VII SAB/Wa 7/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S.A. w W. na bezczynność Prezydenta [...] postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu B. S.A. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r. zobowiązano stronę skarżącą do wskazania, czy podtrzymuje skargę na bezczynność organu wobec wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. znak [...]. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący oświadczył w piśmie z dnia 11 lutego 2008 r., że skarga stała się bezprzedmiotowa wobec wydania ww. decyzji. Powyższe oświadczenie skarżącego należy zatem potraktować jako cofnięcie skargi. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżący cofnął skargę skutecznie, gdyż nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.