II FSK 1859/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia WSA (del.) Jadwiga Danuta Mróz, , Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. L.–E., R. E. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Gl 123/08 w sprawie ze skargi E. L.–E., R. E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) nakazać zwrócić z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego E. L.–E. i R. E. kwotę 246 (dwieście czterdzieści sześć) złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. 1. Wyrokiem z 7 lipca 2008 r., I SA/Gl 123/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E. Ł. – E. i R. E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 17 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. 2. Skargą kasacyjną spółka zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając mu naruszenie: – art. 120; 121 §1; 122; 180 §1; 181; 187 §1; 188; 191; 194 § 1; 197 § 1; 197 § 2; 198; 199a ustawy z dnia 29.08.1997r. ordynacja podatkowa – art. 22a ust. 1; art. 22 ust. 1; art. 23; art. 22g ust 17 ustawy z dnia 26.07.1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000 r., Nr 14 poz. 176 z późn. zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), których usunięcie na wezwanie sądu nie jest dopuszczalne. Skarga kasacyjna jest szczególnym i wysoce sformalizowanym środkiem odwoławczym. Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. oraz wymaganiom szczególnym (materialnym), właściwym tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia; oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia więc rozpoznanie sprawy. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków, ani tym bardziej ich formułowanie w zastępstwie strony. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych. W niniejszej sprawie granice skargi kasacyjnej zakreślił jej autor. Nie wskazał przy tym na konieczny element takiej skargi, nie zawiera ono mianowicie jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec czego nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 p.p.s.a., co uniemożliwiało dokonanie jej merytorycznej oceny. W związku z czym tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu O zwrocie nadpłaconego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.