II SA/Ol 11/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie nałożenia grzywny postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia 1 W dniu "[...]" Spółka A złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o uchylenie w całości postanowienia Okręgowego Inspektora Pracy z dnia "[...]" utrzymującego w mocy postanowienie Państwowego Inspektora Pracy z dnia "[...]" w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozstrzygnięcia skargi. Skarga została przekazana do rozpoznania, zgodnie z właściwością miejscową, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie Postanowieniem z dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W motywach orzeczenia Sąd wskazał, że z uwagi na swój charakter i zakres zaskarżone postanowienie nie spowoduje wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Postanowieniem z dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że prawomocnym postanowieniem z dnia "[...]" Sąd Rejonowy w Olsztynie ogłosił upadłość Spółki A z możliwością zawarcia układu. Powołując się na art. 140 § 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2003r. Nr 60, poz. 535 ze zm., dalej jako: pr. up. n.) Sąd wskazał, że z dniem ogłoszenia upadłości postępowania zabezpieczające i egzekucyjne – zarówno sądowe, jak i administracyjne – prowadzone przeciwko upadłemu w celu zaspokojenia należności, które z mocy prawa są objęte układem, ulegają zawieszeniu z mocy prawa. Z kolei, zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości. Postanowieniem z dnia "[...]" Sąd Rejonowy Sąd Gospodarczy w Olsztynie zmienił własne postanowienie z dnia "[...]" o ogłoszeniu upadłości Spółki A z możliwością zawarcia układu, na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika. W uzasadnieniu Sąd podał, iż nie zachodzi przesłanka określona w art. 14 ust. 1 pr. up. n., a mianowicie brak jest podstaw do przyjęcia za prawdopodobne, że wierzyciele upadłej spółki zostaną w drodze układu zaspokojeni w stopniu wyższym, niż zostaliby zaspokojeni po przeprowadzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku dłużnika. W dniu "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie podjął zawieszone postępowanie wobec uprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego Sądu Gospodarczego w Olsztynie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidacje majątku dłużnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wskazać należy, iż ustawa pr. up. n. przewiduje alternatywne tryby zaspokojenia wierzycieli: ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu oraz ogłoszenie upadłości obejmujące likwidację majątku dłużnika. Przesłanki stosowania danego trybu reguluje art. 14 ust. 1 tej ustawy, który przewiduje, że jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że w drodze układu wierzyciele zostaną zaspokojeni w wyższym stopniu, niż zostaliby zaspokojeni po przeprowadzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku dłużnika, ogłasza się upadłość dłużnika z możliwością zawarcia układu. Z kolei art. 17 ust. 1 ustawy pr. up. n. przewiduje, iż sąd może zmienić postanowienie o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu, na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, jeżeli podstawy przeprowadzenia takiego postępowania ujawniły się dopiero w toku takiego postępowania. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W sytuacji ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu, z dniem ogłoszenia upadłości postępowania zabezpieczające i egzekucyjne - zarówno sądowe, jak i administracyjne - prowadzone przeciwko upadłemu w celu zaspokojenia należności, które z mocy prawa są objęte układem, ulegają zawieszeniu z mocy prawa, a sumy uzyskane w zawieszonych postępowaniach organ egzekucyjny z urzędu przekazuje do masy upadłości (art. 140 ust. 1 ustawy pr. up. n.). W niniejszej sprawie grzywna w celu przymuszenia jest karą administracyjną i wchodzi w skład masy upadłości (art. 342 § 1 pkt 4 ustawy pr. up. n.). Ponadto, zgodnie z art. 146 ust. 1 cytowanej ustawy, postępowanie egzekucyjne - zarówno sądowe, jak i administracyjne - wszczęte przeciwko upadłemu przed ogłoszeniem jego upadłości ulega zawieszeniu z mocy prawa z datą ogłoszenia upadłości. Postępowanie egzekucyjne umarza się z mocy prawa po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Postanowienie staje się prawomocne gdy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia w przedmiocie ogłoszenia upadłości, upadły nie wniesie zażalenia na to postanowienie do sądu. W niniejszej sprawie postanowienie z dnia "[...]" o upadłości spółki, obejmujące likwidację majątku dłużnika, wobec nie zaskarżenia go uzyskało przymiot prawomocności. Powyższa okoliczność - w świetle art. 52 ustawy pr. up. n. stanowiącego, iż data wydania postanowienia sądu o ogłoszeniu upadłości jest datą upadłości – przesądza jednoznacznie, że postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z mocy prawa. W świetle powyższych okoliczności postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, dlatego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 1