II OZ 394/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E., J. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 877/07 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w sprawie z zakresu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 marca 2009 r. wezwano skarżących E. L., J. L. i J. L. (łącznie) do uiszczenia wpisu od zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2009 r. w kwocie po 100 zł od każdego z zażaleń, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, zaznaczając, iż uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. W zażaleniu na to zarządzenie skarżący, domagając się jego uchylenia, zarzucili naruszenie prawa materialnego oraz procesowego. Zdaniem skarżących zarządzenie jest ewidentnie błędne. Ponadto skarżący podnieśli szereg zarzutów dotyczących wadliwego postępowania organów administracyjnych, sądownictwa administracyjnego, pozbawienia mienia i własności, które nie odnoszą się wprost do zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z akt sprawy wynika, że skarżący E. L., J. L. i J. L. wnieśli w jednym piśmie dwa zażalenia: 1) na postanowienie z dnia 12 lutego 2009 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 19 września 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz 2) na postanowienie z dnia 12 lutego 2009 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 19 września 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 10 lipca 2008 r. o odrzuceniu zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 marca 2009 r. wezwano skarżących łącznie do uiszczenia wpisu po 100 zł od każdego z zażaleń. Zarządzenie to prawidłowo ustala wysokość wpisu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sprawa, w której skarżący wnieśli skargę nie należy do spraw, wymienionych w art. 239 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w których skarżący z mocy ustawy nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie ubiegali się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wezwanie skarżących do uiszczenia wpisu należnego od wniesionych przez nich zażaleń było prawidłowe, z uwagi na treść § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2009 r. Zatem w zarządzeniu prawidłowo określono wysokość opłaty sądowej, do której uiszczenia zobowiązany byli skarżący. Wobec tego skarżący są zobowiązani uiścić wpis, bez względu na to, że ich zdaniem czynności podejmowane przez organy administracji czy sąd administracyjny były nieprawidłowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.