I OZ 171/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 997/07 wzywające W. G. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia środka odwoławczego w sprawie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 997/07 wezwał W. G. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, należnego od skargi na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia środka odwoławczego w sprawie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania. W zarządzeniu tym powołano się na art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wskazano ponadto, iż wymienioną kwotę należy uiścić w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W. G. złożył zażalenie na to zarządzenie – co zostało sprecyzowane w piśmie skarżącego z dnia 22 stycznia 2008 r. (karta 43 i 44) –wnosząc o jego cofnięcie. W uzasadnieniu zażalenia strona powołała się na okoliczności dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy. Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, że strona jest obowiązana ponosić koszty spowodowane swoim działaniem, w tym uiszczać należne opłaty sądowe. Zgodnie zaś z art. 230 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 tego przepisu). Zatem niewątpliwie wniesiona w niniejszej sprawie przez W. G. skarga na postanowienie Wojewody Ś., jest pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne, i podlega obowiązkowi wpisu – jak wskazano w zaskarżonym zarządzeniu – w wysokości 100 zł, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwłaszcza, że skarga nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 239 pkt. 1 powołanej ustawy, a skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jednocześnie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Podnoszone zaś w zażaleniu argumenty dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy nie mogą być brane pod uwagę na tym etapie postępowania i nie mają wpływu na obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak wyżej.