II OZ 1122/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. i J. J. oraz A. i A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 518/07 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. i J. J. oraz A. i A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007 r. odmówił M. i J. J. oraz A. i A. P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i udzielającą J. N. pozwolenia na wznowienie robót przy budowie budynku mieszkalnego z garażem – kategoria obiektu I – na działkach nr ewid. [...] i [...] w B.. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ nie zostały uprawdopodobnione przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli M. i J. J. oraz A. i A. P., reprezentowani przez adwokata, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazali, że w ich ocenie w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje trwałą zmianę stosunków wodnych na nieruchomościach będących ich własnością i w znacznym stopniu ograniczy dopływ światła naturalnego na działki skarżących. Pełne odwrócenie skutków wykonania decyzji byłoby natomiast trudne i łączy się z poniesieniem dużych nakładów finansowych. Skarżący podnieśli również, że inwestor działa w ramach samowoli budowlanej, co powinno stanowić przesłankę wstrzymania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku realizacji obiektu budowlanego, nie chodzi zatem o ocenę, czy zamierzona inwestycja będzie wykonywana zgodnie z przepisami, ale o ocenę czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane realizacją zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane nie powinny być prowadzone. Wznoszenie obiektu budowlanego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły wiąże się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie są spełnione warunki do legalnego prowadzenia robót budowlanych, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed rozpoczęciem robót budowlanych. Wyrządzenie szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć przede wszystkim inwestora, ale też inne podmioty. W związku z powyższym istotne znaczenie ma wyważenie racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżących oraz interesów inwestora. Sąd winien zatem brać pod uwagę interesy prawne i stanowiska wszystkich uczestników postępowania. Winien również rozważyć możliwość wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę w określonej części, a także uwzględnić treść przepisu art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zgodnie, z którym sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę od złożenia przez skarżącą kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. W niniejszej sprawie Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji poprzestając jedynie na arbitralnym stwierdzeniu, że skarżący nie wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Nie odniósł się natomiast do uwagi skarżących, iż kontynuowanie budowy (zarówno w zakresie światła jak i wód opadowych) wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga również, że w zażaleniu skarżący podnieśli argumenty, z których wynika możliwość wystąpienia następstw określonych w tym przepisie. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji został rozpoznany z naruszeniem art. 61 § 3 p.p.s.a., co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia i jego rozpoznanie z uwzględnieniem wspomnianych okoliczności. Sąd winien poddać ocenie również te okoliczności, które jeszcze ewentualnie wskażą strony niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.