I SA/Kr 1220/07

Sygn. akt I SA/Kr 1220/07 | | POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędzia: WSA Ewa Michna, Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2008r., sprawy ze skargi A. G., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie restrukturyzacji zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za, lata 1997-2000, postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Skarżący pismem z dnia [...].11.2002 r. złożył wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego i objęcie tym postępowaniem zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1997-2000. Po podjęciu szeregu działań związanych z określeniem zaległości podatkowych jak i ustaleniem zakresu restrukturyzacji ostatecznie Naczelnik Urzędu Skarbowego , działając na podstawie art.201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej postanowieniem z dnia [...] nr [...] zawiesił prowadzone postępowanie w sprawie restrukturyzacji zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1997-2000 ze względu na fakt, iż zdaniem organu rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, w tym przypadku przez Komisję Europejską w oparciu o art. 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską . Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] nr. [...] Na to rozstrzygnięcie została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji . Zdaniem Skarżącego , brak jest podstaw do zawieszenia postępowania z uwagi na fakt , iż w niniejszej sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy obowiązujące przed przystąpieniem do Unii Europejskiej tj. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ) Na rozprawie w dniu 15 lutego 2008 r. strony zgodnie przyznały , iż w dniu [...] stycznia 2008 r. postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało podjęte . Do akt sprawy dołączano postanowione z dnia [...] nr [...] o podjęciu zawieszonego postępowania wszczętego na wniosek strony z dnia [...]. 11.2002 r. w sprawie restrukturyzacji zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1997,1998,1999,2000. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje . Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia uznał , iż zgodnie z art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej P.p.s.a. postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do tego przepisu Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu, stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczenie o dalszym jego nieprowadzeniu . Powodem umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość. Dwa zdarzenia powodujące bezprzedmiotowość postępowania zostały expressis verbis /pkt 1 i 2/ wymienione w treści powołanego przepisu art. 161 § 1 P.p.s.a. Bezprzedmiotowość postępowania może wynikać również z innych powodów. Istotne jest, że przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego może być jedynie zdarzenie zaszłe w toku postępowania tzn. takie, które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło dopiero w toku rozpoznawania skargi. Zwrócić ponadto należy uwagę, że przesłanka "bezprzedmiotowości postępowania" wprowadzona w omawianym przepisie art. 161 par. 1 pkt 3 P.p.s.a. jest nowym rozwiązaniem w stosunku do mającego zastosowanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne przepisu art. 355 Kpc w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Przepis ten dopuszczał bowiem umorzenie postępowania w wypadkach, gdy wydanie wyroku stało się zbędne lub było niedopuszczalne. Z kolei przesłanka "bezprzedmiotowości postępowania" uzasadniająca umorzenie postępowania administracyjnego wprowadzona została w jednolicie brzmiących przepisach art. 105 § 1 Kpa oraz art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Na gruncie tych przepisów postępowania uznaje się za bezprzedmiotowe, gdy brak jest podstaw faktycznych lub prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego, czyli że nie istnieje przedmiot tego postępowania Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia w następstwie, których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. O bezprzedmiotowości postępowania w rozpoznawanej sprawie zdecydowało podjęcie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego . Wydanie tego aktu oznacza zlikwidowanie stanu prawnego wykreowanego postanowieniem o zawieszeniu postępowania co w konsekwencji powoduje , iż przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia . Brak jest bowiem merytorycznych podstaw do wydania wyroku przewidzianego w art. 145 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji .