IV SAB/Wa 213/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Asesor WSA Marta Laskowska (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2008 roku sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie - oddala skargę - Pełnomocnik E. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem procesowym z dnia 26 listopada 2007 r. skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie niezałatwienia w terminie wniosku skarżącej i A.W. w przedmiocie przyznania odszkodowania na podstawie art. 160 § 1 kpa na skutek wydania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia (...) kwietnia 2004 r. (...) oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia (...) stycznia 2004 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej wskazał, że pomimo upływu prawie 3 lat od wszczęcia postępowania, jeszcze na wniosek poprzedniczki prawnej skarżącej – A. S. organ nie rozpoznał przedmiotowego wniosku. Tym samym organ naruszył przepis art. 35 § 3 kpa, który wskazuje na miesięczny termin załatwienia sprawy, a ponadto zasadę zaufania do organów administracji rządowej oraz zasadę szybkości postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że zmierzając do załatwienia sprawy Minister Rolnictwa o Rozwoju Wsi wystąpił o ustalenie aktualnego stanu faktycznego i prawnego w niniejszej sprawie i wystąpił pismem z dnia 6 października 2007 r. do Wojewody Mazowieckiego, natomiast pismem z dnia 31 października 2007 r. do Starostwa Powiatu M. Przede wszystkim zaś postanowieniem z dnia (...) grudnia 2007 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie wniosku złożonego przez poprzedniczkę prawną skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania [...]. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 kpa). Zasadnie podniesiono w uzasadnieniu skargi, że organy administracji zobowiązane są w myśl art. 35 § 1 kpa do załatwienia indywidualnych spraw bez zbędnej zwłoki, stosownie zaś do § 3 w/w przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania od dnia wszczęcia postępowania. Niezależnie jednak od czasu trwania zwłoki w załatwieniu sprawy podjęcie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania w sprawie oznacza, iż bezczynność organu ustaje, a Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność i uwzględnić żądania skargi zobowiązania organu do wydania decyzji w określonym terminie (por. wyrok NSA z dnia 15 maja 2000 r., sygn.akt IV SAB 143/99, Lex 54746). W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało zawieszone postanowieniem dnia (...) grudnia 2007 r. i jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącej złożonego na rozprawie nie zostało zaskarżone i pozostaje ostateczne. Należy podkreślić, że w sytuacji gdy postępowanie jest zawieszone, stronie służy skarga na bezczynność tylko w sytuacji gdy organ nie wydaje postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania mimo oczywistego ustania przyczyny jego zawieszenia po wyczerpaniu przewidzianego trybu lub gdy wniosek strony o podjęcie zawieszonego postępowania nie jest rozpoznany. W obecnym stanie rzeczy taka sytuacja nie zachodzi. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).