresie postępowania wyjaśniającego jednak postępowanie to dotyczyć może tylko zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia czy te dane dotyczą osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się osoba żądająca zaświadczenia. Jeżeli natomiast do ustalenia żądanej treści zaświadczenia konieczne są inne dane, które nie pozostają w dyspozycji organu uzasadniona jest odmowa wydania zaświadczenia. Na powyższe postanowienie J.B., działając również przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zarzucając postanowieniu naruszenie: - prawa materialnego- § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28.11.1964 w sprawie przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia współwłasności takich nieruchomości oraz dziedziczenia gospodarstw rolnych ( tekst jedn. Dz.U z 1970 Nr 24 poz.199) z którego wynika, że nieruchomość uważa się za rolną, jeżeli jest lub może być użytkowana na cele produkcji rolnej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej, chyba, że stosownie do przepisów o planowaniu przestrzennym decyzją właściwego organu prezydium rady narodowej, została przeznaczona na cele nie związane bezpośrednio z produkcją rolną. - przepisów postępowania art. 306 b § 2 ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego dotyczącego płacenia podatków przez skarżącą J. B. oraz przez S. W. -oraz naruszenie przepisów art. 104, 217, 218 kpa przez odmowę zmiany zaświadczenia z dnia 23.02.2001 Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie zgodnie z żądaniem wniosku ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wójtowi Gminy K. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podnosząc między innymi, iż wbrew twierdzeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego możliwa jest zmiana zaświadczenia wydanego M.K.. Według skarżącej załączone do zażalenia oświadczenia G. K. i sołtysa wsi K., z których wynika, że J. B. odbierała nakazy płatnicze podatku za swoją część nieruchomości i za część nieruchomości S. W. wskazują jednoznacznie, że zaświadczenie Wójta Gminy K. z dnia [...]r wydane na wniosek M. K. stwierdza fakty niezgodne z prawdą. Zarzuciła organom, iż nie przeprowadziły dowodu z akt sprawy sądowej Sądu Rejonowego w P. w sprawie [...], w których to aktach znajduje się zaświadczenie sołtysa wsi K., że w dniu śmierci S. W. przedmiotowa działka stanowiła gospodarstwo rolne. Na rozprawie w dniu 20 lutego 2008r pełnomocnik skarżącej oświadczył, że zaświadczenie jest potrzebne skarżącej i innym uczestnikom postępowania w sprawie o zasiedzenie gospodarstwa rolnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a. ) ogranicza się do badania zgodności postanowienia z prawem. Aby ocenić, czy działania organów, które odmówiły wydania żądanego zaświadczenia pozostają w zgodzie z prawem konieczne jest poddanie analizie przepisów Rozdziału VIIIA Ordynacji podatkowej noszącego tytuł "Zaświadczenia". Przepisy te bowiem kompleksowo regulują kwestię wydawania zaświadczeń, to znaczy normują przesłanki, tryb postępowania organu podatkowego, treść zaświadczenia oraz rodzaje zaświadczeń. Postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń na gruncie ordynacji podatkowej , podobnie jak w kodeksie postępowania administracyjnego , stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym obowiązującego organy podatkowe przy podejmowaniu czynności materialno-technicznych polegających na urzędowym potwierdzeniu stanu faktycznego lub prawnego. W postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ podatkowy nie rozstrzyga co do istoty w całości ani w części żadnej sprawy administracyjnej. Zaświadczenie nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 207 o.p. . Zaświadczenie potwierdza jedynie stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania. Jest ono pochodną istnienia faktów lub stanu prawnego i wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego – zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe, odpowiadające aktualnemu stanowi. Na tle rozpoznawanej sprawy istotny jest zapis art. 306 a § 2 pkt 2 ordynacji podatkowej, z którego wynika, że zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego Art. 306b Ordynacji podatkowej wskazuje zaś, że organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Jeżeli więc organ posiada wskazane dokumenty lub dane, z których wynikają określone fakty lub stany prawne osoby ubiegającej się, wówczas nie może odmówić wydania zaświadczenia. Jak wynika z przepisu art. 306 b § 2 ordynacji podatkowej ustawodawca dopuszcza przeprowadzenie w niezbędnym zakresie postępowania wyjaśniającego. Racje ma jednak organ II instancji, iż postępowanie wyjaśniające dotyczyć może zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia czy te dane dotyczą osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się osoba żądająca zaświadczenia. W konsekwencji tego czynione przez organ ustalenia są ograniczone, bowiem wydający zaświadczenie organ nie ma kompetencji do wykorzystywania na potrzeby jego wystawienia danych, które nie znajdują się w dyspozycji tegoż organu (por.: J. Zubrzycki [w:] "Ordynacja...", op. cit., str. 941 wraz z cyt. tamże orzecznictwem). Tym samym więc do postępowania tego nie mają zastosowania zasady gromadzenia dowodów, które uregulowane zostały w szczególności w przepisach Działu IV Ordynacji podatkowej. W sytuacji więc gdy dane niezbędne do wydania zaświadczenia nie znajdują się w dyspozycji organu, który zaświadczenie to ma wydać bądź też, gdy stwierdzony zostanie brak zgodności między treścią żądania, a stanem rzeczy wynikającym z ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu organ ten odmawia wydania zaświadczenia, podstawą do czego stanowi przepis art. 306c in fine Ordynacji podatkowej. Mając powyższe na względzie zauważyć trzeba, że w niniejszej sprawie stwierdzone zostało, że intencją strony skarżącej było uzyskanie zaświadczenia potwierdzającego, iż że S.W. zmarły w [...] r ostatnio zamieszkały w K. przy ul. M. [...]figurował w latach 1958-1992 w ewidencji podatkowej prowadzonej w Urzędzie Gminy w K., jako płatnik podatku za połowę działki położonej w K. przy ul. M. [...] oznaczonej jako K. tom 1 karta 16 oraz że w dniu śmierci S. W. przedmiotowa działka stanowiła gospodarstwo rolne. Wobec tego, że w archiwum prowadzonym w Urzędzie Gminy K. nie znajdowały się dokumenty dotyczące posiadania przez S. W. spornej nieruchomości w latach 1958-1992, czego skarżąca nie kwestionuje, odmowa wydania zaświadczenia o żądanej treści była uzasadniona. Przedstawione przez skarżącą w odwołaniu oświadczenia sołtysa wsi K. B. W. oraz G. K., będącej prawdopodobnie żoną sołtysa B. K., że w latach 70- tych, 80-tych i po 1992r J. B. odbierała nakazy płatnicze podatku za swoją część nieruchomości i za część nieruchomości S. W. nie mogły stanowić danych będących podstawą do wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącą treści. Stan faktyczny i prawny, których zaświadczenia przez Wójta Gminy K. domagała się skarżąca winny być wykazywane tymi dowodami w postępowaniu przed sądem powszechnym. Wbrew twierdzeniu skarżącej nie stanowiło uchybienia nieprzeprowadzenie przez organy dowodu z akt sprawy sądowej Sądu Rejonowego w P. w sprawie [...]w których to aktach znajduje się zaświadczenie sołtysa wsi K., że w dniu śmierci S. W. sporna działka stanowiła gospodarstwo rolne. Jak już wyżej zaznaczono do postępowania o wydanie zaświadczenia nie mają zastosowania zasady gromadzenia dowodów, które uregulowane zostały w szczególności w przepisach Działu IV Ordynacji podatkowej. Ponadto podkreślić należy, że żądanie zmiany zaświadczenia wydanego w dniu [...] r przez Wójta Gminy K. M.K. nie miało uzasadnienia, również z tego powodu, że zaświadczenie to dotyczyło innego okresu niż żądała wnioskodawczyni tj. lat 1997-2003 ( we wniosku wskazano lata 1958-1992) Biorąc powyższe pod uwagę, uznając, że podniesione zarzuty są niezasadne i nie stwierdzając innych naruszeń prawa będących podstawą do uchylenia postanowienia, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji Niezależnie od powyższego na marginesie należy jeszcze dodać, że zawarte w skardze żądanie, sformułowane przez profesjonalnego pełnomocnika, zmiany zaskarżonego postanowienia i orzeczenia zgodnie z żądaniem wniosku o wydanie zaświadczenia nie znajduje oparcia w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi K. Wolna-Kubicka W. Zygmont S. Małek