II OZ 607/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 35/08 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 35/08, odmówił J. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oraz transportu. W uzasadnieniu Sąd podał, że w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo z dnia [...], udzielone przez J. K. radcy prawnemu W. K. do prowadzenia sprawy "dot. decyzji środowiskowej w postępowaniu administracyjnym" oraz pełnomocnictwo substytucyjne z dnia [...], udzielone przez radcę prawnego W. K. radcy prawnemu S. R.. Sąd wskazał, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi J. K. wpłynęło do Kancelarii Radców Prawnych "[...]" s.k. w W. w dniu [...], a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 7 lutego 2008 r. Uzupełniając braki formalne skargi w dniu 18 lutego 2008 r. radca prawny S.R. złożyła jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, do którego załączyła zaświadczenie informujące o obowiązku sprawowania osobistej opieki nad synem pełnomocnika - M. R. w dniach od 31 stycznia 2008 r. do 14 lutego 2008 r., z powodu jego choroby. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego S. R., nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez niedołączenie pełnomocnictwa, nastąpiło bez jego winy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. K., reprezentowany przez pełnomocnika. W zażaleniu pełnomocnik skarżącego stwierdził, że po złożeniu skargi radca prawny S. R. przestała współpracować z Kancelarią Radców Prawnych "[...]" s.k. w W., zaś pismo wysłane na adres tej Kancelarii zostało zaadresowane do radcy prawnego S. R. i to w dniu, w którym już nie mogła go odebrać, bowiem z powodu choroby syna, podjęła już osobistą opiekę nad nim. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminowi, zaś w myśl § 4 równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie błędne jest stanowisko Sądu I instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa nastąpiło bez jego winy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie miało bowiem miejsca uchybienie terminu. Istniejące w aktach administracyjnych pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu W.K. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone radcy prawnemu S. R. obejmuje swoim zakresem występowanie przed sądami. Sąd I instancji mając wątpliwości co do treści tegoż pełnomocnictwa winien wezwać skarżącego do oświadczenia czy pełnomocnictwo to obejmuje swoim zakresem występowanie przez umocowanych pełnomocników przed sądami. Fakt, że w pełnomocnictwie z dnia [...] nie skreślono sformułowania "przed Sądem" dowodzi, iż wolą skarżącego przy udzielaniu pełnomocnictwa było również objęcie pełnomocnictwem reprezentowania go przez sądami. W okolicznościach niniejszej sprawy niezasadne było zatem stanowisko Sądu I instancji. Niezależnie od powyższych rozważań należy powołać się na stanowisko Sądu Najwyższego zajęte w postanowieniu z dnia 2 grudnia 1998 r., sygn. akt III RN 88/98, które nie utraciło aktualności do obowiązującej obecnie regulacji prawnej, a które to przyjmuje, że "pełnomocnik ustanowiony przez stronę w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 32 KPA korzysta z przyznanego mu umocowania do działania w imieniu strony w tej samej sprawie także w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym" (OSNP 1999/19/603, OSNP-wkł. 1999/6/3, OSP 2000/3/35). Z tych względów orzeczono jak w sentencji na mocy 185 § 1 w związku z art. 197 ppsa.