I SA/Wa 1920/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Miernik Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz K.S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Wa 1920/07 UZASADNIENIE Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...], utrzymała w mocy uchwałę Rady Naukowej Instytutu Matematyki i Informatyki Politechniki [...] z dnia [...] października 2006 r. odmawiającą wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora dr hab. K.S.. Z uzasadnienia decyzji wynika, że Sekcja Nauk Matematycznych, Fizycznych, Chemicznych i Nauk o Ziemi, po zapoznaniu się z odwołaniem i po wysłuchaniu opinii recenzenta Centralnej Komisji, w głosowaniu tajnym, wypowiedziała się przeciw wnioskowi o uchylenie zaskarżonej uchwały Rady Naukowej. Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem sekcji, postanowiło w głosowaniu tajnym utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę. W ocenie Sekcji Rada Naukowa Instytutu Matematyki i Informatyki Politechniki [...] ma wystarczające kompetencje do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy i przeprowadziła prawidłowo postępowanie poprzedzające podjęcie uchwały. Odwołanie dr hab. K.S. nie zawiera żadnych argumentów wskazujących na to, że omawiana uchwała sprzeczna jest z prawem bądź, że nie jest merytorycznie uzasadniona. W szczególności kandydat nie podjął żadnej próby polemiki z argumentami jednego z recenzentów Rady Nadzorczej, który sformułował istotne zarzuty pod adresem dorobku naukowego kandydata. W skardze na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów K.S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżący podniósł, że uczyniony mu zarzut uchylenia się od polemiki jest całkowicie chybiony. Skarżący powołuje się na to, że w postępowaniu przed Radą Naukową Instytutu Matematyki i Informatyki Politechniki [...] nie miał jakichkolwiek możliwości ustosunkowania się do zarzutów recenzentów. W postępowaniu odwoławczym przed Centralną Komisją nie został wysłuchany w trybie art.72 § 2 kpa. W postępowaniu przed organami obu instancji uniemożliwiono skarżącemu udziału w rozpatrywaniu sprawy do czego zobowiązuje organy art. 78 Konstytucji RP i art. 29 ust.1 ustawy z 14.03.2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. W uzupełnieniu skargi (k.39) skarżący podniósł również, że istnieje podejrzenie, iż nie wszyscy głosujący nad wnioskiem w Radzie Naukowej mieli głos stanowiący. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (art.1§1), a kryterium tej kontroli to zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji (art.1 § 2). Szczególnej wagi nabiera kontrola pod tym katem wówczas, gdy poddany jej jest akt podjęty przez organ kolegialny zwłaszcza, gdy wyraża on rozstrzygnięcie w głosowaniu tajnym. W takim przypadku kontrola Sądu ogranicza się w istocie do oceny, czy zachowane zostały zasady postępowania obowiązujące przed tym organem. Jak wynika z ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.) w postępowaniu w sprawie o nadanie tytułu profesora przeprowadzane są przez rady jednostek organizacyjnych posiadających do tego uprawnienia czynności określone w art. 27 ust. 3 tej ustawy. Do czynności tych należy: 1. wszczęcie postępowania o nadanie tytułu profesora; 2. wyznaczenie recenzentów; 3. poparcie wniosku o nadanie tytułu profesora. Każda z tych czynności kończy się odrębną uchwałą rady. Osoba ubiegająca się o nadanie tytułu profesora może wnieść od tych uchwał, jeżeli są one odmowne, odwołania do Centralnej Komisji, co wynika z art. 21 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 5 ustawy o stopniach naukowych (...). W rozpoznawanej sprawie skarżący K.S. wniósł do Centralnej Komisji odwołanie od uchwały Rady Naukowej Instytutu Matematyki i Informatyki, podjętej na posiedzeniu w dniu [...] października 2006 r., odmawiającej poparcia wniosku dr hab. K.S. o nadanie mu tytułu profesora nauk matematycznych. Tymczasem z treści zaskarżonej decyzji Centralnej Komisji z dnia [...] września 2007 r. wynika, że organ ten rozpoznał odwołanie od uchwały Rady Naukowej Instytutu Matematyki i Informatyki Politechniki [...] odmawiającej wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora K.S.. Taka uchwała w ogóle, odnośnie osoby skarżącego, nie była podjęta w toku postępowania w sprawie o nadanie tytułu profesora. Tym bardziej, nie mogło być wniesione w tej kwestii odwołanie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest bardzo ogólne i nie można z niego wprost wywnioskować jaka konkretnie uchwała rady była przedmiotem dyskusji na posiedzeniu Prezydium Centralnej Komisji, a następnie głosowania. Budzi to wątpliwości, czy biorący udział w głosowaniu mieli właściwe rozeznanie co do tego jaka uchwała rady naukowej podlega ocenie, a co za tym idzie, czy oddając głos mieli świadomość o jakim etapie postępowania o nadanie tytułu profesora K.S. decydują . Wątpliwości tych nie usuwa analiza dokumentacji postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji. Podstawowym dokumentem postępowania poprzedzającego wydanie decyzji przez Centralną Komisję jest protokół z posiedzenia Prezydium Komisji. Zgodnie z art.68 kpa protokół powinien być tak sporządzony , aby z niego wynikało kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby. Z kserokopii wyciągu z protokołu nr [...] z posiedzenia Prezydium Centralnej Komisji, które odbyło się w dniu [...] września 2007 r. wynika, że przedmiotem oceny i głosowania była uchwała Rady Naukowej Instytutu Matematyki i Informatyki Politechniki [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie nadania dr hab. K.S. tytułu profesora nauk matematycznych co wprost wynika z zapisu na str.75 wyciągu z protokołu. Jak już wyżej zostało podniesione taka uchwała w odniesieniu do skarżącego w ogóle nie była podjęta. Wprawdzie Centralna Komisja w zaskarżonej decyzji powołuje, że przedmiotem rozstrzygnięcia jest uchwała Rady Naukowej Instytutu Matematyki i Informatyki Politechniki [...] z dnia [...] października 2006 r., a z dokumentacji wynika, że w tej dacie została podjęta uchwała o odmowie poparcia wniosku K.S. o nadanie tytułu profesora to w zestawieniu z treścią powołanego wyżej protokołu z posiedzenia Prezydium Centralnej Komisji nie można uznać, że zaszła tylko pomyłka w decyzji co do oznaczenia uchwały. Powyższe ustalenia prowadzą do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem zasad postępowania określonych w art. 7 i 8 kpa, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę Centralna Komisja przeprowadzi postępowanie dotyczące odwołania K.S. od uchwały Rady Naukowej Instytutu Matematyki i Informatyki Politechniki [...] z dnia [...].10.2006 r. odmawiającej poparcia jego wniosku o nadanie tytułu profesora. Przedmiot tego postępowania organ winien wskazać, w sposób nie budzący wątpliwości, w dokumentacji odzwierciedlającej przebieg postępowania oraz w decyzji kończącej to postępowanie. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 §1 pkt 1 lit.c, art.152 i art.200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.