II OZ 666/09

Dnia 18 sierpnia 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 czerwca 2009 roku, sygn. akt II SA/Ke 51/08 pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi J.K. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach pozostawił bez rozpoznania wniosek J.K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2008 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz nadesłanie odpisu skargi. W odpowiedzi strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 19 maja 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sąd I instancji wskazał, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej strona winna dokonać czynności, której nie dopełniła w terminie. Niedokonanie czynności jest brakiem formalnym wniosku, natomiast skarżący tego braku nie uzupełnił, bowiem nie nadesłał jednego odpisu skargi. W zażaleniu na powyższe zarządzenie, działający w imieniu skarżącego pełnomocnik z urzędu wniósł o uchylenie zarządzenia i tym samym rozpoznanie skargi J.K. Jako uzasadnienie wskazano stan zdrowia skarżącego. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania M.K. wskazała, że zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania winno być utrzymane w mocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Przewodniczący, czy też w toku postępowania sędzia sprawozdawca, wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma, musi wskazać dokładnie, jakie braki strona ma uzupełnić, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu. Wezwanie do uzupełnienia braków pisma powinno być tak jasne i niedwuznaczne, by u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Dlatego też w razie, gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma budzi wątpliwości co do treści tego wezwania, nie można z tego wyprowadzać skutków niekorzystnych dla strony. Innymi słowy: niezachowanie któregokolwiek z tych wymagań pozbawia wezwanie sankcji (por. post. SN z dnia 9 czerwca 1999 r., III RN 6/99, OSNC 2000, nr 9, poz. 343). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszym przypadku było to nadesłanie odpisu skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji jest to brak formalny wniosku i podlega on uzupełnieniu. Jednakże jak już wyżej wskazano wezwanie w tym zakresie winno być jednoznacznie sprecyzowane. Tymczasem zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2008 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia braków wniosku w żaden sposób nie wskazując, że uzupełnienie to dotyczy dokonania czynności jako warunku skuteczności wniosku o przywrócenie terminu. Co ważniejsze jednak w doręczonym skarżącemu wezwaniu nie ma nawet słowa o brakach wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wniosku, bowiem ogranicza się ono do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie nie zawiera nadto rygoru zakreślonego zarządzeniem, a także jakichkolwiek pouczeń w zakresie skutków prawnych czynności i zaniedbań związanych z wnioskiem o przywrócenie terminu. Niezachowanie powyższych warunków w sposób oczywisty pozbawiło wezwanie możliwości wyciągnięcia na jego podstawie negatywnych skutków wobec skarżącego. W tych okolicznościach Sąd I instancji winny będzie rozpoznać wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, uwzględniając, że brak w zakresie wpisu sądowego od skargi stał się bezprzedmiotowy wobec zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, natomiast w toku postępowania pełnomocnik skarżącego nadesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.