VII SA/Wa 2160/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2008 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postanowieniem nr [...] wydanym dnia [...] marca 2007r. na podstawie art. 97 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego Prezydent [...] podjął zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalno – usługowego z garażem podziemnym na działkach nr ew. [...], [...] i części działki [...] w W. przy ul. P. W uzasadnieniu organ podał, że w trakcie toczącego się postępowania inwestor M. SA z siedzibą w W. został zobowiązany postanowieniem z dnia [...] października 2006r., do usunięcia nieprawidłowości wniosku. Na wniosek inwestora z dnia 28 września 2006r. postanowieniem nr [...] wydanym dnia [...] października 2006r. organ zawiesił postępowanie do czasu uzupełnienia dokumentów stanowiących wykonanie nałożonych na inwestora obowiązków. W dniu 5 marca 2007r., inwestor złożył wniosek o podjęcie postępowania podając, iż ustąpiły przyczyny dla których je zawieszono. Zażalenie na to postanowienie złożył L. S. właściciel lokalu mieszkalnego w budynku przy ul. Ł., podnosząc, że inwestycja objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę jest niezgodna z prawem budowlanym. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem nr [...], wydanym dnia [...] października 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż żalący się nie wykazał, że ma przymiot strony w toczącym się postępowaniu, wobec czego uznając, że zażalenie nie pochodzi od strony, organ umorzył postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł L. S. podnosząc, że projektowany budynek ma przylegać do budynku przy ul. Ł. w którym jest on właścicielem dwóch lokali mieszkalnych. Lokale te usytuowane są na 21 i 22 – im piętrze, przy czym budynek projektowany ma być wyższy, niż budynek przy ul. Ł. i po jego zrealizowaniu w odległości 4 m od okien lokali należących do skarżącego zostanie wybudowana ściana która zasłoni widok z okien i spowoduje obniżenie wartości lokali – co zdaniem skarżącego powoduje, że ma interes prawny w rozumieniu art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego do brania udziału w postępowaniu administracyjnym związanym z planowaną realizacją sąsiedniego budynku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), Sądy Administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002r Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] wydane dnia [...] października 2007r., umarzające postępowanie zażaleniowe z uwagi na brak przymiotu strony po stronie osoby składającej zażalenie. Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. Organ kontrolowanym postanowieniem umorzył postępowanie zażaleniowe uznając, że składający je nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa, w postępowaniu toczącym się w przedmiocie pozwolenia na budowę. Nie wziął natomiast pod uwagę faktu, że ustawa z dnia 7 lipca 1994r., - Prawo budowlane zawiera definicję strony postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę. Art. 28 ust. 2 określa, że stronami w postępowaniu tym są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania. Zgodnie z treścią art. 3 pkt 20 w/w ustawy przez obszar oddziaływania należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Ograniczenia w zagospodarowaniu sąsiedniej nieruchomości wynikające z konkretnego przepisu prawa pozwalają więc na uznanie jej właściciela, użytkownika lub zarządcę za stronę postępowania w sprawie dotyczącej wydania pozwolenia na budowę. Skarżący jest właścicielem lokali mieszkalnych w sąsiadującym z planowaną inwestycją budynku przy ul. Ł. Jest także członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej tej nieruchomości. Zasadą jest, że w imieniu członków wspólnoty działa jej zarząd. Jednakże orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego dopuszcza od tej zasady pewne wyjątki. Jeśli członek wspólnoty wykaże swój indywidualny, własny interes prawny to istnieje podstawa aby mógł wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu w spawie w której może wystąpić także Wspólnota (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt IV SA 1996/97 z dnia 13 grudnia 1999r.). Po to więc, aby skarżący mógł samodzielnie występować jako strona postępowania w sprawie pozwolenia na budowę musi istnieć przepis prawa, który ogranicza możliwości zagospodarowania mieszkania stanowiącego jego własność. W rozpoznawanej sprawie organ przeprowadził postępowanie z naruszeniem zasad określonych w art. 7, art. 77 kpa, a uzasadnienie wydanego rozstrzygnięcia nie spełnia wymogów art. 107 kpa, przy czym naruszenie w/w przepisów mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Przede wszystkim organ powinien wezwać skarżącego do wskazania w czym upatruje naruszenie swojego interesu prawnego tj. w jaki sposób planowana inwestycja ogranicza możliwości zagospodarowania będących jego własnością mieszkań i dopiero po tym ocenić czy w świetle art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane skarżący ma przymiot strony w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien uwzględnić powyższe uwagi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.