II SA/Gd 25/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka – Pilch Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Protokolant Starszy Referent Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 26 marca 2008 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Wojewody z dnia 14 marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia 28 stycznia 2003r. Prezydent Miasta udzielił Z. K. pozwolenia na użytkowanie hurtowni modeli konfekcjonowanych położonej na działce nr [...] przy ul. [...] w G.. W odwołaniu T. M. zarzuciła, że decyzja została wydana bez przeprowadzenia prawidłowego postępowania administracyjnego. Skarżąca stwierdziła, że niezasadnie uznano odstępstwa od projektu budowlanego za nieistotne. Nadto wskazała, że przedmiotowy obiekt jest już użytkowany jako hurtownia. Decyzją z dnia 14 marca 2003r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, że po stwierdzeniu w trakcie oględzin zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, organ I instancji udzielił zgodnie z prawem pozwolenia na użytkowanie. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T. M. zarzuciła, że zaskarżona decyzja narusza prawo, gdyż wydana została w oparciu o nieistniejące odwołanie. Jednocześnie skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania przed Sądem z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2003r. sprostowano z urzędu oczywisty błąd pisarski występujący w zaskarżonej decyzji dotyczący daty jej wydania, w związku z czym prawidłową datą wydania decyzji jest 17 marca 2003r. Organ stwierdził nadto, że zarzut skargi dotyczący braku podstaw prawnych do wydania zaskarżonej decyzji jest bezpodstawny, gdyż w dniu 17 marca 2003r. wpłynęło odwołanie skarżącej, a w dniu 20 marca 2003r. uzupełnienie tegoż odwołania. W świetle tego organ podtrzymał argumentację faktyczną i prawną zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. W dniu 31 maja 2006r. postępowanie sądowoadministracyjne zostało zawieszone z uwagi na złożenie przez skarżącą wniosku o wznowienie postępowania przed wniesieniem skargi do Sądu. Postępowanie w sprawie zostało podjęte w dniu 8 stycznia 2008r. po prawomocnym zakończeniu postępowania wznowieniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Skarga jest zasadna. Z art. 127 Kpa wynika, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie, które rozpatruje organ administracji publicznej wyższego stopnia. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 Kpa). Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, zawiadamia strony o wniesieniu odwołania (art. 131 Kpa), a nadto jest on obowiązany przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132 Kpa (art. 133 Kpa). Z akt administracyjnych wynika, że T. M. złożyła w dniu 17 marca 2003r. odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28 stycznia 2003r. zarówno do Urzędu Miasta jak i do Urzędu Wojewódzkiego. W aktach sprawy brak pisma przekazującego odwołanie wraz z aktami organowi odwoławczemu, jak również brak jest zwrotnego poświadczenia doręczenia skarżącej decyzji z dnia 28 stycznia 2003r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy stwierdził, że dla rozpoznania sprawy wystarczające było wniesienie przez skarżącą odwołania w dniu 17 marca 2003r. bezpośrednio do tegoż organu. Stanowisko takie nie znajduje jednakże uzasadnienia w świetle cytowanych wyżej przepisów. W przypadku wniesienia odwołania do niewłaściwego organu, organ ten powinien bowiem przekazać odwołanie organowi określonemu w art. 129 § 1 Kpa. Organ odwoławczy mógł więc orzekać w sprawie dopiero po przekazaniu mu odwołania z dnia 28 stycznia 2003r. przez Prezydenta Miasta. Skoro jednak odwołanie złożone zostało przez skarżącą bezpośrednio do organu odwoławczego, to winien był on, zgodnie z przepisem art. 65 § 1 Kpa, przekazać to odwołanie organowi pierwszej instancji, który wydał decyzję. Wskazać nadto należy, że zachowanie ustawowego terminu do wniesienia odwołania jest warunkiem skuteczności tej czynności procesowej. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Sąd nie może domniemywać daty doręczenia decyzji, ani daty wniesienia odwołania, te okoliczności powinny być w sposób niewątpliwy ustalone przez orzekające w sprawie organy ( tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 15.03.2005r. LEX nr 164767). W niniejszej sprawie okoliczności te nie zostały w ogóle wyjaśnione, w szczególności zaś organ odwoławczy nie ustalił, kiedy została doręczona skarżącej decyzja Prezydenta Miasta z dnia 28 stycznia 2003r., w związku z czym nie można stwierdzić czy wniesienia odwołania w dacie 17 marca 2003r. nastąpiło z zachowanie terminu określonego w art. 129 § 2 Kpa. Zaskarżona decyzja datowana jest na dzień 14 marca 2003r. Wprawdzie organ w odpowiedzi na skargę powołał się na postanowienie o sprostowaniu daty wydania zaskarżonej decyzji na dzień 17 marca 2003r., jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 grudnia 2004r. uchylił postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 lipca 2003r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody z dnia 14 kwietnia 2003r. o sprostowaniu z urzędu błędu pisarskiego daty wydania decyzji. W tej sytuacji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana przed złożeniem odwołania przez skarżącą. Przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody z dnia 14 marca 2003r. Zgodnie z treścią art. 56 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone, gdyż ewentualne wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego czyniłoby bezprzedmiotowym niniejsze postępowanie. Wojewoda decyzją z dnia 26 września 2007r. stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa i odmówił jej uchylenia z uwagi na fakt, że w wyniku postępowania wznowieniowego mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W związku z tym ustała przeszkoda do orzekania w sprawie i postępowanie zostało podjęte. Ponieważ zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, Sąd orzekł w wyroku na postawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stosownie do art. 152 tej ustawy orzekł o wstrzymaniu jej wykonalności. Z uwagi na uwzględnienie skargi sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez organ odwoławczy, który winien uwzględnić powyższe uwagi przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.