I FZ 34/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Sz 854/07 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 25 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym i określenia zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2007 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał M.S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym i określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wysokość wpisu ustalono na kwotę 500 zł. Podatnik zaskarżył ww. zarządzenie i wnosząc o jego uchylenie argumentował, że "(...) uiszczenie wpisu z nauczycielskiej emerytury w okresie świątecznym jest sprawą drażliwą, bo to druga strona tej sprawy powoduje jej przeciąganie.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 214 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływana jako "P.p.s.a.", do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej (§ 1). Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takiej sytuacji sąd wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 230 § 1 omawianej ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W świetle art. 230 § 2 tej ustawy pismami, o których mowa w tym przepisie są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Na tle powyższych uwag należy stwierdzić, że zażalenie jest niezasadne, a podnoszone w nim kwestie nie zasługują na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że strona wnosząc skargę do Sądu pierwszej instancji nie uiściła stosownej opłaty, tj. wpisu sądowego, wobec czego Przewodniczący Wydziału I tegoż Sądu wezwał stronę do opłacenia składanego środka zaskarżenia stosownie do odpowiednich postanowień ww. rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 233 P.p.s.a. W świetle przywołanych przepisów nie ulega wątpliwości, że postępowanie Przewodniczącego Wydziału Sądu pierwszej instancji było prawidłowe. Nadto, w nawiązaniu do argumentacji zaprezentowanej w zażaleniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wraz z odpisem kwestionowanego zarządzenia stronie doręczono pismo przewodnie zawierające pouczenie o trybie ubiegania się o przyznanie stronie prawa pomocy. W niniejszym postępowaniu Sąd ocenia jedynie prawidłowość zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, nie bada natomiast sprawy pod kątem przesłanek uzasadniających przyznanie stronie prawa pomocy, gdyż nie ma to znaczenia na etapie ustalania wysokości wpisu przez Sąd pierwszej instancji. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada przepisom prawa i w oparciu o treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.