I SA/Po 1750/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński (spr.) Sędziowie NSA Sylwia Zapalska NSA Stanisław Małek Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2008 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów oddala skargę. /-/ S.Małek /-/ J.Ruszyński /-/ S.Zapalska Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów o numerach: od [...] do [...] i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że uznał przedmiotowe dokumenty za jawne dla strony i postanowił wydać M. K. ich uwierzytelnione kserokopie; w pozostałej części utrzymał w mocy odmowę wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów o numerach: od [...] do [...] i od [...] oraz [...]. W części zaskarżonej skargą Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że prawo wglądu do akt sprawy przez stronę postępowania podatkowego może być ograniczone z dwóch powodów. Pierwszy stanowi ochrona tajemnicy państwowej, a drugi - ochrona interesu publicznego. Klasyfikacja dokumentów objętych ochroną tajemnicy państwowej ma charakter normatywny i nie jest wynikiem oceny organu podatkowego. Dokumenty te są wyłączane w trybie przepisów ustawy z dnia 22 stycznia 1999r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. Nr 11, poz. 95 - ze zm.) Inaczej jest w przypadku wyłączenia dokumentów ze względu na interes publiczny. W tym przypadku oceny dokonuje organ podatkowy. Mając na uwadze fakt, iż pojęcie interesu publicznego należy do kategorii pojęć o nieostrym zakresie i nie ma niezmiennej i skonkretyzowanej treści, to zawsze jego stosowanie powinno służyć dobru powszechnemu, a nie wyłącznie interesowi jednostkowemu. Organ I instancji, w postanowieniu będącym przedmiotem zażalenia, odmawiając wydania uwierzytelnionych kserokopii poszczególnych dokumentów uzasadnił zajęte stanowisko tym, że dane z nich wynikające dotyczą innego podatnika i nie stanowią dowodów w sprawie M. K., a są tylko korespondencją organu podatkowego z innym organem w innej sprawie, która nie była prowadzona w oparciu o przepisy prawa podatkowego. Analiza dokumentów będących przedmiotem postępowania potwierdza zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej poczynione przez organ I instancji ustalenia i przyjęty pogląd, że interes publiczny uzasadnia odmowę sporządzenia uwierzytelnionych kopii wymienionych we wniosku dokumentów. W skardze na powyższe postanowienie M. K. zarzucił naruszenie art. 178 § 1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącego odmowa udostępnienia akt ze względu na interes publiczny musi być przez organ publiczny przekonująco udowodniona. Taka odmowa nie może być arbitralna i dowolna i powinna uwzględniać pozycję procesową strony w postępowaniu dowodowym. Skarżący zarzuca, że organy podatkowe nie wskazały, jakie dobro powszechne zostało naruszone, gdyby udostępniono mu przedmiotowe akta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą wyrażoną w art. 178 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005 r. ze zm.) jest konieczność zapewnienia stronie przeglądania akt, sporządzenia z nich notatek, kopii lub odpisów. Zasada ta doznaje ograniczenia przewidzianego w art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej. Dotyczy ono m.in. możliwości wyłączenia z akt sprawy dokumentów ze względu na interes publiczny. Analiza treści spornych dokumentów prowadzi do wniosku, że są to dokumenty stanowiące korespondencję między organami skarbowymi, a organami ścigania i dowody doręczeń tej korespondencji. Nie dotyczą one postępowania podatkowego w sprawie skarżącego. Ich przedmiotem jest postępowanie karne dotyczące osoby trzeciej, którą przesłuchano w sprawie podatkowej skarżącego jako świadka, przy czym przesłuchiwali ją pracownicy Urzędu Skarbowego, a o terminie przesłuchania był powiadomiony skarżący, któremu udostępniono protokół przesłuchania tego świadka znajdujący się na kartach [...]. Dane z tych dokumentów wynikające nie stanowią dowodu, którym mógłby się posłużyć organ podatkowy w postępowaniu podatkowym dotyczącym skarżącego. Chodzi w nich bowiem o zarzuty nie mające nic wspólnego z postępowaniem podatkowym wobec podatnika. Ochrona interesu publicznego polega w takim przypadku na zapewnieniu osobie trzeciej ochrony przed ujawnieniem w postępowaniu podatkowym informacji z innej, niż dotyczącej skarżącego jako podatnika dziedziny prawa. Stanowisko organów skarbowych nie jest więc arbitralne i wynika wprost z treści analizowanych dokumentów. Nie zostały więc naruszone art. 178 § 1 i art. 179 § 1 Ordynacji podatkowej, z skarga na podstawie art. 151 ust. 4 z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega oddaleniu. /-/ S.Zapalska /-/ J.Ruszyński /-/ S.Małek uk