I OZ 677/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 262/07 o odmowie wykładni wyroku z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie ze skargi J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 marca 2008 r. oddalił skargę J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Straży Pożarnej. Odpis wyroku z dnia 17 marca 2008 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 17 maja 2008 r. W piśmie z dnia 17 maja 2008 r. skarżący wniósł o wykładnię wyżej wskazanego wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że sentencja wyroku budzi wątpliwości w związku z art. 32 ust. 2 pkt 8 dekretu z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa (Dz.U. 50 z 1974 r.), w związku z art. 48 tego dekretu. Jednocześnie skarżący zarzucił wyrokowi niejasność, nieprecyzyjność oraz określił ten wyrok jako budzący wątpliwości. W kolejnym piśmie z dnia 18 maja 2008 r. J. R. rozszerzył swój wniosek o wykładnię wyroku. Nadto skarżący ponownie wskazał, że treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r. jest niejasna, nieprecyzyjna co uniemożliwia jednoznaczne jego rozumienie i budzi wątpliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r. odmówił wykładni wyroku z dnia 17 marca 2008 r. Zdaniem Sądu przedmiotowy wyrok nie nasuwa żadnych wątpliwości. Oddala on skargę wniesioną od decyzji orzekającej w przedmiocie opinii o służbie. Rozstrzygnięcie Sądu jest więc jednoznaczne. Charakter przedmiotu sprawy powoduje, że nie wchodzi w grę wykonalność zarówno wyroku, jak i zaskarżonej decyzji, które nie poddają się trybowi egzekucyjnemu. Wyrok rozstrzyga jedynie o decyzji w przedmiocie opinii o służbie, w tym zakresie, w przypadku uprawomocnienia się, kształtować będzie stan rzeczy osądzonej. Również zatem pod tym względem na tle owego wyroku nie występuje jakakolwiek niejasność. Żądania skarżącego wykraczają poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku, które obejmują wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku. W pierwszym piśmie skarżący domaga się wyjaśnienia sentencji wyroku w związku z przepisami dekretu o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa, co zupełnie jest niezrozumiałe, zwłaszcza, że przepisy tego dekretu nie stanowiły podstawy prawnej wyroku. Podobnie rzecz się ma odnośnie wskazanych w punkcie 1 drugiego pisma wytycznych Komendanta Głównego Straży Pożarnych. Poza wskazane wcześniej trzy aspekty możliwej wykładni wykraczają też żądania wyjaśnienia poszczególnych sformułowań użytych w treści uzasadnienia wyroku. Żądania te zmierzają w istocie do uzupełnienia tego uzasadnienia przez rozbudowanie jego wywodów, czego nie obejmuje instytucja wykładni wyroku. Podane przez skarżącego sformułowania nie wywodzą się przy tym zasadniczo z jakiejś skomplikowanej terminologii prawniczej i mogą być przez stronę zinterpretowane przy wykorzystaniu zwykłej wykładni językowej, z pomocą np. słownika języka polskiego. Z kolei zarzuty sugerujące wadliwość postępowania sądowego i administracyjnego mogły być przedmiotem skargi kasacyjnej, a nie wniosku o wykładnię wyroku. Na powyższe postanowienie J. R. wniósł zażalenie domagając się stwierdzenia jego nieważności ewentualnie jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W obszernym uzasadnieniu zażalenia skarżący przedstawił szczegółowe zarzuty dotyczące treści kwestionowanego postanowienia, które jego zdaniem jest niesprawiedliwe, krzywdzące, niesłuszne, nietrafne i nieodpowiadające prawu. Podniósł, że treść uzasadnienia wyroku z dnia 17 marca 2008 r. została sformułowana w sposób niejasny, nieprecyzyjny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu i budzi poważne wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Jak się przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może natomiast zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego o wykładnię przedmiotowego wyroku wykracza poza ramy instytucji wykładni wyroku uregulowanej w art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z wniosku skarżącego oraz z pisma z 18 maja 2008 r. wynika bowiem, iż skarżący dąży w istocie do merytorycznej zmiany treści uzasadnienia wyroku i polemizuje ze stanowiskiem sądu w nim wyrażonym. Powyższe potwierdza także treść zażalenia. W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r. odmówił wykładni wyroku z dnia 17 marca 2008 r. Zgodzić się bowiem należy z wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu stanowiskiem sądu, iż żądania skarżącego wykraczają poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.