V SA/Wa 2816/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Izabella Janson, Asesor WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Protokolant - Sylwia Wojtkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2008 r. sprawy ze skargi T. T. i G. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. - oddala skargę - T. T. (wraz z małoletnim synem G. T. ur. w [...] r.) – obywatel [...] – (zwany dalej: Skarżącym) wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i wydanie karty czasowego pobytu na podstawie art. 154 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 ze zm.). Decyzją Wojewody [...] z [...] marca 2004 r. nr [...], następnie utrzymaną w mocy decyzją Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] sierpnia 2004 r. nr [...], odmówiono Skarżącemu i jego synowi udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Przyczynę odmowy udzielenia wnioskowanego zezwolenia stanowił brak wypełnienia przesłanek z art. 154 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o cudzoziemcach, tj.: niewykazania, że posiada przyrzeczenie wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze zatrudnienia go lub powierzenia mu wykonywanej innej pracy zarobkowej oraz niewykazania, że posiada dochody lub mienie wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania i leczenia w Polsce przez okres jednego roku. Skarżący wraz z pełnoletnim synem G. T. – działający przez profesjonalnego pełnomocnika – 26 marca 2007 r. wystąpili do Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z wnioskiem o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżących stwierdził, że Skarżący udzielił mu 27 lutego 2007 r. pełnomocnictwa i przekazał wszystkie, zgromadzone w sprawie dokumenty. Analiza całości przekazanego materiału przeprowadzona 28 lutego 2007 r. wykazała, iż w ww. dokumentacji znajduje się oświadczenie z [...] grudnia 2003 r., stosowanie do którego Z. J. oświadczył, iż zamierza zatrudnić Skarżącego w swojej firmie P.H.U. "J." na podstawie umowy o pracę po zalegalizowaniu jego pobytu na terytorium Polski. W ocenie pełnomocnika okoliczność, iż w dacie decyzji organu pierwszej instancji Skarżący dysponował oświadczeniem pracodawcy o zamiarze zatrudnienia go jest niezwykle istotny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem sprawia, iż spełniona została przesłanka określona w art. 154 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. W związku z powyższym uznać należy, że zachodzą w niniejszej sprawie przesłanki wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwanego dalej: "k.p.a."), a zachowany został termin określony w art. 146 § 1 k.p.a. Jednocześnie nie został naruszony miesięczny termin określony w art. 148 § 1 k.p.a., bowiem pełnomocnik dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania 28 lutego 2007 r. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców decyzją z [...] czerwca 2007 r. nr [...]– wydaną na podstawie art. 148 § 1 i § 2 w zw. z art. 149 § 3 oraz art. 150 § 1 k.p.a. – odmówił wznowienia postępowania zakończonego swoją ostateczną decyzją z [...] sierpnia 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2004 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i określenia terminu opuszczenia terytorium RP. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. oraz wyjaśnił, iż w sprawie istotna jest data uzyskania wszelkich informacji przez stronę, a nie pełnomocnika, który został powołany dwa lata po złożeniu wniosku o udzielenie Skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Od powyższej decyzji został [...] lipca 2007 r. złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku zarzucono, że nie jest prawdziwe stwierdzenie w decyzji z [...] czerwca 2007 r., iż Skarżący wiedział o okolicznościach mogących stanowić podstawę do wznowienia postępowania najpóźniej w dniu doręczenia decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] sierpnia 2004 r., ponieważ Skarżący nabył wiedzę o istnieniu oświadczenia Z. J. z [...] grudnia 2003 r. o zamiarze jego zatrudnienia w dniu, w którym pełnomocnik Skarżących dokonał analizy dokumentacji, a więc 28 lutego 2007 r. Podkreślił, że gdyby Skarżący wiedział o istnieniu oświadczenia Z. J. w trakcie postępowania o udzieleniu mu zezwolenia na zamieszkania na czas oznaczony, niezwłocznie dołączyłby ten dokument do akt sprawy. Do wniosku załączył kserokopię oświadczenia Z. J. (bez daty). Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] sierpnia 2007 r. nr [...] – wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 148 § 1 k.p.a. – utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] czerwca 2007 r. W jej uzasadnieniu stwierdził, że strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie dał wiary stwierdzeniu pełnomocnika, że Skarżący dowiedział się o istnieniu oświadczenia Z. J. o zamiarze zatrudnienia go dopiero wraz z nim [...] lutego 2007 r. Pełnomocnik nie udowodnił, kiedy Skarżący dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania oraz w jaki sposób wszedł w posiadanie powyższego oświadczenia [...] lutego 2007 r., a także nie wskazał, gdzie przedmiotowe oświadczenie znajdowało się przez okres ponad 3 lat. Dodał, iż poprzedni pełnomocnik Skarżącego wystąpił do Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z wnioskiem o uchylenie w trybie art. 154 ust. 1 k.p.a. jego decyzji z [...] sierpnia 2004 r. przedstawiając oświadczenie pełnomocnika PPHU "I." Sp. z o.o., z którego wynikało, że Skarżący wraz z żoną (N. S.) posiadają udziały w tej spółce oraz zamierzają podjąć zatrudnienie w jej ramach. Zatem Skarżący ubiegał się o pracę i trudno dać wiarę, iż nie miał wiedzy o zamiarze zatrudnienia go przez Z. J. w trakcie toczącego się uprzednio postępowania oraz do chwili obecnej tj. przez okres ponad 3 lat. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez pełnomocnika, Skarżący wnieśli o uchylenie w całości decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] sierpnia 2007 r. oraz uchylenie w całości decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] czerwca 2007 r., zarzucając naruszenie: 1. art. 148 § 1 k.p.a. poprzez odmowę wznowienia postępowania z uwagi na rzekome uchybienie miesięcznego terminu, o którym mowa w ww. przepisie, podczas gdy strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania [...] lutego 2007 r. a wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie; 2. naruszenie art. 77 § k.p.a. poprzez brak należytego zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. W motywach skargi podniesiono, że jedną z przesłanek udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach jest okoliczność, iż cudzoziemiec posiada "pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze zatrudnienia go lub powierzenia mu wykonywania innej pracy zarobkowej, lub pełnienia funkcji w zarządach osób prawnych prowadzących działalność gospodarczą, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane". Powyższe sprawia, iż ujawnienie takiego oświadczenia jest okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 148 § 1 k.p.a. Do wniosku o wznowienie postępowania zostało dołączone oświadczenie Z. J. z [...] grudnia 2003 r. o zamiarze zatrudnienia wnioskodawcy. Skarżący nabył wiedzę o istnieniu ww. oświadczenia w dniu, w którym pełnomocnik wnioskodawcy dokonał analizy dokumentacji, a więc 28 lutego 2007 r., a okoliczność powyższa została udowodniona poprzez oświadczenie Z. J. załączone do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym Z. J. stwierdził, iż ww. oświadczenie odnalazł przypadkiem w dokumentacji dotyczącej jego firmy i przekazał Skarżącemu 28 lutego 2007 r. Z uwagi na powyższe całkowicie bezpodstawne i sprzeczne z materiałem dowodowym przedstawionym przez Skarżącego są twierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji, stosownie do których "Pełnomocnik cudzoziemca: 1) nie udowodnił, kiedy cudzoziemiec dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, 2) w jaki sposób cudzoziemiec wszedł w posiadanie tego oświadczenia, 3) nie wykazał, gdzie przedmiotowe oświadczenie znajdowało się przez okres ponad 3 lat". Zważywszy, iż odpowiedź na wszystkie trzy pytania znajduje się w oświadczeniu Z. J. Natomiast zarzut naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. został umotywowany tym, iż Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w zaskarżonej decyzji pominął istnienie ww. oświadczenia i wnioski z niego płynące. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej jest odmowa wznowienia postępowania i w tym zakresie Sąd bada zgodność zaskarżonej decyzji z prawem. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 149 § 3 k.p.a. z powodu złożenia żądania wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. i nie było podstaw do jego przywrócenia. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze. Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie organy administracji przeprowadziły prawidłowy i logiczny wywód, w którym udowodniły, że wyjaśnienia Skarżącego co do daty uzyskania przez niego wiedzy o istnieniu oświadczenia Z. J. z [...] grudnia 2003 r. o zamiarze jego zatrudnienia, nie są wiarygodne i nie mogły zostać uwzględnione. Zważyć bowiem należy, iż w postępowaniu wszczętym wnioskiem z [...] grudnia 2003 r. o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zakończonym decyzję ostateczną Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] sierpnia 2004 r., Skarżący w ogóle nie wspominał o możliwości podjęcia zatrudnienia u jakiegokolwiek pracodawcy, Skarżący utrzymywał wówczas, że zamierza prowadzić wraz z żoną działalność gospodarczą poprzez spółkę z o.o. "I.", której udziały zakupił. Podobnie w trakcie postępowania o zmianę decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] sierpnia 2004 r. w trybie art. 154 § 1 i 2 k.p.a. zakończonej decyzją ostateczną Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] kwietnia 2005 r. Skarżący nadal utrzymywał, iż wraz z żoną zamierzają podjąć zatrudnienie w ramach spółki z o.o. "I.". Zatem trudno dać wiarę, iż Skarżący nie miał wiedzy o zamiarze zatrudnienia go przez Z. J. w trakcie toczących się dwukrotnie postępowań. Trafnie organ stwierdził, iż Z. J. nie złożyłby takiego oświadczenia, gdyby Skarżący i jego poprzedni pełnomocnik nie zabiegali o zatrudnienie cudzoziemca. Z kolei Z. J. nie miał powodu, aby wydać takie oświadczenie i nie wspomnieć o nim Skarżącemu aż do 2007 r. Ponadto Sąd zauważa, iż we wniosku o wszczęcie postępowania o wznowienie z 27 marca 2007 r. pełnomocnik Skarżącego stwierdził, iż Skarżący "udzielił mu pełnomocnictwa w dniu 27 lutego 2007 r. i przekazał mu wszystkie zgromadzone w sprawie dokumenty. Analiza całości przekazanego materiału przeprowadzona w dniu 28 lutego 2007 r. wykazała, iż ww. dokumentacji znajduje się oświadczenie datowane na dzień [...] grudnia 2003 r., stosowanie do której Pan Z. J. oświadczył, iż zamierza zatrudnić T. T. w swojej firmie PHU "J." (...)". Tymczasem z załączonego do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy kserokopii oświadczenia Z. J. (bez daty) wynika, że Z. J. oświadczenie z [...] grudnia 2003 r. odnalazł przypadkiem i przekazał Skarżącemu w dniu 28 lutego 2007 r. Tak więc 27 lutego 2007 r. Skarżący nie mógł przekazać ww. oświadczenia pełnomocnikowi, skoro zostało ono odnalezione dzień później. Zatem także i ta rozbieżność czyni niewiarygodnym wyjaśnienia Skarżącego co daty powzięcia wiadomości przez Skarżącego o istnieniu oświadczenia Z. J. Słusznie organ stwierdza, że świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. Dlatego też jak – wyjaśniono w zaskarżonej decyzji – argumentacja pełnomocnika Skarżącego dotycząca zachowania terminu określonego w art. 148 § 1 jest błędna, gdyż pełnomocnik bezzasadnie przyjął, że początkiem biegu terminu jest następny dzień po 28 lutego 2007 r., w którym dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Istotnie art. 148 § 1 k.p.a. nie daje podstaw do poglądu, że termin określony w tej regulacji biegnie dopiero od momentu, w którym pełnomocnik, dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę jego wniosku, niezależnie od momentu, w którym o ww. fakcie dowiedziała się strona. Sąd za prawidłowe uznaje twierdzenie organu, że Skarżący powinien dysponować oświadczeniem Z. J. z [...] grudnia 2003 r. o zamiarze jego zatrudnienia, już w trakcie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] sierpnia 2004 r., a nie dopiero 28 lutego 2007 r. W tych warunkach nie może budzić wątpliwości, że termin z art. 148 § 1 kpa nie został dotrzymany. Sąd za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 77 § 1 k.p.a., ponieważ organ w sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, zebrał dowody i wyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko. Jednocześnie nie stwierdził w niniejszej sprawie innego naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. tylko takie naruszenie skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.